نمیدونم قضیه چیه ولی انگار با تبر زدن تو کمرم

وقتی یه هفته زودتر امتحاناش تموم میشه:

ان‌شاءالله برا عید قربون قربونیش میکنم

انقد فشار رومه که میتونم این فشارو به شمام منتقل کنم.

کاش عادت مسخره‌ی ادای ناراحت بودن در اوردن و بعضیا که دچارشن میریختن دور چته خب چه مرگته

ادمای انرژی منفی اینجورین که با نگاه کردن بهشون ام حال کثافت به تمام مویرگات تزریق میشه

برای بعضی اقایون باید مفهوم همسر و اسیر تفکیک بشه

میشه تو چشمام نخندی و بگی من میشناسمت؟

مدت زیادی رو برای فتح یه قلمرو صرف کردم، مقاومت کردم، جنگیدم، دوویدم، و حالا که فتح ‌شده و باید روی تخت حکمرانی بشینم، همه چیز به طرز عجیبی بی معنی به نظر میاد. نباید بعد از اینهمه جنگیدن، تو مرحله اخر هدف از بین میرفت نباید بعد از کشته شدن اون همه سرباز، من یهو مسیر و عوض کنم و برگردم سربازایی که تک تکشون خودم بودم.

حالم یه جوریه که میخوام لواشک و کیک و باهم بخورم