یه خونه تویه شهر دور افتاده با یه تلویزیون بزرگ و کلی سریال ندیده بدون اینکه دغدغه اینو داشته باشی دنیا چطوری میگذره! چی راجبت میگن! بشینی با کلی خوراکی سریال هارو نگاه کنی و فقط فکرت این باشه قسمت اخر چطور تموم میشه‌....

خیلی جالبه، فقط یکی میتونه از ته دل ناراحتمون کنه و فقط همون آدم میتونه از دلمون دراره، و جوری حالتو خوب کنه انگار هیچی نشده":))

یه روز یه کساییو داشتیم که قرار بود تا ابد باهاشون بمونیم اما الان هیچ خبری ازشون نداریم و سرمون به افراد جدید تر گرمه.

تغییرات لحظه‌ایِ من وقتی دلم میگیره:

از لحاظ روحی نیاز دارم برم یه جای دور، با صمیمی ترین آدم زندگیم،یه جای با آرامش، هودی تنش باشه، باهم چیپس بخوریم، قهوه بخوریم، آهنگ گوش بدیم، به زمین و زمان بخندیم، بدون ترس از قضاوت همدیگه حرف بزنیم و همو آروم کنیم...

ولی اومدن بعضیا تو زندگیمون عین معجزس.. انگار‏یک ادم معمولی نیست، فراتر از اونچیزیه که هست! وقتی هم که نیست انگار یچیزی گم شده..‏کاش اینجور ادما تا اخرش توی زندگیمون سنجاق بشن و بمونن :)

‏یه بار بهم گفت :«وقتی نگاهت میکنم یه دختر لوس میبینم، یه کمی هم دیوونه، ولی اگه بخواد پشتت باشه، کاری میکنه اقیانوس تو دلت تکون نخوره» ‏حقیقتا بهترین تعریفی بود که از خودم شنیدم

_

بعضی وقتام حس میکنم واسه همه اضافیم ، دست خودم نیست خودتون این حس و بهم منتقل میکنین!

I miss you؛

I need you؛

ما شدیم کارمای هم؛