ٮو شبی𐨆ـﮧ‌ آسماڼی𐨆 طلوع و خڼده اٮ‌ زی𐨆باسٮ غروب و گری𐨆ـﮧ‌ اٮ زی𐨆باسٮ سی𐨆اه و غمگی𐨆ڼ شدڼٮ زی𐨆باست آبی𐨆‌ و آرام بودنٮ زی𐨆باسٮ باراڼی𐨆‌ و اشڪ ریخٮڼت زیباسٮ ࢪعد و برق و عصباڼی𐨆‌ شدنٮ زیباسٮ نمی𐨆‌داڼم خدا خواسٮ زی𐨆بای𐨆ی را خلق ڪڼد ڪـﮧ‌ ٮو آفری𐨆ده شدی𐨆‌ یا خواسٮ ٮو را بی𐨆اꥉفری𐨆ند ڪـﮧ‌ زی𐨆بای𐨆ی زاده شد ؟

‌ د𖫲ࢪڼقطـﮧ‌اꥉی اꥉز زماڼ ٮو اꥉز آڼ مڼ بودی𐨆‌ .‌‌ ‌

‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. « اۊ خاڪس‍ݖࢪی𐨆 من اس‍ٮ ، همان خاڪس‍ݖࢪی𐨆 ڪـہ می𐨆‌ݖࢫان آن ࢪا به جای𐨆 خوࢪشيد و ماه از تماشايش ، غمگی𐨆ن نشد چࢪا ڪﮧ‌ در تاری𐨆 رنگش ، ٮمام رنگ های𐨆 جـہان نہفته اس‍ٮ »

‌ او بي آنڪـہ بداند دࢪ دلم داسٮان دیگࢪی𐨆 داࢪد

៹ مꥇ𐇽ڹ꯭تꥇꥇꥇꥇظرꥋند خرꥋمꥇ𐇽ا𐨍ꥋلوꥋ ꨵهاي݃ گ᳥سֹ درꥋ کن᪾اֹꨭر ب𐨍خاریֹ  نꨲفتꥇꥇꥇꥇی       ᯓ