مرا ببخش... اگر آن روز در هیاهوی بی‌پایانِ زندگی تو را گم کردم در ازدحام ثانیه‌ها از مسیر روشن نگاهت دور افتادم و نفهمیدم که چگونه آرامش بی‌صدا در تو جریان داشت. ببخش اگر ندانستم که التیام روزهای بی‌قرارم بودی، که هر لبخندت پنجره‌ای بود به سمتی که جهان، مهربان‌تر می‌شد و من بی‌خبر از نور پنهانت به راهی رفتم که به رؤیای تو نمی‌رسید. مرا ببخش اگر حضورت را به خیال سپردم، اگر میان بودن و نبودنت مرزها در مه محو شدند و صدای قلبت از پشت پرده‌ی فاصله‌ها به من نرسید. ببخش که هنوز در من ادامه داری، که ردّ نفس‌هایت در جانم می‌پیچد، و من در هر گوشه‌ی خاموشِ خود به رؤیایی از تو برمی‌گردم… جایی که هنوز، آرام و بی‌صدا به من نزدیک می‌شوی. #من_او_را_دوست_داشتم #ای_یادِ_دوردست

من از اضافه‌ی خاک تو آفریده شده‌ام...

نه دستاشو گرفتم، نه بغلش کردم، نه حتی بوسیدمش! من فقط از دور دوستش داشتم. #حرف‌هایی_هست_برای_نگفتن

بی جهت نیست وقتی اسم محمد صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم می‌آید امیرالمومنین علیه السلام میفرماید: أَنَا عَبْدٌ من عَبِيْدِ مُحَمَّدٍ #یا_رسول‌الله🖤

بی حرم مانده ولی در عوضش می‌بینیم چارده قرن فقط از کرم او سخن است... #شهادت_امام‌حسن‌مجتبی‌علیه‌السلام🖤

سلام بر تو که ذکر اسمت گره‌گشای غصه‌های آدم و نوح و ابراهیم بود… #یا_رسول‌الله🖤

‌‌عمری برای چادرِ خاکی گریستی ای صبح و شام گریه‌کنِ مادرت، حسن #شهادت_امام‌حسن‌مجتبی‌علیه‌السلام 🖤

ابری و بارانی دو تا چشم ترش بود از داغ کوچه شعله‌ور بال و پرش بود

آن ضربه و آن سیلی و آن دست سنگین آن روضه‌های سخت نقش باورش بود

خون شد دلش از بس که یک عُمْری به فکرِ خون مردگیِ زیر چشم مادرش بود

خیلی برای غربت مولا دلش سوخت وقتی معاویه به روی منبرش بود

زنجیرواره روی گونه اشک‌ها داشت آری سپاهی غیر این کِی لشکرش بود؟