eitaa logo
آیات و روایات اجتماعی
2.3هزار دنبال‌کننده
123 عکس
42 ویدیو
0 فایل
نقدها + پیشنهادات + ارسال آیات و روایات اجتماعی جالب + تحلیل های اجتماعی شما: @yahadi71 شیوه کار: https://eitaa.com/AyatRevayatEjtemai/3 فهرست مطالب: https://eitaa.com/AyatRevayatEjtemai/4 سایر فیش های مطالعاتی پراکنده: @Fishha
مشاهده در ایتا
دانلود
▪️إنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ▪️ 🔺این عبارت قرآن کریم، به شدت است. البته که سید به محبوبش رسید، هنیئا لکم، اما بدا به حال ما اگر کرده باشیم، بدا و بدا... ولی ای کاش الان دیگر شویم و بدانیم که نفر بعدی کیست و چه باید کرد. 🔺امروز بعد از این ماجرا، یاد زمزمه سید الشهدا در شب عاشورا افتادم که حضرت زیر لب میگفت: يا دَهرُ افٍّ لَكَ مِن خَليلِ كَم لَكَ بِالإِشراقِ وَ الأَصيلِ مِن طالِبٍ و صاحِبٍ قَتيلِ وَ الدَّهرُ لا يَقنَعُ بِالبَديلِ و إنَّمَا الأَمرُ إلَى الجَليلِ و كُلُّ حَيٍّ سالِكٌ سَبيل اى روزگار! اُف بر دوستى‌ات! چه قدر بامدادها و شامگاه‌هايى داشته‌اى كه در آنها، همراه و یا جوينده‌اى در آنها كشته شده اند كه روزگار، از آوردن همانندش، ناتوان است! و كار، با خداى بزرگ است و هر موجودی، اين راه را مى‌پيمايد. 💢 آیات‌ و‌ روایات‌ اجتماعی | 👇 https://eitaa.com/joinchat/269877266Cf07fc0f3c9
💠 نحسی روزگار یا مجازات اعمال؟ 🔺حسن بن مسعود نقل میکند: روزی به محضر (ع) رفتم، در حالی که انگشتم آسیب دیده بود. همچنین یک سوارکار نیز به من برخورد کرده و شانه‌ام آسیب دید. علاوه بر این، بخشی از لباسم نیز در شلوغی جمعیت پاره شده بود. 🔺خطاب به آن روز گفتم: «براستی که روز و هستی! خدا مرا از شرّ تو حفظ کند.» امام هادی(ع) فرمود: ای حسن! تو که با ما رفت و آمد داری، چرا خودت را به گردن یک [=روزگار] می‌اندازی؟! (يَا حَسَنُ! هَذَا وَ أَنْتَ تَغْشَانَا تَرْمِي بِذَنْبِكَ مَنْ لَا ذَنْبَ لَه؟‏) 🔺حسن میگوید: با این جمله حضرت، عقلم سر جایش آمد و فهمیدم که اشتباه کرده ام. لذا گفتم: ای مولای من! ، خدا مرا ببخشد. 🔺امام فرمود: ای حسن! گناه روزها چيست كه شما هر وقت خود اشتباه کرده و گرفتار میشوید، به روزگار داده و آن را مینامید؟ (يَا حَسَنُ! مَا ذَنْبُ الْأَيَّامِ حَتَّى صِرْتُمْ تَتَشَأَّمُونَ بِهَا إِذَا جُوزِيتُمْ بِأَعْمَالِكُمْ فِيهَا؟) گفتم: برای همیشه از خداوند کرده و این من است. 🔺امام فرمود: ▫️به خدا قسم [این عذرخواهی ظاهری یا این دشنام ها] سودی برای شما ندارد. وقتی کسی یا چیزی که تقصیر و گناهی نکرده را می‌کنید، قطعا خداوند نیز شما را میکند. لذا باید این شیوه را واقعا رها کنید. (وَ اللَّهِ مَا يَنْفَعُكُمْ وَ لَكِنَّ اللَّهَ يُعَاقِبُكُمْ بِذَمِّهَا عَلَى مَا لَا ذَمَّ عَلَيْهَا فِيهِ) ▫️ای حسن! مگر نمی‌دانی که و و مکافات عمل در دنیا و آخرت، بدست ، اوست که دیر یا زود، جزای اعمال انسان را می‌دهد؟! (أَ مَا عَلِمْتَ يَا حَسَنُ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْمُثِيبُ وَ الْمُعَاقِبُ وَ الْمُجَازِي بِالْأَعْمَالِ عَاجِلًا وَ آجِلا؟) 🔺عرض کردم: بله مولای من! امام فرمود: دیگر این را تکرار نکن و حوادث ناگوار را به گردن نینداز! و در مورد یعنی حوادث خوب و بدی که در زندگی رخ می‌دهد، نقشی برای نحس بودنِ روزها قائل نشو! (لَا تَعُدْ وَ لَا تَجْعَلْ لِلْأَيَّامِ صُنْعاً فِي حُكْمِ اللَّه‏) 📚 تحف العقول، ج1، ص482. 📌پ.ن1: آیت‌الله (19/10/1373) این مسئله را چنین توضیح میدهند: ▫️«روزها پى‌درپى ميگذرند. همه‌ى روزها هم از لحاظ وضع طبيعى در اين گيتى يكسانند، ولى بعضى از روزها به خاطر كه بسيارى از آن تقديرات هم با رقم زده ميشود، وضع خاصى پيدا ميكنند. ▫️يك روز ميشود روز كه همه‌ى تاريخ و همه‌ى بشريّت، از فيض فداكاريهاى آن روز بهره و سهم ميبرند. روزى به نام عاشورا كه هيچ ستمگرى از آن سود نديده است، خيلى باارزش است. درواقع هميشه ستم‌كشيدگان و ، از خاطره‌ى عاشورا سود و بهره گرفته‌اند؛ امّا چرا چنين شد؟ ▫️چون آن حادثه‌ى عظيم و آن فداكارىِ بزرگ، از شخصِ مطهّر و مقدّس معصوم(عليه السّلام) و همراهان و ياران او تراوش كرد. عاشورا را آنها عاشورا كردند و به آن عظمت بخشيدند... ▫️يك روز هم ميشود روز كه آنجا هم به اراده و ، آن عظمت را پيدا ميكند. ايام گوناگونى در تاريخ، از اين قبيل داريم. البتّه روزهايى هم كه شخصى - يك شخص مؤثّر - در آن روزها اراده‌ى سوئى انجام ميدهد؛ يا يك و جمعيّت، و سستى از خود نشان ميدهد، در تاريخ مشخّص ميشود و ميماند. ▫️اين قِسْم روزها، هستند. مردم غالباً چنين روزهايى را ميكنند، در حالى كه روزها گناهى ندارند. گناه از آنِ كسانى است كه روزها را با يا خودشان مستحقّ كردند. ▫️فرض بفرماييد آن روزى كه در اين كشور يك عدّه نشستند و را بر گُرده‌ى اين ملّت مسلّط كردند، روز و بدى است. نحوست اين روز براى خاطر كارى است كه آن عدّه انجام دادند... كسانى كه آن روز و روزهاى مانند آن را ميشناسند، آنها را ميكنند؛ در حالى كه لعنت متعلّق به كسانى است كه آن كارها را انجام دادند. ▫️روزها كه ندارند... اين جريانات و حركتها، است. همه جاى تاريخ پر از نشانه‌هاى بر نوارِ گذراى ايام و ليالى است. اين، ما را زياد ميكند.» 📌پ.ن2: به صورت تفصیلی به این بحث پرداخته اند. رک: الميزان، ج‏19،ص71، تحت عنوان «كلام في سعادة الأيام و نحوستها و الطيرة و الفأل في فصول‏» 💢 آیات‌ و‌ روایات‌ اجتماعی|👇 https://eitaa.com/joinchat/269877266Cf07fc0f3c9
💠 نحسی روزگار یا مجازات اعمال؟ 🔺حسن بن مسعود نقل میکند: روزی به محضر (ع) رفتم، در حالی که انگشتم آسیب دیده بود. همچنین یک سوارکار نیز به من برخورد کرده و شانه‌ام آسیب دید. علاوه بر این، بخشی از لباسم نیز در شلوغی جمعیت پاره شده بود. 🔺خطاب به آن روز گفتم: «براستی که روز و هستی! خدا مرا از شرّ تو حفظ کند.» امام هادی(ع) فرمود: ای حسن! تو که با ما رفت و آمد داری، چرا خودت را به گردن یک [=روزگار] می‌اندازی؟! (يَا حَسَنُ! هَذَا وَ أَنْتَ تَغْشَانَا تَرْمِي بِذَنْبِكَ مَنْ لَا ذَنْبَ لَه؟‏) 🔺حسن میگوید: با این جمله حضرت، عقلم سر جایش آمد و فهمیدم که اشتباه کرده ام. لذا گفتم: ای مولای من! ، خدا مرا ببخشد. 🔺امام فرمود: ای حسن! گناه روزها چيست كه شما هر وقت خود اشتباه کرده و گرفتار میشوید، به روزگار داده و آن را مینامید؟ (يَا حَسَنُ! مَا ذَنْبُ الْأَيَّامِ حَتَّى صِرْتُمْ تَتَشَأَّمُونَ بِهَا إِذَا جُوزِيتُمْ بِأَعْمَالِكُمْ فِيهَا؟) گفتم: برای همیشه از خداوند کرده و این من است. 🔺امام فرمود: ▫️به خدا قسم [این عذرخواهی ظاهری یا این دشنام ها] سودی برای شما ندارد. وقتی کسی یا چیزی که تقصیر و گناهی نکرده را می‌کنید، قطعا خداوند نیز شما را میکند. لذا باید این شیوه را واقعا رها کنید. (وَ اللَّهِ مَا يَنْفَعُكُمْ وَ لَكِنَّ اللَّهَ يُعَاقِبُكُمْ بِذَمِّهَا عَلَى مَا لَا ذَمَّ عَلَيْهَا فِيهِ) ▫️ای حسن! مگر نمی‌دانی که و و مکافات عمل در دنیا و آخرت، بدست ، اوست که دیر یا زود، جزای اعمال انسان را می‌دهد؟! (أَ مَا عَلِمْتَ يَا حَسَنُ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْمُثِيبُ وَ الْمُعَاقِبُ وَ الْمُجَازِي بِالْأَعْمَالِ عَاجِلًا وَ آجِلا؟) 🔺عرض کردم: بله مولای من! امام فرمود: دیگر این را تکرار نکن و حوادث ناگوار را به گردن نینداز! و در مورد یعنی حوادث خوب و بدی که در زندگی رخ می‌دهد، نقشی برای نحس بودنِ روزها قائل نشو! (لَا تَعُدْ وَ لَا تَجْعَلْ لِلْأَيَّامِ صُنْعاً فِي حُكْمِ اللَّه‏) 📚 تحف العقول، ج1، ص482. 📌پ.ن1: آیت‌الله (19/10/1373) این مسئله را چنین توضیح میدهند: ▫️«روزها پى‌درپى ميگذرند. همه‌ى روزها هم از لحاظ وضع طبيعى در اين گيتى يكسانند، ولى بعضى از روزها به خاطر كه بسيارى از آن تقديرات هم با رقم زده ميشود، وضع خاصى پيدا ميكنند. ▫️يك روز ميشود روز كه همه‌ى تاريخ و همه‌ى بشريّت، از فيض فداكاريهاى آن روز بهره و سهم ميبرند. روزى به نام عاشورا كه هيچ ستمگرى از آن سود نديده است، خيلى باارزش است. درواقع هميشه ستم‌كشيدگان و ، از خاطره‌ى عاشورا سود و بهره گرفته‌اند؛ امّا چرا چنين شد؟ ▫️چون آن حادثه‌ى عظيم و آن فداكارىِ بزرگ، از شخصِ مطهّر و مقدّس معصوم(عليه السّلام) و همراهان و ياران او تراوش كرد. عاشورا را آنها عاشورا كردند و به آن عظمت بخشيدند... ▫️يك روز هم ميشود روز كه آنجا هم به اراده و ، آن عظمت را پيدا ميكند. ايام گوناگونى در تاريخ، از اين قبيل داريم. البتّه روزهايى هم كه شخصى - يك شخص مؤثّر - در آن روزها اراده‌ى سوئى انجام ميدهد؛ يا يك و جمعيّت، و سستى از خود نشان ميدهد، در تاريخ مشخّص ميشود و ميماند. ▫️اين قِسْم روزها، هستند. مردم غالباً چنين روزهايى را ميكنند، در حالى كه روزها گناهى ندارند. گناه از آنِ كسانى است كه روزها را با يا خودشان مستحقّ كردند. ▫️فرض بفرماييد آن روزى كه در اين كشور يك عدّه نشستند و را بر گُرده‌ى اين ملّت مسلّط كردند، روز و بدى است. نحوست اين روز براى خاطر كارى است كه آن عدّه انجام دادند... كسانى كه آن روز و روزهاى مانند آن را ميشناسند، آنها را ميكنند؛ در حالى كه لعنت متعلّق به كسانى است كه آن كارها را انجام دادند. ▫️روزها كه ندارند... اين جريانات و حركتها، است. همه جاى تاريخ پر از نشانه‌هاى بر نوارِ گذراى ايام و ليالى است. اين، ما را زياد ميكند.» 📌پ.ن2: به صورت تفصیلی به این بحث پرداخته اند. رک: الميزان، ج‏19،ص71، تحت عنوان «كلام في سعادة الأيام و نحوستها و الطيرة و الفأل في فصول‏» 💢 آیات‌ و‌ روایات‌ اجتماعی|👇 https://eitaa.com/joinchat/269877266Cf07fc0f3c9
آیات و روایات اجتماعی
💠 «مهندسی دنیا توسط دین» 🔸تأملی در رابطه دین و دنیا 🔺در منطق اسلام، دنیا و آخرت دو رقیب بی‌رحم نیست
💠 «مهندسی دنیا توسط دین» 🔺در ادامه یادداشت پیشین، توجه به این بخش از کلمات آیت الله خامنه ای بسیار راهگشاست: ▪️«نقطه‌ى مركزى هويّت عبارت است از «تفكيك ميان دين و پيشرفت»؛ اين نقطه‌ى مركزى است: اگر ميخواهيد پيشرفت كنيد... دين را در مسائل زندگى نبايد دخالت بدهيد. اين نقطه‌ى اساسى و مركزى هويّت تمدّن غربى است. درست نشانه گرفته همين مركز را و شلّيك كرده و به هدف زده. ▪️جمهورى اسلامى با شعار دين وارد ميدان شده، علاوه بر اينكه توانسته خودش را حفظ كند، توانسته رشد كند، توانسته اين منطق را منتشر كند... جمهورى اسلامى با وجود خودش، با حضور خودش ابطال كرده، به كشيده هويّت مركزى تمدّن غربى را. خب عصبانى‌اند ديگر.» 5/5/1401. 🔺اینجاست که ماهیت اصلی تقابل روشن می‌شود: «نبرد ایدئولوژیکِ اسلام و غرب»؛ نبردی که در عصر جدید، صورت‌بندی آن در قالب تقابل ایران اسلامی با امریکا و جبهه غرب جلوه‌گر شده است. تا پیش از انقلاب اسلامی، غرب سه مدل عمده برای اداره دنیا عرضه کرده بود: 1️⃣ الگوی 2️⃣ الگوی 3️⃣ الگوی 🔺دو مدل اول، یکی پس از دیگری در عرصه عمل شکست خوردند و از صحنه حذف شدند. تنها الگوی لیبرالی باقی ماند و روزبه‌روز دامنه نفوذ خویش را گسترده‌تر می‌کرد؛ تا اینکه انقلاب اسلامی ایران پدید آمد و مدلی بدیع و رقیبی تازه برای اداره جهان عرضه کرد: «اداره و مهندسی دنیا توسط دین». 🔺نقطه محوری و «دالّ مرکزی» مدل مکتب امام که آن را از دیگر مدل های غربی متمایز می‌کند، چیزی نیست جز: «». همان حقیقتی که رهبر انقلاب از آن به عنوان یاد می‌کنند: ▪️« در مكتب امام بزرگوار ما، رابطه‌ى دين و دنيا است؛ يعنى همان چيزى كه از آن به مسئله‌ى دين و سياست و دين و زندگى هم تعبير ميكنند... دنيا ميدان اساسىِ وظيفه و مسئوليت و رسالت دين است. دين آمده است تا در اين صحنه‏ عظيم و در اين عرصه متنوع، به مجموعه تلاش انسان شكل و جهت بدهد و آن را هدايت كند. دين و دنيا در اين تعبير و به اين معناى از دنيا، از يكديگر تفكيك‏ ناپذيرند... ▪️دنيا هم بدون و بدون دست خلاق و سازنده‏ دين، دنيايى خواهد بود تهى از معنويت، تهى از حقيقت، تهى از محبت و تهى از روح... در چنين صحنه‏ ای، آنچه می‏تواند را بر عهده بگيرد، جز دين چيز ديگرى نيست... ▪️دين و دنيا در منطق امام بزرگوار ما مكمل و آميخته و درهم ‏تنيده‏ با يكديگر است... و اين، درست همان نقطه‏ ای است كه از آغاز حركت امام تا امروز، و خصومت و عناد را از سوى و برانگيخته است؛ كسانى كه زندگى و حكومت و تلاش و ثروت آن‏ها مبتنى بر حذف دين و اخلاق و معنويت از جامعه است.» 14/3/84 🔺لذاست که رهبر انقلاب، و نظام برخاسته از آن را می‌دانند: ▪️«ما به بركت اسلام يك را به دنيا پيشنهاد كرده‌ايم؛ نه راه در اقتصاد و تبعات اقتصاد، نه راه غرب با تبعات و خصوصيّاتى كه دنبالش هست؛ يك راه سوّمى ما داريم، اين راهى كه امروز كشور ما دارد ميرود، راه سوّمى است. البتّه ما در آرايه‌هاى گوناگونِ اين راه يك قدرى كرده‌ايم، كرده‌ايم لكن وقت زيادى نيست. چهل سال، زمان زيادى براى حركت يك نظام و رسيدن به يك تمدّن نيست. ▪️كشورهاى غربى كه امروز مثلاً يك تمدّن جاافتاده‌اى دارند، چهار قرن، پنج قرن، با مشكلات دست و پنجه نرم كردند؛ چهل سال، زمان زيادى نيست. ما كم‌كارى داريم در اين زمينه‌ها، منتها ميتوانيم اين راه سوّم را درست معرّفى كنيم، درست مشى كنيم، درست حركت كنيم و با عمل خودمان، با سخن منطقى خودمان، دلهايى را جذب كنيم به اين سمت...، به اين حركت عظيمِ مهمّى كه ميتواند براى بشريّت سودمند باشد و از نفوذ فرهنگ غربى كه روزبه‌روز دارد منحطتر ميشود، نجات بدهيم كشورها را.» 17/7/98 ▪️«امام با انقلاب اسلامى و با تشكيل جمهورى اسلامى راهِ ميانه‌ى و را ترسيم كرد. ملّتها تصوّر ميكردند يا بايد عقب‌مانده بمانند يا بايد غرب‌زده شوند. امام نشان دادند كه نه يك راه مستقيم، يك وجود دارد كه انسان اسير غرب هم نشود، غربزده هم نشود؛ امّا راهِ ترقّى و و تعالى را طى كند.» 14/3/87 🔺اساسا انقلاب برای جهانیان که توانست را رقم بزند، چیزی جز این نیست که: دین، نه مانع پیشرفت که موتور محرک آن است. و نقطه اساسی چالش ما و غرب به همین مسئله بر میگردد. 🔺با این همه، جای تأسف است که بخشی از نخبگان و سیاست‌ورزان ما از درک چنین حقیقتی غافل مانده‌اند؛ لذا تحلیل‌هایشان در عرصه داخلی و بین‌المللی اغلب عقیم، سطحی و گاه در تضاد با جوهره انقلاب اسلامی است. ✍️ آیات و روایات اجتماعی 💢 @AyatRevayatEjtemai