شد:)

احساس می‌کنم هرچیزی که توی متن سبز بگم اتفاق میفته. حالا چه دیر چه زود.

خدایا ریاضیم بالای ۱۷ بشه، خدایا پول پول پول زیاد، خدایا همه اون چیزایی که من می‌دونم ولی نمیشه اینجا گفت و خدایا هرچی که الان به مغزم نمیرسه.

خدایا فردا تعطیل بشه

از این به بعد شاهد دعاهای من هستین

احساسم غلط بود. هرچی اینجا بگم اتفاق نمیفته.

مهم نیست که اون اتفاق مثل زهر باشه؛ آدم به همه چیز عادت می‌کنه.

*ترجیح میدم با یه زامبی دوست باشم تا یه آدم معمولی

_اگه دیوونه بشیم باهم دیوونه میشیم؟ _اره، فکر کنم...

خدای مهربون میشه به ما آدمای کوچولو و بی‌عقل راه درست رو نشون بدی؟

:)

بعضی وقتا می‌مونم که الان چرا اینجام؟ چرا دارم درس می‌خونم؟ چرا اومدم قم؟ چرا می‌نویسم؟ چرا این کتابو خوندم؟ چرا با فلانی دوست شدم؟ چرا دارم اینجوری زندگی می‌کنم؟ اصلا نکنه کل زندگیم اشتباهه؟ از کجا معلوم اعتقاداتم درسته؟ یعنی چی که دارم زندگی می‌کنم؟ اصلا چرا دارم زندگی می‌کنم؟ هدفم چیه؟ اصلا چرا باید هدفی داشته باشم وقتی آخرش مرگه؟ اگه بمیرم با چی روبه‌رو میشم؟ و وای. مغزم.