شهریور همیشه سوپرایزم می‌کنه.

ولی می‌دونید من همیشه تولدم وسط صدتا امتحان مدرسه+امتحان الهیه و رسما دیگه تولدی نیست

به هر حال تولدم تابستون هم بود فرقی نداشت تولد پایه نیاز داره به دوستای پایه به علاوه اینکه ادم خودش هم پایه باشه که من هیچ کدوم از این گزینه هارو ندارم💆🏻‍♀

منم همینطور تا ابد++++

پارسال موقع مدرسه‌ها،من فک می‌کردم میزان نفرتم به مدرسه به اخرین حدش رسیده و دیگه بیشتر از این که قرار نیست بد بشه و سیاه‌تر بشه که نه؟فکر می‌کردم که ببین دیگه این تهشه دیگه نه؟سیاه‌تر که نیست و نمیشه نه؟ولی امسال می‌فهمم که من چقدر پارسال ذوقای کوچولویی رو داشتم که وسط اون همه دره،طناب بودن.چیزایی بودن که می‌تونستم بهشون چنگ بزنم تا نیوفتم.نورای کوچیکی بودن که می‌تابیدن.سیاهی‌ای که بود رو کمتر نمی‌کردن، ولی اون سیاهیه رو زیبا می‌کردن.امسال هیچ‌کدومشون رو ندارم.هیچ‌کدوم.و هیچ ایده‌ای ندارم که چجوری از پسش برمیام.

من واقعا نمی‌خوام برم بیرون:(

چجوری بهشون بگم نمیام که ناراحت نشن:(

یه مشکل دیگه هم اینه که وقتی میرم بیرون دیگه نمیخوام برگردم خونه

تعادل موج میزنه💆🏻‍♀