یه دیالوگ غمگین هست که میگه: "کاری نکن ازت متنفر بشم، دوست داشتنت به اندازه کافی دردناک هست."

به جرئت میتونم بگم ، بعد حذف یه سری از آدما بشدت احساس سبکی و آرامش میکنی.

افکار مزخرفی تو سرمه، جوری که دلم میخواد چاقو رو تو مغزم فرو کنم و بچرخونم، شاید یکم اوضاع بهتر شد ..

اونقدر بی‌حوصلم که حتی حوصله ندارم بگم چرا بی‌حوصلم ..

من ازتون متنفر نیستم من فقط سعی میکنم ازتون دوری کنم که بیشتر از این دلبستتون نشم ..

الان دقیقا تو دورانیم که اینقدر خستم که پاهام درد می‌کنه چهار قدم راه برم ، کل روز رو تخت خوابیدم هندزفریم تو گوشمه و درحالی که آهنگ های موردعلاقم پشت سر هم پلی میشن به سقف نگاه میکنم و به هیچی فکر نمیکنم ، تو پوچ ترین حالت ممکنم حتی نمیتونم کلمات رو کنار هم بچینم و به بقیه بگم چه مرگمه فقط ی کلمه توی سرم‌اکو میشه اونم اینه ک -خستمه..

اون لحظه ای که یکیو بغل میکنی و اون محکم تر بغلت میکنه >>>هرچیزی

من یه درونگرام، ولی اگه میبینی خیلی باهات حرف میزنم و میخندم بدون خیلی برام با ارزشی‌.

او خیلی وقتها میترسید از خودش از هیولایی ک درونش اشفته میشد و زمین و زمان را بهم میریخت،دیو سفید دو سری که سالها در درونش پرورش یافته بودو حالا قصد نمایش داشت ‹@haiolayyan›🐌🌱

بهترین تقدیمی که بهم شد🙂👌 مال سلسلس البته🙃

پس کِی قراره خوب بشیم؟

اون لحظه ای که عصبانی و داری داد میزنی میکشونتت سمت خودشُ و بغلت میکنه>>>>>>