حال را می‌شود با درد گذارند؛ امّا تصوّر دردآلود بودن آینده و دوام بدون دگرگونی حال، انسان را از پا در می‌آورد. - نادر ابراهیمی

من دیگر بسم است، که هی روحم را با خودم همراه داشته باشم. من برای یافتن آن سرزمینی که مسائل دشوار را خواهد کشت خیلی عجله دارم. مسکن من، اینجا نیست. -آلبر کامو

کسی چه میداند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟ زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد. -داستایفسکی

لبخند بزن ‌و امیدوار بمان به روزی که نخواهد آمد. - معین دهاز

1:45

چیزی بگو حرفی بزن از فردا اما نه آن‌قدر تلخ که دلم بلرزد و نه آن‌چنان زیبا که باورم نشود. - معین دهاز

به سراغ من اگر می‌آیید، نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من. - سهراب سپهری

اگر از یک، یک را کم کنید، باقی‌مانده صفر خواهد بود. (خود را از خودت بگیر، از تو هیچ به جای می‌ماند.) - مت هیگ

عشق، نجات دادنِ غریقی‌ست که دیگر هیچ‌کس به نجاتش امیدی ندارد. عشق، رَجعت به آغازِ آغاز است؛ به شروع؛ به همان لبخند، همان نگاه، همان طعم؛ امّا نه خاطرهٔ آنها، خودِ آنها. - نادر ابراهیمی

به آسمون نگاه می‌کنم، امید بهش رنگِ زندگی داده. اگه آدما همیشه به اون آبیِ آغشته به حیات نگاه می‌کردن بازم باهم به جدال می‌پرداختن؟ آدما سرشون شلوغه، هروقت نگاهم بهشون میوفته می‌فهمم عجله دارن و دیرشون شده. اما کسی بهم نمیگه برای چی عجله دارن؟ برای زندگی کردن؟ انگار فراموش کردن ما می‌خوریم، می‌خریم، کار‌می‌کنیم که زنده باشیم و لذت ببریم؛ نه اینکه برای خریدن و خوردن زنده باشیم. چقدر زمان می‌بره نگاه کردن و تامل کردن به چیزهایی که وجود انسان وابسته به اوناست؟ بیاید به آسمون نگاه کنیم. برای خودمون. We look at the sky.

من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هوشیار است! نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه. - سهراب سپهری

بی‌قرار توام و در دل تنگم گله‌هاست آه! بی‌تاب شدن عادت کم‌حوصله‌هاست مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله‌هاست آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد؟ «بال» وقتی قفس پر زدن ‌چلچله‌هاست بی‌تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است مثل شهری که به روی گسل زلزله‌هاست باز می‌پرسمت از مسئله دوری و عشق و سکوت تو جواب همه مسئله‌هاست - فاضل نظری