حالا هم که دارم این نامه را برایت می‌نویسم، یاد خنده‌هایمان در کافه‌ها و رستوران‌ها افتاده‌ام. چه کیفیت نایابی داشتند آن لحظه‌ها می‌فهمی که؟ هیچ‌وقت با هیچکس مثل تو صمیمی نمی‌شوم. "نامه روبر لاشُنه به فرانسوآ تروفو"

چه نیک‌بخت کسانی که با تو هم‌سخن‌اند... #سعدی -رادیو ریلکس

در نبودت به کسی باج ندادم هرگز کاروان نیست که دل هر که به جایت آید... #مهدی_کمانگر

مثل داروهای کم پیدا، نبودت فاجعه‌ست... #مجتبی_سپید

کیارستمی در یکی از نامه‌هایش به همسرش می‌نویسد: “باوجودی‌ که خیلی بی‌حوصله‌ام ولی در نامه نوشتن برای تو خیلی راحتم.” به این فکر می‌کنم که تمام بهانه‌ها برای همین است، برای پیدا کردن یکی که زورش از بی‌حوصلگی ما بیشتر باشد. یکی که همراهی‌اش و همصحبتی‌اش نیاز به حوصله نداشته باشد، یکی که حوصله‌ی آدم را هیچ‌وقت سر نبرد. همه‌ی داستان همین است...

در حیرتم که شیخ بهایی چرا نگفت: ایوان کم است، نجف را طلا کنید...! #السلام_علیک_یا_امیرالمؤمنین

این بار هم تمام خطاها به پای من اما نخواه اینکه تو باشی خدای من

من مانده‌ام چگونه بگویم چه قصه‌‌ای‌ست  مابین چشمهای تو با شعرهای من

چوب حراج می‌زنی امروز بر دلم ای جو فروش دلبر گندم‌نمای من

آخر چگونه می‌شود از عشق با تو گفت وقتی که رنگ بر تو ندارد حنای من

عمری که من دچار تو بودم تمام شد حالا بیا تو باش کمی مبتلای من

بگذر از آنچه بین من و تو گذشته است این بار هم تمام خطاها به پای من