📪 پیام جدید سلام میشه سه تا الهی به رقیه بگید یکی از عزیزام بیمارستانه... #دایگو

نمیدونم دوباره کی، شاید چند روز دیگه و شاید چند ماه .. اما یه روزی دوباره میام اینجا، چون به معنای واقعی کلمه بخشی از قلبم و خاطراتم اینجا و با شماست:)

روزای اول فکر نمیکردم که اینطور پیش بره فکر نمیکردم همچین جمع قشنگی ساخته بشه و اصلا تصور نمیکردم باهاتون رفیق شم!

از ۸ خرداد ۴۰۳ که این کانال رو زدم تا الان بیش از یکسال گذشته شاید قابل درک نباشه و شاید حتی خندتون بگیره اما خیلی وابسته شدم به این فضا و به آدماش حس میکنم اینجا واقعی تر از زندگی واقعیم(!) ظاهر شدم و این برام خوشاینده

دلم خیلی تنگ میشه واسه قرآن حفظ کردن دسته جمعی مون، واسه پیام فرستادناتون توی ناشناس، واسه اینکه گیر بدین که چند سالته؟ .. و واسه همه ی بچه هایی که توی این مدت باهم رفیق شدیم و خیلی چیزای دیگه ..

امشب فهمیدم واژه "خداحافظی" چقد میتونه ترسناک و غم انگیز باشه ولی گریزی ازش نیست، پس به خدا میسپارمتون:)

بی معرفتیه اگه اسم نبرم .. فاطمه ها، محیا، عطرین، عسل، الهه، علوی، زهرا، مائده، بهار، بابونه، نازنین، نگین، مهدیه و خیلیااای دیگه که اسمتون رو نمیدونم، تو این مدت باهاتون #زندگی کردم؛ دوستای خیلی خوبی بودید و خواهید بود^^

پیاماتون رو از روی نوتیف میخونم و هی مرددم و نمیدونم اصن دارم چیکار میکنم ولی سریعتر خداحافظی میکنم که گیر نکنم یه وقت:)

ناشناس رو پاک نمیکنم، بدونین که اگه جواب نمیدم ولی پیامتون رو میخونم اما پیویم هست و سعی میکنم جواب بدم

خیلی دارم هندیش میکنم، میدونم ولی بذارین به حساب دلتنگی از همین حالا ..

میدونم که خاصیت دوری فراموش شدنه ولی دوست دارم که تو یادتون بمونم:)