⭕️❌ شبکه خبر پشنهاد دهنده آمریکایی را معرفی کرد جهت اطلاع از کارهای دولت. #جواد_ظریف

‼️ پزشکیان: شورای عالی امنیت ملی با قاطعیت مصوب کرده مذاکره کنیم!!! 🔻شناخت بهتری از شعام دکتر فواد ایزدی: مصوبات شعام در واقع همان مصوبات دولت است. 👈 در حال حاضر شعام یعنی همان دولت، در شورای عالی امنیت ملی ۱۰ نفر حق رای دارند: شامل رئیس‌جمهور و ۴ وزیر و دبیر شورا که با نظر مثبت رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود و در واقع ۶ رای از ۱۰ رای به نفع دولت محقق می شود! وقتی دولت می‌گوید بدون مجوز شعام کاری نمی‌کند؛ انگار می‌گوید دولت بدون مجوز دولت کاری نمی‌کند!

مراقب کودتای دجال باشید!!! چطور قیام‌خیابانی مردم‌باید ادامه یابد؟ طرح‌عملیاتی سال ۱۴۰۵ برای نابودی اسرائیل

🔴اینکه حالا تبریک میگن به بنده چه تبریکی؟! روز تولد ترامپ بهترین هدیه را بهش دادند...

🔻در تفاهم آمریکا چی دادیم و چی گرفتیم؟ 📡 اینها در حد فرضیه هست آمریکا نشان داده به هیچ توافقی عمل نکرده پس باید در دادن امتیاز خیلی احتیاط کرد امتیاز نقد در برابر امتیاز نسیه ندهیم...

با اشك هاش دفتر خود را نمور كرد/ ذهنش ز روضه های مجسم عبور كرد/ در خود تمام مرثيه ها را مرور كرد/ شاعر بساط سينه زدن را كه جور كرد/ احساس كرد از همه عالم جدا شده ست/ در بيت هاش مجلس ماتم به پا شده ست/ در اوج روضه خوب دلش را كه غم گرفت/ وقتی كه ميز و دفتر و خودكار دم گرفت/ وقتش رسيده بود به دستش قلم گرفت/ مثل هميشه رخصتی از محتشم گرفت/ «باز اين چه شورش است كه در جان واژه هاست/ شاعر شكست خورده‌ی طوفان واژه هاست»/ مي رفت سمت روضه ي يك شاه كم سپاه/ آيينه ای ز فرط عطش می كشيد آه/ انبوه ابر نيزه و شمشير بود و ماه.../ شاعر رسيده بود به گودال قتلگاه/ فرياد زد كه چشم مرا پر ستاره كن!/ «مادر بيا به حال حسينت نظاره كن»/ بي اختيار شد قلمش را رها گذاشت/ دستي ز غيب ، قافيه را كربلا گذاشت/ يك بيت بعد واژه‌ی لب تشنه را گذاشت/ تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت/ حس كرد پا به پاش جهان گريه مي كند/ دارد غروب «فرشچيان» گريه می كند/ با اين زبان چگونه بگويم چه ها كشيد/ بر روی خاك و خون بدنی را رها كشيد/ او را چنان فداي خدا بی ريا كشيد/ بر پيكرش به جان كفن بوريا كشيد/ در خون كشيد قافيه ها را حروف را/ از بس كه گريه كرد تمام لهوف را/ اما در اوج روضه كم آورد و رنگ باخت/ بالا گرفت كار و سپس آسمان گداخت/ اين بند را جدای همه روی نيزه ساخت/ «خورشيد سر بريده غروبی نمی شناخت/ بر اوج نيزه گرم طلوعی دوباره بود»/ او كهكشان روشن هفده ستاره بود/ خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن.../ پيشانی اش پر از عرق سرد و بعد از آن.../ خون را ميان معركه حس كرد و بعد از آن.../ شاعر بريد و تاب نياورد و بعد از آن.../ در خلسه ای عميق خودش بود و هيچ كس/ شاعر كنار دفترش افتاد از نفس.../ شاعر: سید حمیدرضا برقعی ‌