علی‌ایّ‌حال؛ از نیل رد شده‌ای و به ساحل رسیده‌ای ما غرق فتنه‌ایم دعا کن برای ما...

دلی بخوام بهتون بگم، خیلی نگران و استرس دارم،استرسِ غمی که قراره به جونمون بیفته الان همه کار داریم سرمون شلوغ و تو میدونمون که خیابونه باید بغض مون رو نگه داریم، یجورایی اصلا وقت نکردیم به این فکر کنیم که دیگه آقا نیست،انقدر همچی درهم شده که ... دارم به این فکر میکنم بعد از جنگ وقتی همه چی برگشت به حالت عادی، مدرسه ها باز شد، اینترنت ها برگشت، ساعت‌های کاری درست شد، دیگه شبا بیرون نیستیم، همچی مثل قبل میشه ولی اون موقع دیگه آقا نیست...و اون موقع بیشتر قراره جای خالیشون رو احساس کنیم. آخ که چقدر دنیا جای تنگی و نفس گیری میشه برامون. نمیدونم واقعا نمیدونم باید دست به دعا بشیم برای ظهور،باید بجنگیم برای ظهور چون این وضعیت فقط به دست امام زمان حل شدنیه .

فکر نمیکنم تاحالا اینطوری نوشته باشم، ولی این ذهن پر از آشوبم نمیتونست دیگه تحمل کنه این غم رو؛دلم حرف زد..

بابت پر حرفی معذرت می‌خوام،حرف زدم چون که میدونم همدرد هستیم:)

ولی من آرزوم بود بیت بیام و ازتون عکس بگیرم..

چطوری روز تشییع برم و به تابوت نگاه کنم، باور کنم که شمایی؟💔 فکرش جونم رو میگیره،من آخه چطوری..

به حدی به شما دل بسته بودیم، که با اینکه شما سن و سالی ازتون گذشته بود و ما جوون؛ من هیچ وقت فکر نمیکردم زنده باشم و نبود شمارو ببینم، کاش واقعا نبودم،کاش.. شرمندام

اشک بهم امون نمیده که کار کنم،، عکس هارو میبینم که دست مردم تصویر چهره قشنگتونه:)💔

بار‌الهی... و در نهایت من را فدای این نسل کن⁴..🌿