وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلنا مَنسَكًا لِيَذكُرُوا اسمَ اللّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِن بَهِيمَةِ الأَنعامِ فَإِلٰهُكُم إِلٰهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسلِمُوا وَبَشِّرِ المُخبِتِينَ. (۳۴) الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَت قُلُوبُهُم وَالصّابِرِينَ عَلَىٰ مَا أَصابَهُم وَالمُقِيمِي الصَّلاةِ وَمِمّا رَزَقناهُم يُنفِقُونَ. (۳۵) وَالبُدنَ جَعَلناها لَكُم مِن شَعائِرِ اللّهِ لَكُم فِيها خَيرٌ فَاذكُرُوا اسمَ اللّهِ عَلَيها صَوافَّ فَإِذا وَجَبَت جُنُوبُها فَكُلُوا مِنها وَأَطعِمُوا القانِعَ وَالمُعتَرَّ كَذٰلِكَ سَخَّرناها لَكُم لَعَلَّكُم تَشكُرُونَ. (۳۶) و برای هر امتی عبادتی ویژه قرار داده‌ایم تا نام خدا را بر آنچه كه از دام‌های زبان بسته روزی آنان نموده‌ایم ذكر كنند. پس معبود شما خدای یكتاست؛ بنابراین فقط تسلیم او شوید. و فرمانبرداران فروتن را مژده ده. (۳۴) همانان كه وقتی خدا یاد شود، دل‌هایشان می‌هراسد، و بر آنچه به آنان می‌رسد، شكیبایند و برپا دارندگان نمازند و از آنچه روزی آنان نمودیم، انفاق می‌كنند. (۳۵) شتران قربانی را برای شما از شعایر خدا قرار دادیم، برای شما در آنها سودی‌ است؛ در حالی كه به نظم در خط مستقیم ایستاده‌اند، نام خدا را بر آنها ذكر كنید، و زمانی كه به پهلو در افتاده‌اند، از آنها بخورید و به تهیدستانی كه اهل درخواست كردن نیستند و فقیرانی كه اهل درخواست كردن هستند، بخورانید. این‌گونه آنها را برای شما مسخّر كردیم تا سپاس‌گزاری كنید. (۳۶) 📖 الحج، ۳۴-۳۶، ترجمه انصاریان @AlAthar

⚠️برادران شیطان تحذیر شدید از اسراف 🔹وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً * إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ، وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً (الإسراء: 26-27) و هرگز تبذیر و اسراف مکن. تبذيركنندگان، برادران (ياران) شياطينند، و شيطان به درگاه پروردگار خويش بس ناسپاس بود. مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: أَدْنَى الْإِسْرَافِ هِرَاقَةُ فَضْلِ الْإِنَاءِ وَ ابْتِذَالُ ثَوْبِ الصَّوْنِ وَ إِلْقَاءُ النَّوَى. (الكافي، ج‌6، ص460) کمترین اسراف این است که باقی‌مانده ظرف آب را بریزی، و لباس رسمی را به عنوان لباس راحتی استفاده کنی و دانه را بیفکنی. این معنا به اسناد متعددی نقل شده است (برای نمونه: الكافي، ج‌4، ص56؛ ج‌6، ص460) عَنْهُ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِي أُسَامَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنِّي لَأَجِدُ الشَّيْ‌ءَ الْيَسِيرَ يَقَعُ مِنَ الْخِوَانِ فَأُعِيدُهُ فَيَضْحَكُ الْخَادِم‌ (المحاسن، ج‌2، ص444). امام صادق ع: من چندان چیز ریزی که از سفره افتاده را بر می‌گیرم که خادم می‌خندد. سفارش به خوردن ریزه‌های افتاده از سفره فراوان است، و از آن جمله در برخی روایات تأکید می‌شود که این از رزق تو است، یا برطرف‌کننده فقر است، یا به استشفا با آن سفارش می‌شود. در برخی روایات نیز آمده که اگر کسی در منزل است خرده‌ریزها از سفره را بخورد، و اگر در صحرا و خارج از منزل است آن‌ها را برای پرندگان و حیوانات بگذارد که بخورند. هم‌چنین در چند روایت برای کسی که خوردنی را از زمین بردارد و تمیز کند و بخورد فضیلت بالایی ذکر شده است (المحاسن، ج‌2، ص443-445؛ الكافي، ج‌6، ص300-301). @AlAthar

حدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ، قَالُوا: حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي الجَرَّاحِ قَالَ: حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ صُبْحٍ، قَالَ: حَدَّثَتْنِي أُمُّ شَرَاحِيلَ، قَالَتْ: حَدَّثَتْنِي أُمُّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ: بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا فِيهِمْ عَلِيٌّ، قَالَتْ: فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ لَا تُمِتْنِي ‌حَتَّى ‌تُرِيَنِي ‌عَلِيًّا» 📚سنن الترمذي، ت شاکر، ج۵، ص۶۴۳ از ام عطیه روایت شده است که گفت: رسول خدا (ص)، سپاهی را [به جنگ] فرستاد که در میان آن‌ها علی (ع) بود؛ پس شنیدم که پیامبر (ص) در حالی که دستانش را بالا برده بود، می‌گفت: خدایا مرا نمیران تا [دوباره] علی را به من نشان دهی. #حدیث @AlAthar

▪️بر دین خوبی بودم! عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عِيسَى بْنِ السَّرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع حَدِّثْنِي عَمَّا بُنِيَتْ عَلَيْهِ دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ إِذَا أَنَا أَخَذْتُ بِهَا زَكَى عَمَلِي وَ لَمْ يَضُرَّنِي جَهْلُ مَا جَهِلْتُ بَعْدَهُ فَقَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ ص وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ حَقٌّ فِي الْأَمْوَالِ مِنَ الزَّكَاةِ وَ الْوَلَايَةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا وَلَايَةُ آلِ مُحَمَّدٍ ص فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ مَنْ مَاتَ وَ لَا يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ فَكَانَ عَلِيٌّ ع ثُمَّ صَارَ مِنْ بَعْدِهِ الْحَسَنُ ثُمَّ مِنْ بَعْدِهِ الْحُسَيْنُ ثُمَّ مِنْ بَعْدِهِ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثُمَّ مِنْ بَعْدِهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثُمَّ هَكَذَا يَكُونُ الْأَمْرُ إِنَّ الْأَرْضَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا بِإِمَامٍ وَ مَنْ مَاتَ لَا يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً وَ أَحْوَجُ مَا يَكُونُ أَحَدُكُمْ إِلَى مَعْرِفَتِهِ إِذَا بَلَغَتْ نَفْسُهُ هَاهُنَا قَالَ وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ يَقُولُ حِينَئِذٍ لَقَدْ كُنْتُ‌ عَلَى‌ أَمْرٍ حَسَنٍ‌. از عیسی بن السری روایت شده است که گفت: به امام صادق (ع) عرض کردم: به من بفرمایید ارکان اسلام بر چه چیزهایی بنا شده است که اگر به آن‌ها چنگ بزنم، عملم پاک و درست باشد و پس از آن هر چه را ندانم به من ضرری نزند؟ فرمود: - شهادت به این که خدایی جز الله نیست؛ - و این که محمد (ص) فرستاده خدا است؛ - و اقرار به آن چه که محمد (ص) از جانب خدا آورده است؛ - و زکاتی که در اموال واجب است؛ - و ولایتی که خداوند بزرگ و والا به داشتنش فرمان داده است؛ ولایت آل محمد (ص)؛ زیرا رسول خدا (ص) فرمود: هر کس بمیرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است. خداوند بزرگ و والا فرمود: «از خدا اطاعت کنید و از رسول و صاحبان امر از میان خودتان فرمان ببرید.» (النساء، ۵۹) پس [ولی امر] علی (ع) بود؛ سپس حسن (ع) [ولی امر] شد؛ سپس حسین (ع)؛ سپس علی بن الحسین (ع)؛ سپس محمد بن علی (ع) و این امر همین‌ گونه ادامه خواهد داشت. زمین درست و راست نمی‌گردد مگر با امام و هر کس بمیرد، در حالی که امامش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است. هر یک از شما، سخت‌ترین حالتی که به شناختِ او، نیازمند خواهد بود، زمانی است که جانش به این جا برسد -و [در این لحظه امام صادق (ع)] با دست به سینه اشاره فرمود [و ادامه داد:]- در این هنگام [کسی که بر ولایت آل محمد (ص) بوده] می‌گوید: به راستی که بر امر خوبی بودم [و مذهب درستی داشتم]! 📚الكافي، ج۲، ص۲۱ ✍ این حدیث به صورت کامل‌تر یا تقطیع‌شده، به اسناد دیگر نیز از عیسی بن السری و حماد بن عثمان روایت شده است. @AlAthar

🌷الحَمْدُ للهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ المُتَمَسِّكِينَ بِوِلَايَةِ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ وَأَوْلَادِه المَعْصُومِينَ🌷 سلسله روایات ارزش‌مداری و سیر اخلاقی درخشان حضرت مولی امیر المومنین علیه السلام: https://eitaa.com/AlAthar/32

بررسی نامه امام هادی (ع) به یکی از شیعیان بغداد درباره ماهیت قرآن https://deraayaat.ir/imamhadi_quran/ @AlAthar

▪️دروغ پرواز می‌کند و حقیقت، لنگ‌لنگان از پس آن می‌آید! «شاید مهم‌ترین اصل در مطالعه مزخرفات، اصل براندولینی باشد. این اصل را یک مهندس نرم‌افزار ایتالیایی به نام آلبرتو براندولینی در سال ۲۰۱۴ مطرح کرد: "مقدار انرژی لازم برای مقابله با مزخرفات، بسیار بیشتر از انرژی لازم برای تولید آن است." تولید مزخرفات از تکذیب مزخرفات، زحمت بسیار کمتری دارد. چند سال قبل از این که براندولینی این اصل را مطرح کند، بلاگر ایتالیایی، یوریل فانلی، به این موضوع اشاره کرده بود که نقل به مضمون آن، این است: "یک احمق می‌تواند آن قدر مزخرفات تولید کند که هرگز در توان شما نباشد همه آن‌ها را تکذیب کنید." ... مصداق اصل براندولینی در حوزه پزشکی، این دروغ پردردسر است که واکسن زدن باعث ابتلا به اوتیسم می‌شود ... چرا رد کردن شایعات مربوط به ارتباط واکسن و اوتیسم تا این حد دشوار بوده است؟ ماجرا همان اصل براندولینی است. محققان باید زمان زیادی را صرف آشکار کردن خطای استدلال‌های ویکفیلد کنند؛ زمانی بسیار بیشتر از آن چه او صرف مطرح کردن آن استدلال‌ها کرد ... هم تولید مزخرفات آسان است و هم انتشارش. جاناتان سویفت طنزنویس در سال ۱۷۱۰ چنین نوشت: "دروغ پرواز می‌کند و حقیقت لنگ‌لنگان از پس آن می‌آید." این جمله به صورت‌های مختلفی گفته شده، اما نمونه مورد علاقه ما همان است که کوردل هال، وزیر امور خارجه فرانکلین دی روزولت، بیان کرد: "تا حقیقت بخواهد پاشنه‌هایش را وربکشد، دروغ نصف جهان را چهارنعل طی کرده است." ... اصل براندولینی، اصل فانلی و مشاهدات سویفت، در کنار هم به ما می‌گویند که: ۱) خلق مزخرفات از رد آن زحمت کم‌تری دارد؛ ۲) خلق مزخرفات، نسبت به نفی کردن آن به هوش کمتری نیاز دارد؛ ۳) انتشار مزخرفات سریع‌تر از تلاش‌ها برای انکار و خاتمه دادن به آن صورت می‌گیرد ... توجه شدیدی که طی رویداد‌های بحرانی برانگیخته می‌شود، انگیزه زیادی برای تولید اطلاعات نادرست ایجاد می‌کند و نیز نیازی حیاتی برای رد آن‌ها. مثال یکی از این بحران‌ها انفجارهای تروریستی ماراتن بوستون در سال ۲۰۱۳ است. کمی پس از این حمله، داستان غم‌انگیزی در توییتر منتشر شد؛ داستان دخترکی هشت‌ساله که در این بمب‌گذاری کشته شده بود ... اما برخی از خواننده‌ها داستان را زیر سؤال بردند ... وب‌سایت اسنوپس که کارش بررسی شایعات است، مانند دیگر سازمان‌های راستی‌آزمایی، به سرعت این شایعه را رد کرد ... کاربران توییتر سعی کردند این خبر را تکذیب کنند و با بیش از دو هزار توییت، این شایعه را رد کردند. اما تلاش‌ها بیهوده بود؛ بیش از نود و نه هزار نفر، داستان دروغین این دختر را به اشتراک گذاشتند ... اصل براندولینی درباره این ماجرا هم درست از آب درآمد ... محققان شرکت فیسبوک ... با بررسی‌های شایعاتی که وبسایت اسنوپس، درباره‌شان تحقیق کرده بود، دریافتند که شایعات دروغ حتی پس از رد شدن توسط اسنوپس، بیش از شایعات درست پخش می‌شوند ... ... تئوری‌های توطئه برد وسیع‌تری دارند. این امر به ویژه سبب می‌شود که تکذیب ادعای نادرست دشوار شود ... افرادی که مزخرفات را تکذیب می‌کنند، نسبت به کسانی که مزخرف‌پراکنی می‌کنند با دشواری‌های بسیار بیشتری روبرو هستند.» 📚کارل تی برگستروم، جوین دی وست، علیه مزخرفات؛ هنر شکاک بودن در دنیای داده‌محور، ترجمه عرفانه محبی، نشر زیتون، ۱۴۰۳، ص۳۰-۳۶ @AlAthar

☀️شدت عبادت و بخشندگی امام کاظم (ع) «أَخْبَرَنَا الحسن بن أبي بكر، قَالَ: أَخْبَرَنَا الحسن بن محمد بن يحيى العلوي، قَالَ: حَدَّثَنِي جدي، قَالَ: كان موسى بن جعفر يدعي العبد الصالح من عبادته واجتهاده روى أصحابنا: أنه دخل مسجد رسول الله صلى الله عليه وسلم فسجد سجدة في أول الليل، وسمع وهو يقول في سجوده: عظم الذنب عندي ‌فليحسن ‌العفو ‌من ‌عندك، يا أهل التقوى، ويا أهل المغفرة، فجعل يرددها حتى أصبح. وكان سخيا كريما، وكان يبلغه، عن الرجل أنه يؤذيه، فيبعث إليه بصرة فيها ألف دينار، وكان يصر الصرر ثلاث مائة دينار، وأربع مائة دينار، ومائتي دينار، ثم يقسمها بالمدينة، وكان مثل صرر موسى بن جعفر، إذا جاءت الإنسان الصرة فقد استغنى» (تاريخ بغداد ت بشار، ج15، ص14. مانند آن: الإرشاد، ج‌2، ص231 ظاهراً از همین کتاب یحیی بن حسن بن جعفر) موسی بن جعفر (ع) به جهت شدّت عبادت «العبد الصالح» نامیده می شد. روایت کرده‌اند که ایشان وارد مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله شد و در آغاز شب به سجده رفت و در سجود می گفت: «عظم الذنب عندی، فلیحسن العفو من عندک، یا اهل التقوی و یا اهل المغفرة» و این مناجات را تا صبح تکرار کرد. [شاید صحیح «عظم الذنب من عبدک» باشد.] ایشان سخاوتمند و بخشنده بود و چون از کسی به او آزاری می‌رسید، کیسه‌ای هزاردیناری برای می‌فرستاد و کیسه‌های 300، 400 و 200 دیناری را در مدینه تقسیم می‌کرد. کیسه‌های موسی بن جعفر مَثَل است، هرگاه به‌کسی می‌رسد، غنی می‌شود. @AlAthar