‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌. « اۊ خاڪس‍ݖࢪی𐨆 من اس‍ٮ ، همان خاڪس‍ݖࢪی𐨆 ڪـہ می𐨆‌ݖࢫان آن ࢪا به جای𐨆 خوࢪشيد و ماه از تماشايش ، غمگی𐨆ن نشد چࢪا ڪﮧ‌ در تاری𐨆 رنگش ، ٮمام رنگ های𐨆 جـہان نہفته اس‍ٮ »

‌ او بي آنڪـہ بداند دࢪ دلم داسٮان دیگࢪی𐨆 داࢪد

៹ مꥇ𐇽ڹ꯭تꥇꥇꥇꥇظرꥋند خرꥋمꥇ𐇽ا𐨍ꥋلوꥋ ꨵهاي݃ گ᳥سֹ درꥋ کن᪾اֹꨭر ب𐨍خاریֹ  نꨲفتꥇꥇꥇꥇی       ᯓ

 ˒    دຼر   دຼو چش𐇽مꥇ𐇽 مںꥇ݀ꥇ  ڹ꯭شی𐨍ن ᤢ ای آنکه از مꥇ𐇽ن  ، مꥇ𐇽ن تꥇꥇꥇꥇري݃    ៹