آمدنت مبارک ما ...

ستاره ای بدرخشید و نور عالم شد ... •|والقمر۵۹

به منبر می‌رود دریا، به سویش گام بردارید هلا! اسلام را از چشمه اسلام بردارید مبادا از قلم‌ها جابیفتد واژه‌ای اینک که بر منبر قدح کج کرده ساقی جام بردارید «سَلونی» را هدر کردند روزی مردمان، امروز بپرسیدش! از اسرار جهان ابهام بردارید الا ای شاعران! چشمان او آرایه وحی است برای ما از آن باران کمی الهام بردارید نسیم صبح صادق می‌وزد از گیسوی صادق از آن مضمون پیچیده جناس تام بردارید به فرزندان، به اهل خانه جز ایشان که می‌گوید غلام خسته‌ام خفته، قدم آرام بردارید اگر فرمان او باشد، نباید پلک برهم زد به سوی شعله چون هارون مکّی گام بردارید «رُویَّ عَن امامِ جعفر الصّادق لَه الرّحمَه...» به جز احکام او چشم از همه احکام بردارید به جای حج به سوی کربلا رفتن خداجویی است کفن باید به جای جامه احرام بردارید اگر در گوش نوزادی اذان می‌خواند، می‌فرمود که با آب فرات و تربت از او کام بردارید •|والقمر۵۹

خواستم دنبال عکس حرم بگردم برای آقام بزارم کانال ... گفتم حرم ! دلم سوخت ... آقامون حرم نداره ...

باید که فقط یوسف زهرا بپسندد ما را چه نیازیست که دنیا بپسندد .. •|والقمر۵۹

از عکس تو و بغض همینقدر بگویم: دردا که چه شب ها ... که چه شب ها... که چه شب ها...

زیاد بگویید السلام علیک یا امیر المومنین {علیه السلام} این روز ها کسی در مدینه سلامش را جواب نمی دهد... •|والقمر۵۹

پیامبر اکرم؛ با گروهی از یارانش در نیمه جمادی الاولی سال دوم هجری به تعقیب کاروان قریش که به سرپرستی ابوسفیان عازم شام بود، تا نقطه‌ای به نام عشیره پیش رفتند، اما اثری از کاروان قریش نیافتند. در یکی از روزها که در عشیره بودند، پیامبر بر بالین علی(علیه السلام ) و عمار آمد، دید خوابیده‌اند و بر سر و صورت علی(علیه السلام ) خاک نشسته است. حضرت آن دو را با مهربانی و ملاطفت بیدار کرد و خطاب به علی(علیه السلام ) فرمود: ای‌ابوتراب (آغشته به خاک) برخیز! آیا نمی‌خواهی شقی‌ترین مردمان روی زمین را به تو خبر دهم! یکی به نام احمیر (لقب قدار بن سالف) است که ناقه صالح پیامبر را پی کرد. دیگری کسی است که شمشیر بر فرق تو می‌زند و محاسن تو را به خون سرت رنگین می‌کند. از آن پس علی(علیه السلام) میان مسلمانان به ابوتراب معروف شد. این کنیه را حضرت علی (علیه السلام ) بسیار دوست می‌داشت؛ زیرا پیامبر او را به چنین کنیه‌ای خطاب کرده‌بود •|والقمر۵۹

قال عباس بن علی {علیه السلام }: واللهِ إن قطعتُم يميني، إنّي أحامي أبدًا عن ديني. •|والقمر۵۹

سخت گرفتیم زندگی رو؛ این قدرها هم نمی‌اَرزید. اون هم وقتی خودش گفته: مَا الحَيَاةُ الدُّنيَا إِلَّا مَتَاعُ الغُرُورِ...

آقای‌اباعبدﷲ! من آن حسینیهٔ کنج دنج بازارم که خشت خشت تنش در غم رُبابَت سوخت .. •|مهموم‌همدانی #شب_زیارتی •|والقمر۵۹

گفتند : داروي دل چيست ؟ گفت : از مردمان دور بودن ... •|تذکره الاولياء ‌؛ عطار •|والقمر۵۹