دلیلی که جمعه هارو دوست دارم:

داداشم کانون زبان ثبت نام کرده اما هرجلسه بیرونه و شیفتی من و دوستام داریم کلاساشو شرکت میکنیم🤡

مردم کلاس ثبت نام میکنن داداش ماهم:

میدونید من جدیدا فهمیدن دراصل چهارتا مدرسه پسرونه جفت مدرسمونه. بعد از ۶ سال:

زاویه‌ی مورد علاقم از حرم امیرالمومنین:))))))

همیشه دلم میخواست برم بشینم اینجا و پاهامو آویزون کنم پایین خودمو بچسبونم به میله‌هاش و همه اون چیزایی که به هیشکی نمیشه گفت و بریزم بیرون. بهرحال پدر بهتر از بقیه به حرف‌بچش‌گوش میکنه؛)

اینکه یه داعشی رفته نماز جمعه خونده تو سوریه، منو یاد ابن زیاد رو منبر مسجد انداخت تو مختارنامه

فقط دردش.

*حس‌بزرگ‌شدن* خیلی حس پیچیده‌ایه خیلی جدی ۱۸ سالگی واقعا عجیبه انگار دیگه بچه نیستی و دغدغه‌هات واقعی میشه و باید عاقل بشی(نه به این معنی که دیگه خوش نگدرونی و شاد نباشی) و باید برای تصمیمات جدی زندگیت به خوبی بدونی باید چیکارکنی و اگه نمیدونی باید چیکارکنی، باید بدونی باید چیکارکنی که یادبگیری اون راه‌حل چیکارکردن رو. این حس بزرگ شدن سنگینه نه سنگین بد یه سنگینی‌ای که انگار متفاوته انگار یه ورژن جدید از خودته یه ورژن جدید از من.