اگه یه چیزی رو تو زندگیم خیلی خوب یاد گرفته باشم اینه که هیچوقت، هیچکس اونقدر تو زندگیت پررنگ و واقعی نیست که همیشه کنارت باشه.میدونی انگار آدما تاریخ مصرف دارن، از یه جایی به بعد یا میرن یا مجبورن که برن
بغل نیاز دارم. قهقههای که سرم به عقب خم بشه و لپام سرخ بشه نیاز دارم. از این کابوس بیدارم کنیُ موهامو نوازش کنی و بگی نترس همش خواب بوده نیاز دارم. زنگ بزنی بگی بپوش بیا دم در بریم شمال نیاز دارم. همخوانی بلند آهنگهای دهه پنجاه رو با لبخند عریض نیاز دارم. یهو وسط خندههام گونهمو ببوسی نیاز دارم. رقص تو میدون آزادی رو نیاز دارم. نمدار شدن موهام از بارون رو نیاز دارم. زندگی رو، زندگی رو نیاز دارم.
دلم میخواد هر کیو تو خیابون میبینم بغل کنم و بگم حالت خوبه؟ روحیهت رو حفظ کن، با یکی حرف بزنیا، نریزی تو خودت، قوی باش، حالمون خوب میشه.
خیلی خوشحالم دایره تنهاییم روز به روز گسترده تر میشه،
از آدم ها در امانم.
وقتی با بدبختی فیلترشکن روشن میکنم و
نوتیفی ازت نمیاد، دلم میخواد گوشيو بکوبم تو دیوار....
"عزیزم پاک کن از چهره ات اشک را ز جا برخیز تو در من زنده ای من در تو ما هرگز نمیمیریم"
- هوشنگ ابتهاج.
احساس «Hypophrenia»هایپو فرنیا:به حالتی گفته میشود که شما بدون هیچ دلیلی احساس افسردگی میکنید. در این مواقع در ضمیر ناخودآگاهتان دلتان برای شخصی تنگ شده اما ضمیر آگاه شما آن را فراموش کرده است.
تو يه ديوار نياز داشتی كه وقتی حالت خوب نيست، بهش مشت بكوبی و وقتی حالت خوب
شد بهش پشت كنی، و اون ديوار من بودم.
_آریانفر
دلم می خواهد پاشم بروم، بروم به جایی که در آن به راستی در جای خودم باشم، جایی که با آن جور در بیایم اما جای من هیچ کجا نیست من زیادی هستم.
- ژان پل سارتر