تویی که میگذرم یا منم که میگذری؟ تو خود منی! چه تواند میان ما باشد؟

ای خداوند یکی یار جفاکارش ده دلبری عشوه‌ده سرکش خون‌خوارش ده تا بداند که شب ما به چه‌سان می‌گذرد غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده چند روزی جهت تجربه بیمارش کن با طبیبی دغلی پیشه سر و کارش ده ببرش سوی بیابان و کن او را تشنه یک سقایی حجری سینه سبک‌سارش ده -#مولانا

دم اذان که رد شدی از آستان مسجدی مؤذنش که جای خود، مناره عاشقت شده.

دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم گلِ مریم وسطِ بال و پرت بگذارم '' هی بگویم که توو را دوست ندارم اما یک سبد گل بخرم پشتِ درت بگذارم بشنوم از دلِ خود مهرِ دلم را کندی مشتی از نقل به کیفِ سفرت بگذارم بروی پشتِ سرت را پیِ من چک بکنی رفته ام اشک به پیشِ پدرت بگذارم- بشنوی غم زده ام باز بیایی سمتم دستِ خود را ببرم بر کمرت بگذارم ‌ غرقِ آغوش توام ، بنده غلط کردم اگر دوست دارم که کمی سر به سرت بگذارم .

لبخند می‌زنیم که : «رنجیده‌ست...» ؛ گاهی ترور ، شلّیکِ حرفهای نسنجیده‌ست .

- با صدایِ پر از بغض می‌گفت : ‹ بیا من سرمو بزارم رویِ پات بعد تو ؛ با سر انگشتات یه سری مسیر . . مبهم و دایره وار رویِ پیشونیم طی کن ! › "چون خیلی خسته‌ام . . - vιιʀᴀɴ -

چاله ی ''گونه'' ببوسیدم و بعدش لب ناب کاش هر لحظه از این چاله به آن چاه افتم

از خوردن بستنی قیفی ... در خیابان ... خجالت نکش از اینکه بایستی ... و از سوژه ای که خوشت آمده ... عکس بگیری! از اینکه بنشینی ... کنار کودک فال فروش ... و با او درد و دل کنی... از اینکه وسط پیاده رو... البته اگر مامور نبود !... عشقت را در آغوش بگیری.. از اینکه در کوچه .. با بچه ها دنبال بازی کنی از ابراز علاقه کردن به کسی که ... دوستش داری از عصبانی شدن.. از بلند خندیدن از گریه کردن های بی دلیل... از کنار گذاشتن آدم هایی که ... تو را نمی فهمند خجالت نکش! عمر هیچ کس ... قرار نیست جاودانه باشد برای خودت زندگی کن! میدانی چیست رفیق؟ خواهی نشوی همرنگ... رسوای جماعت شو...

از موسیقی می‌ترسم! چون نمی‌دانم می‌خواهد مرا به کجای خاطراتم ببرد.. -فرانتس کافکا

دوست داشتن عضوی از بدن است ! درد میگیرد ، زخم میشود ، میشکند فقط از بین نمیرود ! میماند بدخیم میشود . صد سال سیاه هم که بگذرد آدم میمیرد اما دوست داشتنش کم نمی آورد .

وای‌بَرتلخیِ‌فرجامِ‌رَعیـت‌پسری كه‌بخواهددلی‌ازدخترِیك‌خان‌ببرد:))