همیشه اصرار کردن همه چیز رو خراب میکنه، مثلا اصرار به دوست داشته شدن، اصرار به همو دیدن. اصرار نکنیم! کسی که واقعا دوستت داشته باشه، غرور تو خیلی براش مهمتر از خواسته‌ی خودشه ...

میگفت تو خیلی زود رنجی ، دلم میخواست بهش میگفتم آدم‌ ها از کسایی که دوسشون دارن بیشتر می‌رنجن وگرنه بقیه که مهم نیستن ..

شک میکنم به بودنم؛)

ثابت شده اون دسته از دوستاتون ک بیشتر غر میزنن و بهتون گیر میدن و سخت میگیرن،بیشتر از همه دوسِتون دارن و بهتون وفادارن :)

باهم درستش میکنیم >>> دوستت دارم

یه جایی دیدم که نوشته بود: "از یه جایی به بعد خیلی چیز ها دیگه برات مهم نیست" و چقد الان از اونجا به بعدم...

نه حال ادامه دادن دارم، نه حال برگشتن به گذشته نه حال آدمایی که دوسشون دارم، نه حال آدمایی که دوسم دارن نه حال خانواده‌ رو دارم، نه حال غریبه هارو نه حال دوستی با کسیو دارم، نه حال دشمنی با کسی از من فقط یه جسم مونده، بدون هیچ عقل و منطق و احساسی.

یه لبخندیم هست موقع ای که دارید با کسی که دوسش دارید حرف میزنید ناخودآگاه نمایان میشه، اونو هر دقیقه براتون ارزو میکنم.

나의 달 ماه من

کاش یکی بود گریه میکردم روبه روش، حرفای توی سرم رو با صدای بلند داد میزدم و حتی شده ف‍ ش میدادم و مشت میکوبیدم به سینه‌اش انقدری که دستام خسته شن و مغزم خالی و بعدش بغلم میکرد و هیچی نمیگفت و آخر تموم اینا یه بطری بزرگ شیرکاکائو میداد بهم و بعدشم میرفت مثل کسی ک نمیدونه کیم و فقط گوش شده برای دردام.

تعادل کنترل احساساتم از دستم در رفته یا انقد بی حس و ریلکسم ارومم که چیزی نمیتونه عصبی و ناراحتم کنه،یا انقدر حساسم که با کوچیکترین چیز عصبی میشم و کنترل خودمو از دست میدم،حد وسطمو بدجوری گم کردم.

من ی درد عمیقم!