آموزش در مملکت به معنای واقعی کلمه تعطیل شده، وای به حال دانشجو و دانش‌آموزی که داره پرورش پیدا میکنه.

شرکت کردن تو مجلس خصوصی و فامیلی یه شهید واقعا غریبه، شهیدی که هر مهمونی میدیدیش حالا کفن‌پیچ داخل تابوته:)

البته کلا به خاورمیانه‌ای بودن ربط نداره، ما میتونستیم الان شاد‌ترین کشورای دنیا باشیم ولی کشور برگذارکننده‌ مت‌گالا نزاشت.

مگر ۶۰ سانت «قبر یک‌ سردار ۶۰ ساله» میشود؟

:)

در هیچ برهه‌ای از زندگیم فکر نمیکردم برم سمت خیاطی، آدم کم کم عادت میکنه به بی‌آبرویی.

بچه‌ها من سه بار تو زندگیم از نزدیک آدمای معروف و دیدم، یه بار بهرام افشاری( آدم واقعا کم کم عادت میکنه بی‌آبرویی)، یه بار حسینی بای، امشبم سلامی و دیدم و از صد فرسخیش فرار کردم چون مثل بتمن میومد جلو آدما و آدما رو گیر مینداخت تا باهاشون مصاحبه کنه:)))

آدما از دورش پراکنده میشدن که فقط مصاحبه نکنن، عالی بود.

بهرام افشاری و بخاطر دخترخالم دیدم، یه مدت کراش زده بود روش منو کشان کشان برد تا تئاترشو(جوجه تیغی) ببینم، الان یادش میوفتم با خودم میگم چرا؟