eitaa logo
بر لبه‌ی تاریخ
809 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
1.2هزار ویدیو
0 فایل
روایتی از روزگارانی که جهان لرزید... نقبی به وقایع، اسناد، و رازهای تاریخ معاصر جهان. اینجا، هر حادثه، داستانی‌ست ناگفته. ارتباط با مدیر: @MMSALEHN
مشاهده در ایتا
دانلود
⚔️جنگ صلیبی سوم؛ آخرین پرده (بخش سوم و آخر) @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
⚔️جنگ صلیبی سوم؛ آخرین پرده (بخش سوم و آخر) با ورود صلیبیون به شهر عکا، میان فرماندهان آن‌ها درباره تقسیم نواحی مختلف شهر اختلافاتی پدید آمد. ریچارد، لئوپولد اتریشی را رنجاند و فیلیپ دوم فرانسه نیز که احساس می‌کرد دِین خود را در جنگ صلیبی ادا کرده و هم‌زمان بیمار شده بود، در اوت عازم فرانسه شد. هرچند نیروهای انگلیسی و فرانسوی از خروج فیلیپ ناخشنود بودند، اما این رخداد عملاً فرماندهی عملیات را به‌طور کامل در اختیار ریچارد قرار داد. نخستین و تنها نبرد بزرگ میان سپاه صلاح‌الدین و نیروهای جنگ صلیبی سوم در ۷ سپتامبر ۱۱۹۱، در آرصوف رخ داد. در این نبرد، نبوغ نظامی ریچارد باعث شد مسلمانان شکست سختی خورده و عقب‌نشینی کنند، در حالی که تلفات نیروهای او بسیار اندک بود. پس از آرصوف، صلاح‌الدین ترجیح داد دیگر وارد نبرد مستقیم با ریچارد نشود. ریچارد نیز به‌سرعت شهر یافا را بازپس گرفت و آن را پایگاه اصلی خود قرار داد. سپس کنترل صلیبیون بر سواحل شام را تثبیت کرد و عسقلان را دوباره ساخت و مستحکم نمود. ریچارد دو بار صلیبیون را تا نزدیکی اورشلیم (بیت‌المقدس) پیش برد، اما هر دو بار مجبور شد در آستانه شهر عقب‌نشینی کند. او به‌درستی می‌دانست بدون کنترل مناطق پشت‌جبهه، نگه‌داشتن شهر برای مدت طولانی ممکن نیست. این تصمیم هرچند از نظر نظامی منطقی بود، میان سربازان صلیبی محبوبیتی نداشت. پیشنهاد ریچارد که نیروها به‌جای اورشلیم، به مصر (مرکز قدرت صلاح‌الدین) حمله کنند نیز با مخالفت اکثریت روبه‌رو شد. پس از بازگشت فیلیپ به فرانسه، او با وجود نهی کلیسا، به سرزمین‌های ریچارد حمله کرد و غنائم زیادی کسب کرد. از سوی دیگر پیام‌های فوری از انگلستان به ریچارد می‌رسید و خواستار بازگشت او بود. ریچارد در این مدت در تماس مداوم با صلاح‌الدین و برادرش العادل بود و پیشنهادهای متعدد صلح – حتی با طرح ازدواج بین افراد خانواده‌ی دو پادشاه – میان دو طرف رد و بدل می‌شد. رابطه میان ریچارد و صلاح‌الدین بر پایه احترام متقابل شکل گرفته بود. سرانجام، در ۲ سپتامبر ۱۱۹۲، پیمان صلح سه‌ساله‌ای میان دو طرف امضا شد. طبق آن: ساحل از یافا تا شمال در اختیار مسیحیان باقی ماند؛ اما عسقلان باید پس از تخریب استحکاماتش به صلاح‌الدین بازگردانده می‌شد؛ زائران نیز حق داشتند آزادانه به اماکن مقدس رفت‌وآمد کنند. ریچارد در ۹ اکتبر سرزمین مقدس را ترک کرد، اما کشتی‌اش در راه آسیب دید و سرانجام به دست لئوپولد اتریشی، دشمن قدیمی‌اش، اسیر شد. جنگ صلیبی سوم در دستیابی به هدف نهایی خود، یعنی بازپس‌گیری اورشلیم، شکست خورد؛ اما در جنبه‌های دیگر موفقیت‌های مهمی به همراه داشت. بسیاری از فتوحات صلاح‌الدین پس از نبرد حِطّین از دست رفت. ریچارد، پیش از ترک شام، پذیرفت که «گی لوزینیان» (آخرین پادشاه مسیحی اورشلیم) – که تقریباً همه بارون‌ها حمایت‌شان را از او قطع کرده بودند – برکنار شود و کنراد پادشاه جدید اعلام گردد. با این حال، اندکی بعد کنراد به دست اعضای فرقه اسماعیلیه نزاری ترور شد. ایزابل، همسر او، به ازدواج «هنری شامپاین» درآمد و «گی» نیز حکومت قبرس را به عنوان جبران دریافت کرد؛ جایی که برخلاف کارنامه ضعیفش در اورشلیم، بسیار موفق‌تر عمل کرد. در نهایت، گرچه ریچارد نتوانست اورشلیم را بازپس بگیرد، اما توان و ثبات مسیحیان شرق را بازیابی کرد و آنان را از فروپاشی کامل پس از پیروزی‌های صلاح‌الدین نجات داد. @Barlabeietarikh
17.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
برای بسیاری از سیاست‌مداران، سیاست در کنار شغل، تجارت است؛ بنابراین تا زمانی که ساختار سیاسی یک کشور بیمار باشد، تفاوت چندانی میان انتخابِ درست یا غلط احساس نمی‌شود، زیرا نتیجه در اغلب موارد یکسان است. سخنی از میلتون فریدمن (مشاور اقتصادی رونالد ریگان) @Barlabeietarikh
ما از کشورهای پیشرفته پنجاه تا صد سال عقب افتاده‌ایم و باید این شکاف را در ده سال پُر کنیم. این کار را انجام می‌دهیم یا له خواهیم شد. ژوزف استالین فوریهٔ ۱۹۳۱ @Barlabeietarikh
بعد از خرید چند چیز، از میان زن و مرد رفتیم. فواره‌ها و حوض‌های توی عمارت [بلور لندن] در کار بودند. چند زن سیاه از اهل جزایر ژاماییک (جامائیکا) آنجا توی زن‌ها دیده شد، شوهر هم داشت؛ بسیار خوشگل بودند. با وجود چهره سیاهی که در میان زن‌ها و دخترهای سرخ‌وسفید انگلیسی نشسته بودند، باز از آن خوبی و نمکی که داشتند بسیار جلوه داشتند. رنگشان هم پر سیاه نبود، به رنگ قهوه نپخته بودند. زلف‌های خوبی داشتند. سفر اول فرنگ-انگلیس @Barlabeietarikh
صبح شرفیاب شدم، شاهنشاه را خنداندم. عرض کردم دیشب که سفارت پاکستان بودم، سفیر مصر گفت: امیدوارم برای بازی‌های ورزشی آسیایی از اسرائیلی‌ها دعوت نکنید که اعراب بتوانند شرکت نمایند، من برای آن که جواب صحیحی ندهم گفتم: تا آنوقت شما اسرائیلی‌ها را به دریا می‌ریزید. سفیر از آن خنده‌های بلند که خودش را مسخره می‌کرد سر داد. شاهنشاه هم خیلی خندیدند. ۲۸ فروردین ۱۳۵۲ @Barlabeietarikh
رضاشاه قوم ژرمن را آریایی اصیل می‌دانست و حتی می‌خواست ایرانی با این قوم اختلاط داشته باشد، چنان که دو سال پیش از شروع جنگ دوم جهانی به محسن رییس، وزیر مختار ایران در آلمان دستور داد هیتلر پیشوای آلمان را ملاقات نماید و از سوی شاه ایران پیشنهاد کند که اجازه دهند هر سال یک هزار دانش‌آموز (پسر و دختر ایرانی) برای گذراندن تحصیلات متوسطه و سپس تحصیلات عالی به آلمان اعزام شوند. دولت ایران سازمانی در آلمان برای سرپرستی این دانش‌آموزان به وجود آورد و تمام امکانات زندگی و تحصیلی و بهداشتی این دانشجویان را فراهم سازد و پس از آنکه دانشجویان ایرانی تحصیلات خود را در رشته‌های فنی و علمی به پایان بردند هر کدام از آنها در صورت تمایل همسر آلمانی انتخاب کنند و دولت آلمان اجازه دهد که همسران آلمانیِ دانشجویان ایرانی به ایران بیایند و برای همیشه در ایران اقامت کنند تا از این راه بین خون ایرانی و خون آلمانی اختلاطی حاصل شود و کم کم عده‌ای از ایرانی‌ها که در قرن‌های گذشته خونشان با اقوام نیمه‌وحشی درآمیخته شده است، هویت آریایی خود را بازیابند. @Barlabeietarikh
پیش از پیدایش اسلام، چندزنی در ایران رواج داشت، دو دسته زن وجود داشتند: زنان عقدی و زنانی موقتی. و دختران در خردسالی شوهر می‌رفتند. فرمانروایان ایرانی پس از اسلام در آغاز با آن که به طور رسمی اسلام آورده بودند سخت‌شان بود که فقط چهار زن داشته باشند. اسپهبد طبرستان در سال ۱۷۹ ه.ق، نود و سه زن داشت که هر یک برای خود خانه‌ای داشتند ولی برای سوگلی‌اش کاخی در کنار دریا ساخته بود. او برای رفتن نزد همسران برنامه داشت و این بازمانده کردار شاهان هخامنشی بود و نیز همخوان با حکم اخلاقی اسلامی مبنی بر رفتار برابر با همسران. ویلِم فلور، ایرانشناس هلندی و از نویسندگان ایرانیکا @Barlabeietarikh