eitaa logo
دانلود
سرم وحشتناک درد میکنه.
من نگرانم، نگران اون دختر بچه‌ای که حالا داره بزرگ میشه. نگران خودش و زندگیه به اصطلاح بزرگسالی پیش‌روش.
[چای‌نعنا]
خیلخب امتحانه افتاد شنبه هفته بعد. خدا دوستم داشت یا شانس باهام یار بود؟ میتونم بگم مورد اول احتمالش
یکیتون نوشته چون خدا دوست داشت شانس باهات یار بود؛ راست میگیا، اینطوری خیلی قشنگ‌تره.
[چای‌نعنا]
آقا تا فرداشب نظرتون رو بگید که 1 یا 2. 1: همینجوری که الان هست، خیلی رندوم و زود به زود و فیلان 2:
همه 1 بود، هیچکسی گزینه‌ی دو رو انتخاب نکرد بود توو ناشناس:) به همشون ری‌اکشن نشون دادم. ممنونم که میخونید اینجارو^^. احتمالا یه فکری بخاطر امتحان کردن مورد دو بکنم ولی اینجا همینطوری با همین فرمون پیش میریم.
بالاخره کلاسم تموم شد، مهمون داریم. تا قبل 12 هم باید دوتا ویدیو 40 دقیقه‌ای خلاصه نویسی کنم و بفرستم. دلقک موردعلاقم خودمم که نمیفهمم دارم چیکار میکنم...
[چای‌نعنا]
روز شیشم: نوشتن برنامه هفته بعد+ درس خوندن
روز هفتم: آشپزی+ شروع دوره آنلاین جدید.
دیدی یسری وقتا میبینی یکی کمک نیاز داره، بهش کمک می‌کنی بی هیچ چشم داشتی، کمک می‌کنی تا حس خوبی منتقل کنی و میدونی خدا بهت برش میگردونه؛ یهو، اما یهو اون آدم جوری رفتار میکنه گه انگار وظیفته. اگه دوبار اون کار رو براش انجام دادی بار سوم طلبکار میشه که تو چرا انجام ندادی و هی بهت گوش‌زد میکنه. اگه دیدی که هیچی اما اگه ندیدی امیدوارم هیچ‌وقت نبینی. باز نصف شبی یادم افتاد و اعصابم بهم ریخت. اینا رو که میبینم، به قول گفتنی چشمم میترسه، میترسه از کمک کردن به هرکس دیگه‌ای، که نکنه اینم پسفردا همینطور رفتار کنه و جای حس خوب بهم حس انزجار و سنگینی بار روی دوشم بده؟
می‌خواستم از 456 تایی شدن ناشناس دینگیه شات بگیرم یک و ربع، یکی کم داشت الان که اومدم سه تا اضافه شده و از دستم رفت. تا رند شدن بعدی ادامه میدیم
روزشمار محرم، تک رقمی شده.
امشب اینقدر عصبی شدم که دستم از شدت درد به تایپ نمیرفت. از آخرین باری که اینقدر عصبی شدم 6 ماهی میگذره... نه میتونستم بمونم که وسط حرف زدنم یهو از عصبانیت تند نرم، نه میتونستم دو دقیقه گوشی بزارم کنار. کلی حرف باید پیوست این شات کنم اما سرعت ذهنم بیشتر از توان دستمه نمیزاره تایپ کنم هرچی که میگه و همش ناقص میشه پس حرفاشو توو یه جمله میگم: او مو میبیند و من پیچش مو.
[چای‌نعنا]
امشب اینقدر عصبی شدم که دستم از شدت درد به تایپ نمیرفت. از آخرین باری که اینقدر عصبی شدم 6 ماهی میگذ
باورم نمیشه، حالا که عصبانیتم داره یکم آروم میشه، با کاسته شدن از شدت اون چشمام تر میشه. به خودم اومدم دیدم یه قطره اشک سر خورد توو گردنم. نیشخندی زدم که چته آدمیزاد. نفس عمیق بکش دیدم عه اون یکی دیگه‌ام سر خورد...
یکی نیست بگه آخه خجالت بکش زن، این کارا چیه راه انداختی. نیاز به این‌ همه احتیاط نیستا، نیاز نیست که خیلی چیزارو بگی بهش که. هیس، آروم بگیر قربونت برم. آدمه دیگه گاها باید تجربه کنه خودش. تو نترس، تو آروم باش. تو فقط باش همین.