پیچیده‌های کشف نشدنیِ گاها نچسب

از علاقه‌م به نامه همینقد بگم که تاحالا هرکسی هرنامه‌ای بهم داده رو نگه داشتم. خیلی برام جذابه اینکه یکی بشینه کلی فکر کنه و وقت بذاره با علاقه یچیزی برام روی کاغذ بنویسه. حرکت جذابیه خلاصه. دیوار کسرا @farsitweets

متاسفانه با هرکسی شوخی دارم جز کسی که از حد خودش بگذره.

میخوام یه اسب باشم تو یه جنگل دور از همه‌چی

درمورد ذهنم همینقدر که حتی به نوشتنم قد نمیده و هرچی فکر میکنم نمیتونم کلمات و کنار هم بچینم

سوز و سرمای ساعت پنج صبح حرم و میخوام...

حاصلی جز رنج کشیدن ندارد؛ کسی که چیزها را بیش از حد حس می‌کند. *Colonel* ➺ @Twitter_eita [عضویت]

کاش همون سوسکی بودم که با هزار زحمت کشتمش نه یه دانش‌آموز بدبخت که مجبوره از خوابش بزنه تا فلسفه‌ش و تموم کنه🥲

این دارک بود.

حرف میزنم، ایگنور میشم، بخاطر حسی که گرفتم حرفم و ادامه نمیدم، یکی میگه چیشد، میگم حس خوبی نگرفتم و چی؟ لوس خطاب میشم.

ولی وقتی حرفم قطع میشه و بعدش هیچکس اهمیت نمیده که چی داشتم میگفتم اصلا حس خوبی نمیده بهم باعث میشه حس کنم یه مزاحمم و هیچکس علاقه‌ای به شنیدن حرفام نداره و تهش این میشه که سعی میکنم خودم و بکشونم یه گوشه تا به روحم بیشتر از این آسیب وارد نشه:)