هوای ابری و سرد میخوام.

بازم قضیه‌ی همینکه اگه به وقتش نباشه دیگه اون‌کار سرد میشه، تموم میشه.

این تقابل توی ذهن که تو نباید به چیزای کوچیکی مثل دلتنگ شدن برای آدما، فکر کردن به رفتاراشون، فکر کردن به اتفاقاتی که میوفته و... فکر کنی و ذهن تو باید محل اطلاعاتی باشه که روزی بدرد خودت و جامعه بخورن ولی همزمان یه بخشی از ذهنت تشنه فکر کردن به همین چیزای کوچیکه و اگه جلوش و بگیری مثل مور و ملخ بخش‌های ذهنت و تسخیر میکنه و گاها انقدر این تقابل طاقت فرسا و گیج کننده‌س که تمایلت رو به رها کردن همه چیز زیاد میکنه.

:)

شما فكر می‌كنين آدما يهويی می‌رن. ولی اشتباه می‌كنين. آدما هی منتظر می‌مونن بفهمين، ببينين، انجام بدين و تو اين مسير هربار كه نمی‌فهمين، نمی‌بينين، انجام نمی‌دين يه قدم ميرن عقب و وقتی ديگه همه چي خيلي دور و كوچيک شد روشونو برمی‌گردونن و براي هميشه می‌رن 👤 يواشكي ➺ @Twitter_eita [عضویت]

سردش نشد ولی ابریش چرا. باید چیزای گنده‌تری از خدا بخوام.

-

بارون نم نم:)

این و نشد روز اول بفرستم ولی نمیتونم از فرستادنش بگذرم از شاهکار بودنش که بگذرم روضه‌ی مکشوفیه برای خودش:)