‏موقع عصبانیت حواستون باشه با کی و چجوری دارین حرف میزنید همه چی حل میشه و حالتون خوب میشه اما یِ حرفایی یِ لحنایی هیچوقت از دلِ طرفِ مقابل پاک نمیشه...

_

هم سن و سالامو که میبینم ؛ حس میکنم خیلی عجیب و منزوی ام ، نه اکیپی دارم ، نه هر روز کافه گردی میکنم ، نه دوستی های بلند مدت دارم . نه کویر و طبیعت میرم. تنها شباهتم به هم سنام فقط سنمه.

شبیه مِه شده بودی... نه می شد در آغوشت گرفت... و نه آنسوی تو را دید تنها می شد... در تو گم شد که شدم! - رویا شاه حسین زاده

همه ی تلاششو میکرد نگاهشو از من پنهون کنه که نفهمم چشماش پر اشکه. سرشو انداخت تو گوشی یهو یه قطره اشکش ریخت رو صفحه گوشی، داشت سعی میکرد با گوشی کار کنه اما اشکاش بیشتر میشد و لمس گوشی درست کار نمیکرد دستاشو گرفتم.چند دقیقه مکث کرد، یهو زد زیر گریه گفت : مگه ما چقدر جون داریم ؟ ها؟ مگه من لعنتی چقدر جون دارم که هر روز دارم میمیرم، مگه یه انسان چقدر میتونه تحمل کنه؟ چرا تموم نمیشه؟ چرا واسه یه روز قشنگ باید جون بدیم؟

‏حالتی از تیمارستان را در زندگی خودم احساس میکنم. بی‌گناه و در عین حال خطاکار نه در یک سلول بلکه در این شهر زندانی‌ام. - کافکا

یه موقع هایی نیازه که خودت اشکاتو پاک کنی. یعنی بیشتر وقتا،یا شایدم همیشه.