دلم میخواد یه شب بالشت و پتومو بردارم برم دمِ خونشون بگم برو اونورتر منم میخوام بخوابم،خودمو تو بغلش جا کنم بخوابم.

بیا باهم بریم زیر پتو با موهای شلخته شیر کاکائو بخوریم و کارتون ببینیم و سر به سر هم بزاریم و صدای خندهامون خونه رو پر کنه و بوی عطر تنت بپیچه تو دماغم و سرمو قایم کنم تو گردنت و دستای کوچولومو لا به لای سیاهی موهات گم کنم و برای اون خندهای قشنگت بمیرم .

راستش خستم حسی واسه رفتن ندارم رمقی واسه موندنم ندارم انگار الکی زندم زندگی نمیکنم تنم پر زخم،جای تک تک زخم زبوناشون درد میکنه و هر وقت بهشون فکر میکنم این زخما سرباز میکنن و خونریزی میکنن.

ارسیا مُرد...

تموم شد؛

“من به یه آغوش نیاز دارم. من به یه آغوش برای گریه کردن نیاز دارم. من به یه آغوش برای داد زدن نیاز دارم. من به یه آغوش برای سکوت کردن نیاز دارم. من به یه آغوش برای مُردن نیاز دارم.” -شقایق.

من تورو برای یه روز سرد زمستونی کنار شومینه، برای شریک شدن آخرین تیکه پیتزام، لیس زدن بستنیت وقتی حواست نیست، انگشت کردن تو چالِ لپت، بغل کردن یهویی، بوسیدن چشمات تو خواب، قهر و آشتی‌های یهویی، میخوام.

امروز متوجه شدم دیگه آهنگایی که قبلاً دوستشون دارم و دوست ندارم امروز متوجه شدم دیگه دلم نمیره برای خوردنی مورد علاقه ام امروز متوجه شدم دیگه دلم سریال مورد علاقمو نمی‌خواد امروز متوجه شدم دیگه برام بهترین خوردنی دنیا شکلات نیست امروز متوجه شدم دیگه دلم نمی‌خواد برم بیرون امروز همه پاستیلای دنیا بدمزه بودن امروز هوا بد بود امروز حتی اگر بارون میمود که رنگین کمون درست بشه دیگه قشنگ نبود امروز حتی تختمو هم دوست نداشتم امروز طرف سرد بالشت لذت بخش نبود امروز همه چی خیلی افتضاح بود.

دلم میخواد تو بغلت مچاله بشم دلم میخواد چشمام تو فاصله چند سانتی چشمات باشه. دلم گاز گرفتن لپتو میخواد ، دلم میخواد کنارت کرم بریزم و اذیتت کنم دلم صدای خنده هاتو کنار گوشم میخواد ولی نمیتونم، نمیشه، این فاصله بینمون تمومِ این قشنگیارو ازم گرفته.

امروز یه جا خوندم به محض دریافت پیام از شخصی که براتون مهمه و دوسش دارین، بدنتون شروع به ترشح "سروتونین" می‌کنه و شما توی طول روز احساس خوبی دارین. خلاصه که امیدوارم شب و روزتون پر از سروتونین باشه.

Be so fucking proud of yourself for all the darkness you went through and despite it all you still choose to heal and shine.