-

"چیکار کنم برات"عمیق ترین جمله‌ایه که میتونی بشنوی.

و دلتنگی که خودِ منه.

کاش میشد خاطرات رو آتیش زد‌.

فراموش کرده ای که نمیتوانی شخصیتِ تاریکِ زندگی ام باشی. تاریک تر از تاریکی وجود ندارد. پس؟... میتوانی نقشِ کور سوی امید را در میانِ زخم های پنهان شده ام در سیاهی، بازی کنی ؟

؛شاید من اصلا ستاره نداشته ام!.»

- قدم‌های رو به گذشته ؛ چقدر تلخ و غم انگیزن .. چقدر خنده هام بِینشون گُمه... گذشته مثل یه شب سیاه و کبود و بلعکس آینده ، یه صبح سفیدِ سرد... سفیدی که هیچ چیز درش مشخص نیست و فکر کردن به سرماش تن آدم رو میلرزونه .. این همه‌ راه رو نیومدم که باز نفهمم از وجود خودم چی میخوام !