eitaa logo
بر لبه‌ی تاریخ
808 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
1.2هزار ویدیو
0 فایل
روایتی از روزگارانی که جهان لرزید... نقبی به وقایع، اسناد، و رازهای تاریخ معاصر جهان. اینجا، هر حادثه، داستانی‌ست ناگفته. ارتباط با مدیر: @MMSALEHN
مشاهده در ایتا
دانلود
فرض کنیم آن ۱۴۰۰۰ نفری که دوره قبل [مجلس ششم] به من رای داده بودند اینبار [مجلس هفتم] عقیده‌شان نسبت به من عوض شده باشد؛ بر سر آن یک رأیی که خودم به نام خودم در صندوق انداختم چه آمد؟ سیدحسن مدرس خطاب به سرتیپ درگاهی؛ رئیس شهربانی @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
فرض کنیم آن ۱۴۰۰۰ نفری که دوره قبل [مجلس ششم] به من رای داده بودند اینبار [مجلس هفتم] عقیده‌شان نسبت
پی‌نوشت: سید حسن مدرس در دوره هفتم مجلس شورای ملی، در رقابت انتخاباتی شرکت کرد؛ اما پس از پایان رقابت انتخابات، حتی یک رأی هم به نفع او اعلام نشد که به دلیل مخالفت‌های مکرر او با رضاشاه بود.
مجیدی [رئیس سازمان برنامه] درد دل عجیبی داشت که بودجه‌های عمرانی ارتش ۳۰۰٪ برای سال آینده اضافه شده و مخارج مستمر آنها ۲۰۰٪، و ۳۸ میلیارد ریال کسر بودجه سال آینده است. از من خواست که بعرض شاهنشاه برسانم. گفتم کار بودجه به وزیر دربار چه ربطی دارد؟ کار نخست‌وزیر است. گفت، جرأت نمی‌کند عرض کند. ۲۸ بهمن ۱۳۵۱ @Barlabeietarikh
فرمودند پدر من هرگز سرما نمی‌خورد چون کمی تریاک می‌کشید. ۲۲ آذر ۱۳۴۹ @Barlabeietarikh
سوار کالسکه شده راندیم رو به شهر. یک فرسنگ و نیم راه بود الی شهر، نیم فرسنگ هم الی حرم مبارک. دو فرسنگ راه می‌شد. راندیم به باغات رسیدیم. به کاروان‌سرای باباقدرت رسیدیم. جمعیت پیشوازی از هرجور خیلی بود. مردم مشهد هزار جور بودند، از هر طایفه. خلاصه نزدیک شهر سوار اسب شده، با سپهسالار صحبت‌کنان می‌راندیم. از دروازه پایین خیابان وارد شدیم. خیلی راه راست راندیم تا رسیدیم دم بست، آنجا پیاده شده، علم‌های حضرت را آوردند بوسیدم. زیر نقاره‌خانه حضرت که بسیار مرتفع و بنای عالی است، جقّه[ی سلطنتی] را برداشته، کلاه متعارفی سر گذاشته داخل صحن شدیم؛ یعنی داخل بهشت شدیم. از آن‌جا اطاق به اطاق، صحن به صحن، تا وارد ضریح مبارکه شدیم. همه نوکرها بودند. حالتی دست داد که به وصف نمی‌آید. سفرنامه خراسان-۱۲۸۴ @Barlabeietarikh
5.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
کاخ زیبای ناپلئون سوم (م ۱۸۷۳)، آخرین پادشاه فرانسه، در پاریس @Barlabeietarikh
ابوالفتح‌میرزا سالارالدوله [پسر مظفرالدین‌شاه] همیشه با اروپاییان رفتاری دوستانه داشت و همواره می‌کوشید با فرهنگ و تمدن اروپایی بیشتر آشنا گردد. در اینجا (کرمانشاه) شخصیتهای زیادی که سالارالدوله را از نزدیک می‌شناختند اظهار می‌دارند که او یک تئوریسین ذهن‌گرا است و از قدرت سازماندهی برخودار نیست و نمی‌داند چگونه باید عملاً هدفش را دنبال کند. شاهزاده سالارالدوله به ناپلئون عشق می‌ورزید و تمام آثارش را به زبان فرانسه، که آن را خوب می‌دانست خوانده بود. او همچنین به مطالعه کتب نظامی، بخصوص آنهایی که به کاربرد توپخانه مربوط می‌شد، علاقه وافری داشت. از سفرنامه هوگو گروته، جغرافیدان و مردم‌شناس آلمانی @Barlabeietarikh
📍حمله‌ به پرل‌هاربور👇 @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
📍حمله‌ به پرل‌هاربور در سال ۱۹۴۱، امپراتوری ژاپن در میانه گسترش نظامی در شرق آسیا و جنوب شرق آسیا بود، اما با تحریم‌های آمریکا و کمبود منابع حیاتی، به‌ویژه نفت، با تنگنای استراتژیک مواجه شد. در چنین وضعی، ایسوروکو یاماموتو، فرمانده نیروی دریایی ژاپن، مأمور طراحی عملیات حمله به آمریکا شد. وی به‌درستی تشخیص داد که کشورش توانایی یک جنگ طولانی‌مدت با ایالات متحده را ندارد. تحلیل او روشن بود: اگر قرار است جنگی ناگزیر شود، باید با ضربه‌ای برق‌آسا آغاز گردد تا پیش از بسیج توان صنعتی عظیم آمریکا، نیروی دریایی آن فلج شود و با فلج شدن توان لجستیک دریایی آمریکا، قدرت صنعتی آن نیز بی‌اثر خواهد شد. بر همین اساس ایده حمله هوایی دوربرد به پایگاه اصلی نیروی اقیانوس آرام آمریکا در پرل‌هاربر مطرح شد؛ عملیاتی که از فاصله‌ای حدود چهار هزار کیلومتر، با تکیه بر ناوهای هواپیمابر، طراحی گردید و قرار بود موازنه قدرت را دست‌کم در کوتاه‌مدت به سود ژاپن تغییر دهد. ⚔️طراحی عملیات و اجرای حمله ژاپن با گردآوردن شش ناو هواپیمابر، ده‌ها کشتی پشتیبان و حدود ۳۵۰ هواپیما، بزرگ‌ترین نیروی ناوگانی خود را به‌صورت کاملاً مخفیانه به سوی هاوایی اعزام کرد؛ به حدی که حتی ارتباطات رادیویی نیز به‌طور کامل خاموش شد تا هیچ نشانه‌ای از مسیر حرکت آشکار نگردد. هدف اصلی، نابودی نبردناوهای آمریکا و از کار انداختن نیروی دریایی آن کشور در غرب اقیانوس آرام بود. صبح یکشنبه ۷ دسامبر ۱۹۴۱، زمانی که حجم نیروها در پایگاه بالا بود اما آماده‌باش نظامی در پایین‌ترین حد قرار داشت، موج اول و سپس موج دوم هواپیماهای بمب‌افکن و اژدرافکن ژاپنی آسمان پرل‌هاربر را پوشاندند. در کمتر از نود دقیقه، هشت نبردناو آمریکایی هدف قرار گرفت؛ برخی غرق، برخی واژگون یا به‌شدت آسیب‌دیده و شمار زیادی هواپیما و تأسیسات نیز منهدم شد. تلفات انسانی نیز در سطحی بود که آمریکا در تاریخ خود کمتر تجربه کرده بود. با این‌همه، همان‌گونه که منابع تحلیلی معتبر گزارش کرده‌اند، دو نکته مهم از دید ژاپن مغفول ماند: نخست آن‌که ناوهای هواپیمابر آمریکا در زمان حمله در بندر نبودند و جان سالم بردند؛ دوم آن‌که زیرساخت‌های حیاتی چون انبارهای سوخت، کارگاه‌های تعمیراتی و اسکله‌های اصلی هدف قرار نگرفتند. همین عناصر باقی‌مانده، بعدها ستون فقرات بازسازی سریع ناوگان آمریکا شد. ⚔️پیامدهای راهبردی حمله‌ پرل‌هابور حمله پرل‌هاربر اگرچه از نظر تاکتیکی موفقیت چشم‌گیری برای ژاپن بود، اما پیامدهای راهبردی‌اش برعکس به ضرر آن تمام شد. آمریکا که پیش از آن دچار تردید و اختلاف داخلی درباره ورود مستقیم به جنگ جهانی بود، با این حمله به‌سرعت به اجماع رفت و تنها یک روز پس از آن اعلان جنگ داد. توان صنعتی عظیم آمریکا، که یاماموتو خود از آن بیم داشت، به حرکت درآمد و ظرف مدتی کوتاه حجم تولیدات و ظرفیت‌های دریایی و هوایی را چندین برابر کرد. از سوی دیگر، نجات ناوهای هواپیمابر آمریکا و مصون ماندن زیرساخت‌های سوخت و تعمیرات، امکان انجام عملیات‌های بعدی—به‌ویژه پیروزی تعیین‌کننده نبرد میدوی—را فراهم ساخت و نشان داد که ضربه اولیه ژاپن به‌اندازه‌ای که طراحان آن تصور می‌کردند فلج‌کننده نبود. در ارزیابی نهایی، پرل‌هاربر نقطه آغاز جنگ اقیانوس آرام و نقطه پایان تصور ژاپن از یک پیروزی سریع بود. حمله‌ای که با هدف پیشگیری از یک جنگ فرسایشی طراحی شده بود، عملاً شرایطی ایجاد کرد که آمریکا را در موقعیت یک قدرت برتری‌طلب و مصمم قرار داد. اشتباه در تشخیص اهداف حیاتی و نادیده گرفتن پیامدهای سیاسی حمله، در کنار اتکای بیش‌ازحد به موفقیت ضربه اول، باعث شد عملیات پرل‌هاربر نه آغاز پیروزی ژاپن، بلکه مقدمه افول استراتژیک آن باشد. @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
وسعت امپراتوری ژاپن در سال ۱۹۴۲ @Barlabeietarikh
دولت ایران به مفهوم واقعی وجود ندارد و فرد در این کشور همه چیز است. در حالیکه افراد، اعتنا و باکی از دولت ندارند، دولت چه می‌تواند باشد؟ مردم ایران از هر جهت شباهت به اهالی روم دارند که از هر حکومتی روی کار آمد اعم از خوب یا بد، چپاولگر یا با حسن‌نیت نفرت داشت و از آن ناراضی بود. مردم ایران از وفادارای سیاسی ناتوان هستند اما از عشق به میهن‌ سرشارند. عملاً هیچ دستگاه اداری وجود ندارد و اگر هم باشد بسیار ضعیف است. اگر از نظم و انضباط شهری بگذریم سایر تشکیلات و ادارات دولتی ایران چیزی جز اسم بی‌مسمی نیست زیرا دستگاه دولتی وقتی وجود دارد که دولت درآمد داشته باشد و بتواند مالیات وصول کند. طبقه مالیات‌دهنده به قدری در پرداخت مالیات سؤنیت به خرج می‌دهد که چیزی عاید خزانه دولت نمی‌شود. گاهی مودیان، مامور دولت را کتک می‌زنند و از خود می‌رانند. حاکم شهر نیز با اینکه شاهد ماجراست، کاری از دستش ساخته نیست زیرا سرباز و مهمات ندارد و به هر حال مایل به کار بردن زور و خونریزی نیست. کنت گوبینو؛ سفیر آتیه فرانس در عهد ناصری @Barlabeietarikh