تهش فقط امام حسین میمونه : ) ..

ولی حق ِما این بود که به استقبال‌ت بیایم ، نه بدرقه‌ی بی بازگشت : )

حسین جان چقدر اسم قشنگت گریه داره . ! 💔😭

‌

ز ِگوشه‌ ی‌ حرمش‌ تا‌ به‌ عرش‌ راهی‌ نیست ، مرا‌ امام‌ رضا‌ ؏ عاشق‌ خدا‌ کرده‌ است .

-

من شِکستم دل ِاو را ، دل ِمن را نَشکست هرگز ؛ با دل ِشکسته این‌همه سال مراعات ِمرا کرد حُسـین‌( ع ) ..♥️

🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻#عشق_به_طعم_انتقام 🌱#پارت۳۶۴ 🍃چندروزبعد🍃 ✨آرام✨ از اون روز به بعد دیگه اراد رو ندیدم خداروشکر میکردم که بالاخره بیخیال من شده بود،تنگی نفس هام شدید بود و مدام سرفه میکردم...ظهر بود که رفتم توی اتاق به مهسا سَر بزنم...نبودش کل اتاق رو گشتم و صداش زدم و خواستم اگه قایم شده بیاد بیرون ولی نبود همینجور که داشتم دنبالش میگشتم یه برگه دیدم روی میزه برش داشتم که نوشته بود "آرام اگه دخترتو میخوای از رستوران بیا بیرون" سریع چادرمو سرم کردم و از رستوران اومدم بیرون دور و اطرافمو نگاه میکردم و نگران دنبالش میگشتم و صداش میزدم که یهو اراد جلوم سبز شد...نفس حرصی کشیدم و خواستم از کنارش رد شم که گفت +مگه مهسارو نمیخوای؟ با شتاب سرمو به طرفش برگندوندم و عصبی لب زدم _بچه ی من پیش توعهههههه؟؟؟ +آره فریاد زدم _چی میخوای از زندگیم باباااااااا ولم کنننننننننننن با بچم دیگهههه چیکار داریییییییی کثافتتتتتتتتتتت +اروم باش...مهسا پیش منه حالشم خوبه فقط میخوام یه جا ببرمت و چند نفرو نشونت بدم در ضمن اون بچه ی منم هست منم حق دارم ببرمش پیش خودم _تو اگه لیاقت پدر بودنو داشتی دوتا بچه های منو قمار نمیکردی که الان پرو پرو رو به روی من وایسی و بگی مهسا بچه ی منم هست...لیاقت تو فقط همون شیما و بچه هاشه منم یه قدمم با تو جایی نمیام الانم میری بچمو ور میداری میارییی وگرنه کاری باهات میکنم که همینجا به غلط کردن بیفتیییییی نفسی کشید و گفت +ارام میخوام باهات حرف بزنم یه ربع فقط یه ربع به من وقت بده حرفامو بزنم و چند نفرو نشونت بدم بعدم مهسارو بهت میدم _من با توی عوضی هیچ حرفی ندارم لجباز گفت +منم مهسارو بهت نمیدم خیلی جلوی خودم رو گرفته بودم تا کار به اینجاها نکشه ولی الان که داره اینجوری حرف میزنه هیچ چاره ای دیگه برام نموند...چسبوندمش به دیوار و چاقویی که همیشه همراهم بود رو برداشتم و گرفتم زیر گلوش که صدای متعجبشو شنیدم +ارام! _خوب گوشاتو باز کن یا میری همین الان بچه ی منو ور میداری میاری یا بدون توجه به اینکه خونِت میفته گردنم و اعدام میشم همینجا میکُشمت +چقدر عوض شدی ارام _بیست بار بهت گفتم ارام مُرده من یه مُرده ی متحرکم چاقورو به گلوش یکم فشار دادم و عصبی لب زدم _چیکار میکنییی؟؟؟ بچمو میدی یا همینجا بکشمت؟؟ +مگه من ازت چی میخوام؟ میخوام باهات حرف بزنم...حق ندارم با زَنم حرف بزنم؟؟ _زنِ تو شیماست برو هرچی میخوای باهاش حرف بزن من هرکی باشم زنِ تو یکی نیسم نه انگار قصد نداشت بچمو بده چاقورو بیشتر فشار دادم که یکم گلوش زخم شد و خون اومد و اون از درد اخماش رفت تو هم لب زدم _اراد به جون مهسا اگه بچمو ندی میکُشمت...دارم جون بچمو قسم میخورم نزار خونِت بیفته گردنم چشماشو روی هم فشار داد و گفت +باشه...مهسا رو میدم بهت چاقورو از گلوش برداشتم و خودم ازش فاصله گرفتم چاقورو بستم و گذاشتم توی جیبم اراد دستشو برد زیر گلوش و وقتی برداشت خونی بود...یه نگاه به من کرد و من عصبانی نگاهش میکردم که گفت +تو ماشینمه بیا بریم حداقل از اونجا بهت بدمش نگاه خشمگینی بهش کردم و پشت سرش راه افتادم وقتی رسیدیم در ماشینشو باز کرد و رو به من گفت +خوابش برده بیا خودت برش دار جلو رفتم و همین که سرمو بردم داخل ماشین دستی اومد روی دهنم و دوتا دستام از پشت سر گرفته شد...خودمو تکون میدادم و تقلا میکردم نفسم گرفته بود و نفس کشیدم چشمام تار شد و سیاهی رفت و دیگه چیزی نفهمیدم 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•

🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻#عشق_به_طعم_انتقام 🌱#پارت۳۶۵ ✨آرام✨ وقتی چشمام باز شد تار میدیدم چندبار پلک زدم تا خوب ببینم دور و اطرافم رو نگاه کردم توی یکی از اتاق های خونه ی اراد بودم و با چادر دراز کشیده بودم روی تخت و پتویی روم بود و اراد هم پشت به من وایساده بود رو به روی پنجره و داشت بیرون رو نگاه میکرد...اروم بلند شدم نشستم که اراد برگشت و با دیدن من که بیدار شدم به طرفم اومد و نشست لبه ی تخت سرم یه لحظه گیج رفت و دستمو گرفتم به سرم...چند ثانیه بعد دستمو برداشتم و عصبی به اراد نگاه کردم و گفتم _تو منو بیهوش کردی؟ سرشو به سمت بالا و پایین تکون داد و گفت +اره _تو غلط کردیییی منو بیهوش کردی غلط کردی... سَرم گیج رفت و درد گرفت دستمو بردم بالا و سرمو گرفتم که صدای اراد اومد +اثر دارو بیهوشی هنوز توی بدنت مونده یکم زمان میبره تا رو به راه شی دستمو از سرم برداشتم و لب زدم _تو به چه جرعتی منو ور داشتی اوری اینجاااا؟؟ بچم کجاس؟؟ +میخواستم باهات حرف بزنم برام چاره ای نذاشتی محبور شدم...حالِ مهسام خوبه تنگی نفس گرفتم و باز سرفم گرفت سرفه میکردم انگار گلوم داشت پاره میشد اراد فوری یه لیوان اب گرفت جلوم و یکم که سرفم کمتر شد دستمو زدم به لیوان که از دست اراد ول شد و شکست اراد نفس کلافه ای کشید...از تخت اومدم پایین و به طرف در رفتم که اراد دستمو از پشت سر کشید و افتادم روی تخت، اراد اینبار عصبی گفت +من تا باهات حرف نزدم هیجا حق نداری برییییییییی...شنیدی چی گفتمممممم؟؟؟ سرفه ای کردم و گفتم _تو مگه کی هستی که برای من تعیین تکلیف میکنییی؟؟ اراد بلند شد و همونجور که به طرف در میرفت گفت +وقتی یکم اروم شدی صدام بزن بیام باهات حرف برنم الان هرچی باهات حرف بزنم باز حرف خودتو میزنی از اتاق رفت بیرون و درو بست از جام بلند شدم و به طرف در رفتم و دستگیره ی درو کشیدم پایین که در باز نشد قفلش کرده بود به چه حقی درو روی من قفل میکنه؟؟ دستمو مشت کردم و با تمام قدرتم میکوبیدم توی در و فریاد زدم _باز کننن درووووووو در این خراب شده رو باز کنننننن تو به چه حقی درو روی من قفل میکنییی مگه تو کی هستیییی؟؟ باز کن دروووووووو با پام لگد میزدم به در و با دستام مشت میزدم توی در و همچنان فریاد میزدم _نمیشنوی صداموووووو میگم در این بی صاحاب شدرووو باز کنننننن باز حالم بد شد و سرفه میکردم ولی همچنان با پام و دستام میکوبیدم توی در...وقتی دیدم فایده نداره هرچی وسایل توی اتاق بود و برداشتم و به طرف در پرت میکردم و فریاد میزدم _باز کن این درووووو میگممممم ،در این خراب شده رو باز کنننننن عوضییییییییی باز دوباره شروع کردم به لگد زدن به در... حالم هر لحظه بدتر میشد و صدای فریادام خیلی بلند بود سرفه ولم نمیکرد و پشت سر هم سرفه میکردم دیگه نتونستم وایسم و افتادم روی زمین...دستمو گرفتم جلوی دهنم و سرفه میکردم در اتاق باز شد و اراد اومد داخل نشست کنارم و گفت +چیه؟؟؟ چرا عین دیوونه ها رفتار میکنی؟؟ سرفه میکردم و نمیتونستم حرف بزنم یکم که ارومتر شدم دستمو از روی دهنم برداشتم و دیدم خون ریخته کف دستم اراد با تعجب گفت +هینننن ارام چیکار کردی با خودت؟؟ دستمو مشت کردم تا خون هایی که ریخته کف دستم رو پنهان کنم... اولین بار بود وقتی سرفه میکردم خون از دهنم میومد...از بس فریاد زده بودم و بخاطر این دارو بیهوشی هایی که هنوز توی بدنمه بی حال شدم...اراد شونه هام رو گرفت و اورد بالا و سرم اومد روی بازوش...خون هایی که به لب هام و دور لب هام بود رو با دستش پاک کرد و گفت +دردت به جونم عزیزم چرا اینجوری شدی؟؟ سرمو از روی بازوش برداشتم و به سختی از جام بلند شدم و از اتاق اومدم بیرون و اراد پشت سرم اومد و گفت +کجا میری ارام؟؟ حالت خوب نیست داشتم اتاق هارو یکی یکی میگشتم تا مهسا رو پیدا کنم...در یکی از اتاق هارو باز کردم و دیدم ۳ تا دختر نشستن دارن با هم بازی میکنن و یکیشون مهسا بود...مهسا با دیدن من بلند شد و اومد طرفم و گفت _مامانیییی روی زانوم نشستم و بغلش کردم اون دوتا دختر دیگم بلند شدن و رفتن کنار اراد وایسادن و اراد دستشو کشید روی سرشون و خطاب به من گفت _آرام اینا بچه هاتن...اینا اون دوقلو هایی هستن که به دنیا اوردی...بهار و باران هستن با تعجب داشتم به بچه ها نگاه میکردم مهسا از توی بغلم اومد بیرون و من سیخ داشتم نگاشون میکردم تازه که دقت کردم متوجه شدم که چقدر جفتشون شبیه من هستن 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•

🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻🌱🌻 🌱🌻🌱🌻 🌻🌱🌻 🌱🌻 🌻 🌻#عشق_به_طعم_انتقام 🌱#پارت۳۶۶ ✨آرام✨ اراد خم شد و به بچه ها گفت +بچه ها این مامانتونه یکیشون با صدای قشنگش گفت ×همونی که گفتی رفته مسافرت و دیر برمیگرده؟؟ اراد سرشو بوسید و گفت +اره عزیزم الان برگشته شوک بزرگی بهم وارد شده بود و نمیتونستم از جام تکون بخورم دوتا دخترام به طرفم اومدن و جلوم وایسادن با صدای ضعیفی گفتم _اسم..کودومتون بهاره؟ دوتاشون اسماشونا گفتن و من یهو دو تا دستمو باز کردم و کشیدمشون توی بغلم و محکم به خودم فشارشون میدادم...نمیدونم چند دقیقه توی همون وضعیت بودم که باز سرفم گرفت همینجور که سرفه میکردم بچه ها از توی بغلم اومدن بیرون...دستمو گرفتم جلوی دهنمو سرفه میکردم و سرم خم شده بود اراد اومد نشست کنارم و شونه هامو گرفت و سرمو اورد بالا که دستمو برداشتم و باز خون از دهنم اومده بود اراد نگران لب زد +بلندشو بریم بیمارستان بی جون لب زدم _من با تو بهشتم نمیام چه برسه به بیمارستان +چرا لجبازی میکنی پاشو بریممممم مهسا نشست رو به روم و پر بغض گفت ×مامانی چت شده؟ دستمو کشیدم رو سرش و گفتم _هیچیم نیست مامان جون چیزی نیست اراد بازوهامو گرفت و خواست بلندم کنه که عصبی گفتم _به من دست نزنننننن من با تو هیجا نمیام باز سرفه کردم تنگی نفس هم داشتم ولی با اراد هیچ جا نمیرفتم اراد رو به بچه ها گفت +باران جون بابا، با خواهرات برو توی اتاق من با مامانت یجا میرم زنگ میزنم خاله اوا بیاد پیشتون بچه ها از اتاق رفتن بیرون و من از شدت سرفه هیچی نمیتونستم بگم وقتی بچه ها رفتن توی یه اتاق دیگه اراد همونجور که کنار من نشسته بود با یه حرکت یه دستشو گذاشت زیر پاهام و اون دستشو گذاشت زیر سرم و منو بلند کرد و به سمت در برد...حالم خوب نبود و تنگی نفس داشتم و سرفه میکردم ولی بین سرفه هام چندباری به اراد گفتم منو بزاره زمین و دست و پا میزدم ولی اون به کارش ادامه داد منو سوار ماشین کرد و خودش نشست پشت فرمون خواستم از ماشین پیاده شم که قفل مرکزیو زد و ماشینو روشن کرد و از حیاط رفت بیرون و با سرعت میروند فقط با گوشیش یه چند تا پیامک هم وسط رانندگیش داد و من بی حال بودم و گه گاهی سرفه میکردم...وقتی رسیدیم اراد پیاده شد و اومد در سمت منو باز کرد و من همونجور توی ماشین نشسته بودم که گفت +پیاده شو _من... حالم خوبه...نیازی به دلسوزیه توم ندارم نفس کلافه ای کشید و دستشو دراز کرد و منو از ماشین پیاده کرد و همونجور که درو میبست منو به طرف بیمارستان میبرد و من سرفه میکردم و نفسم به زور بالا میومد و حالم اصلا خوب نبود...منو بردن توی اتاق و فوری معاینم کردن و دوتا سرم بهم وصل کردن و ماسک تنفسی گذاشتن روی صورتم...همونجور که دراز کشیده بودم روی تخت چشمامو بستم...به بهار و باران فکر کردم اونا پیش اراد چیکار میکنن؟؟؟ مگه قمارشون نکرد؟؟ اصن شیما کجاست؟؟ کلی سوال توی ذهنم بود و جوابی براشون نداشتم و اراد هم بیرون اتاق بود 🌻نویسنده؛مصباح الهدی کپی رمان بدون ذکر منبع حرام است🔥https://harfeto.timefriend.net/17232765440029 •--------࿐✿࿐---------•