دو فرسنگ مانده، گنبد و مناره‌های حضرت علی ابن ابی طالب، اسدالله الغالب نمایان شد. حالت غریبی دست داد. راندیم یک فرسنگ مانده پیاده شده، تجدید وضویی شد، دم دروازه از کالسکه پیاده شده با همه‌ی نوکرها، وزرا و پاشایان همانطور پیاده می‌رفتیم. خلاصه بازارها قرق بود. پیاده رفتیم تا به درِ صحن مبارک رسیدیم. داخل شدیم. در حقیقت به بهشت برین وارد شدیم. صحنِ وسیع با روحی است، از کاشی‌های معرق صفوی است. گنبد و بارگاه حضرت در وسط ایوان طلا، مناره‌های طلا. بالای سر درب صحن اسم نادرشاه را نوشته‌اند. می‌شود بنای صحن از نادر باشد. گنبد طلا که از کارهای نادرشاه است، روحی داده بود. از دست چپ به کفش‌کن رسیده، رفتم بالا. کلید دار آقاسید جواد. پسری است جوان، ریش دارد و آدم خوبی است. اذن دخول و زیارت‌نامه خواند، خوب و شمرده. داخل ضریح که شدیم مثل بهشت بود، روح و صفایی داشت، که محال است هیچ جای دنیا هیچ باغی به این صفا باشد. ضریح حضرت از نقره است گویا پیشکش صفوی‌ها باشد، فرش‌های ابریشمی قالی که شاه عباس انداخته است و رقم هم دارد «کلب آستان علی؛ عباس.» مثل این است که امروز از کارخانه درآمده است. رفتیم توی ضریح. در بالای سر حضرت زیارت کردم. نشان صورت حضرت [نشان سلطنتی] را آنجا گذاشتم تبرک بشود. شمشیر جهانگشا را هم گفتم آنجا بگذارند انشاالله تبرک بشود. امروز حکم شده بود خزانه‌ی حضرت را که از ایام وهابی الی حال درش بسته است و کسی بازنکرده است قریب هفتاد سال می‌شود، باز کنند. و ثبتش را بردارند و دوباره مهر دولت ایران و عثمانی بشود که حیف و میل نشود. روپوشِ گلابتون‌دوز از عهد عضدالدوله دیلمی الی حال در روی ضریح حضرت آویخته است. بدون عیب، هشتصد سال می‌شود که پیشکش کرده‌اند. الحمدالله در بالای گلدسته طلای حضرت، در پنج وقت نماز، موذن‌ها بانگ اشهدان علی ولی‌الله را به بانگ بلند می‌گفتند. سفرنامه‌ی عتبات - نجف #ناصرالدین_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

پس از فتح بابل توسط کوروش، به رسم سنت بابلیان که برای هر پادشاه، وقایع اتفاقیه را روی استوانه گِلی حک می‌کردند، این گِل‌نوشته «استوانه کوروش» نه به زبان هخامنشیان (خط میخی)، بلکه به زبان اَکّدی (زبان مردم بابل) نوشته شد. در ترجمه‌های معتبر متن استوانه از زبان اَکّدی به زبان‌های فارسی، آلمانی و انگلیسی، موارد نادرستی نظیر «نسخ برده‌داری»، «آزادی ادیان» و «آزادی بیان و انتقاد از حاکم» وجود ندارد. در آن گِل‌نوشته، نه تنها نام اهورامزدا نیست، بلکه کورش از بت‌هایی به نام «مردوک» و «بعل» و «نبو» ستایش نموده و حتی اشاره به پرستش آنها کرده‌ است و اینکه مردم در هنگام آوردن باج و خراج، پای او را می‌بوسیدند. برخلاف تصور، در منشور کورش اشاره‌ای به یهودیان (یا قومی دیگر) نشده‌ است. با بدگویی از نَبونَعید، پادشاه شکست‌خورده‌ی بابل شروع می‌شود، به ستایش مردوک، خدای بابلیان، می‌پردازد و با شرح تبار کورش و عظمت او ادامه می‌یابد. #هایده_ترابی (متخصص تمدن هاى كهن بين النهرين و ايران) #کوروش https://eitaa.com/Barlabeietarikh

پی‌نوشت ۱: متن استوانه عمدتاً درباره این موضوعات است: ۱. معرفی کوروش و مشروعیت پادشاهی او؛ ۲. انتقاد از پادشاه پیشین بابل؛ ۳. فتح بابل؛ ۴. بازسازی معابد؛ ۵. بازگرداندن تندیس خدایان به شهرهایشان؛ ۶. بازگرداندن برخی گروه‌های تبعیدی به سرزمین‌هایشان؛ ۷. دعا برای دوام حکومت کوروش. پی‌نوشت ۲: چقدر این استوانه‌ی کوروش را به نام اولین منشور حقوق بشر در پاچه‌ی ملت کردند و در راستای سیاستِ استحمارِ پهلوی اول و دوم، آب به آسیاب برخی سلطنت‌پرستانِ دوستدارِ تحقیر ریختند. از جمله همین رئیس جمهور اسبق ما، جناب احمدی‌نژاد که به خاطر روحیه‌ی احساسی‌اش، در طول دوران ریاستش و بعد از آن، دائما بین افراط و تفریط در رفت و آمد بود! https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📍هم تحلیل را دوباره ببینید و هم این کلیپ را #آمریکا #متفرقه https://eitaa.com/Barlabeietarikh

خداوند ان‌شاءالله خودش نظر مرحمت را از بندگان پست‌فطرت دریغ نکند ان‌شاءالله. آنچه هست التفات خداست. او که برگشت، زنجیرها بگسلد: چو آید به مویی توانش کشید چو برگشت زنجیرها بگسلد خدای مهربان ان‌شاءالله از بنده برنگردد، و الا ماها چه هستیم خلاصه. ۱۸ ذی‌الحجه ۱۲۸۹ #ناصرالدین‌_شاه #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

خورش‌شیش‌انداز یک غذای گیلانی است که با ترکیبی از بادمجان، رب انار، گردو و پیاز تهیه می‌شود و طعمی ملس و دل‌نشین دارد. این غذا از نظر ساختار شبیه فسنجان است، با این تفاوت که به‌جای گوشت، بادمجان در آن به‌کار می‌رود. [سکانسی از سریال محبوبم «در چشم باد»] #متفرقه https://eitaa.com/Barlabeietarikh