این روزها ایران رو بیشتر از همیشه
دوست دارم .
[ ایرانِ عاشورایی ] رو میشه به چشم
دید ..
آقایی که گوشه خیابون ماشین رو
پارک کرده و لیوان لیوان به یادِ
تشنههایِ کربلا آب میده دست مردم ..
خاله لعیا که تا اربعین هر روز تو
خونه به مهمونها چایی میده ..
آبجی شیرین که برای مهمونهایِ
امام حسین از جون دل مایه میذاره.
خانومایی که از اول ِمراسم تا آخر چادر
مشکی رو میکشن رو سرشون و به یاد
مصیبتِ حضرت زینب گریه میکنن .
کاسبایی که به احترامِ امام حسین
کرکره مغازه رو میکشن پایین .
طلا فروشهایی که گوشواره نمیفروشن
و دخترایی که به یاد دردونهیِ امام حسین ،
رقیه خاتون گوشواره از گوشاشون باز
میکنن .
پرچم هایِ [ یا عباس ] [ یا حسین ]
که سر درِ خونهها آویزان شده .
مردهایی که غرور اجازه نمیده جلوی
کسی گریه کنن تو روضهیِ قتلگاه
تو روضهیِ اسارت سیلی به صورتشون
میزنن و اشک میریزن و فریاد میکشن
[ یا حسین ] .
لباسهایِ مشکی..
موکبهایِ گوشهیِ خیابون..
دسته.. زنجیر زنی ..
عزاداری ِ شهرهایِ مختلف با رسم و
رسوم ِمختص خودشون ..
همه اینا هستا درست مثل سال های
قبل
ولی این محرم با محرمهایِ دیگه فرق
میکنه ..
این محرم ایران ، کربلا شد ..
این محرم دوباره علمدار نیامد..
این محرم جایِ علمداری که دست
بذاره رو پیشونیش و آروم واسه جدش
اشک بریزه خالی مونده .
این محرم قراره علمدار واسه همیشه
از تهران بره (=
آوان'
بابام نشسته ازم ضرب میپرسه
بعد اینطوریه که منظورت چیه که نمیدونی
۸۳۹۳۰۴ اگه در ۱۸۳۸۴۸۴۴ ضرب بشه
جواب چی میشه؟ پس من اینهمه پول
کتاب دفتر پاک کن واسه چی دادم؟
میدونستی من با گونی میرفتم مدرسه؟🗣
عزیزم با گل ، درخت ، گربه ، ماه و حتی
موسیکوتقیهای لب پنجره
راجبش صحبت کن ولی با آدمها نه .
حداقلش دو روز دیگه نمیکوبنش
تو سرت .
البته الان چون آفتاب رفته خودشون برگاشون رو بستن و خوابیدن ولی خب
بازم اون قسمت های زرد باز مونده