امروزم مثل روزای قبل بی‌هدف از خونه زدم بیرون، همونطور که داشتم می‌رفتم دیدم یه شاخه گل کنار جدول خیابون افتاده، طفلکی اون گل نه توی دست کسی موندگار شد نه حتی فرصت کرد به خونه برسه تا ازش مراقبت بشه انگار وسط ِراه فهمیده بود قرار نیست به کسی برسه و همون‌جا تسلیم شد؛ درست مثل دل ِمن که بین برزخ موندن و رفتن تو جا مونده . الان که بیشتر فکر می‌کنم می‌فهمم که منم دست کمی از اون گل ندارم، اگه اون شخص گل رو می‌پذیرفت یه لبخند بزرگی ازش تو خاطر می‌موند یه برق کوتاه و قشنگ توی چشم‌هاش می‌افتاد و طرف مقابلش ذوق می‌کرد، توام اگه می‌موندی شاید هیچوقت این حال و روز رو نداشتم هیچوقت اینجوری برای لحظه‌ای داشتن تو تقلا نمی‌کردم اما درکل اون گل روی سنگ‌های سرد پیاده‌رو افتاد بود و با هر نسیم آروم‌تر می‌شد بی‌صدا ، بی‌ادعا، بی‌سرنوشت، عوض دل من که هر نسیم داغش رو تازه‌تر می‌کنه ‌...

ویو اینجا رو دوست ندارم

ای ماه تو که بر او هم می‌تابی ، بگو حال ِ دلش چگونه‌است ؟!

ماه اگه آدم بود قطعا تو بودی ؛

‌ولی خوشحالی اونایی که دوسشون داری حتی از خوشحالی خودتم بیشتر بهت میچسبه.

-

#فور‌کن‌براش .

عشق واقعی با تو می‌جنگد، دعوا می‌کند و در آخر تو را در آغوش می‌گیرد؛ او هرگز تو را رها نمی‌کند.

شنیدم حالت بده ، بیا دوتا لیوان چای ریختم تا مفصل باهم حرف بزنیم ..

Just be by my side, it doesn't matter where we are .

دستم بهت نمی‌رسه ازت مراقبت کنم ولی حداقل خودت مراقب خودت باش :) ..

شبی که با هیجان ماه را نشان دادی گرفتم آینه گفتم ببین، خودت ماهی :)