غربت امام حسن اینطور بوده مردم وقتی میخواستن به ایشون سلام بدن ، میگفتن السلام علیک یا مذل المومنین .

اما همونطور که فردا خواهم گفت ، نه این مظلومیت باعث شهادت امام حسن شد و نه زهر دردناکِ جعده ؛ حسن بن علی ، روز دوشنبه در کوچه شهید شد . . .

بزرگوارا اختلاف رحلت و شهادت پیامبر توی منابع تاریخیه هیچ ربطی هم به وحدت نداره😂

شما به جای اینکه بانی های وحدت بین شیعه و سنی رو دیس کنی ، با روایت خود پیامبر شهادت رو اثبات کن . به جایی هم بر نمیخوره ؛ سندت هم معتبر تر میشه .

روایات متعدد ائمه ؛ أنَّه لا یقتل الانبیاء و اولاد الانبیاء الا اولاد الزنا . یعنی پیامبران و فرزندان پیامبران فقط به دست حرامزاده ها کشته میشن ( پس قطعا به مرگ طبیعی از دنیا نمیرن )

مستدرک سفینه البحار ، ج8 ، ص414 .

امام صادق: سُمَّ رَسُولُ اَللَّهِ يَوْمَ خَيْبَرَ فَتَكَلَّمَ اَللَّحْمُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي مَسْمُومٌ قَالَ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ عِنْدَ مَوْتِهِ اَلْيَوْمَ قَطَعَتْ مَطَايَايَ‌ اَلْأُكْلَةُ اَلَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ وَ مَا مِنْ نَبِيٍّ وَ لاَ وَصِيٍّ إِلاَّ شَهِيدٌ . در روز خیبر، به رسول خدا(ص) سم خورانده شد . پس گوشت [گوسفند مسموم] به سخن آمد و گفت: ای رسول خدا، من مسموم هستم . راوی میگه : پیامبر(ص) هنگام وفات خویش فرمود : « امروز آن لقمه‌ای که در خیبر خوردم، رگ و پیوندهای مرا از پا درآورد؛ و هیچ پیامبر و هیچ وصی‌ای نیست، مگر آنکه به شهادت می‌رسد . » - بحارالانوار ؛ جلد 17 ، صفحه 405 .

در كتاب خرائج روايت ميكند كه امام حسن عليه السّلام به اهل خود ميفرمود: من بوسيلۀ زهر شهيد ميشوم همان طور كه پيغمبر خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم شهيد شد. - بحارالانوار ؛ جلد 10 ، باب بیست و دوم .

در مورد حدیثی که حفصه و عایشه به پیامبر دارو دادن هم صحبت میکنیم . روایت به این صورته :

قالت فلانة : لَدَدْنَاهُ فی مَرَضِهِ فَجَعَلَ یُشِیرُ اِلَیْنَا اَنْ لَا تَلُدُّونِی فَقُلْنَا کَرَاهِیَةُ الْمَرِیضِ لِلدَّوَاءِ

یعنی حفصه و عایشه گفتن ما به پیامبر دارو دادیم به خاطر مریض بودنش ؛ پیامبر به ما اشاره کرد که بهش دارو ندیم ؛ ما هم گفتیم مریض از دارو بدش میاد دیگه ما هم دارو رو بهش دادیم

حالا ادامه روایت رو بخونین پس فرمودند: باید در دهان هر كسى كه در این خانه است،‌ در جلوى چشم من دوا ریخته شود؛ غیر از عباس كه او شاهد ماجرا نبوده است». بخارى این حدیث را در كتاب دیات، باب قصاص نقل كرده است.