آسمون گاهی شبیهِ دلِ آدمه، گاهی پر از نور و آبیِ پاک، گاهی پر از ابرهای سفید که آروم روی هم می‌غلتن، گاهی هم خاکستری و گرفته، اما همیشه یه گوشه‌ش روشنه. حتی وقتی شب میشه، چندتا ستاره می‌مونن که بگن هنوز امید هست

Sunset passes behind wet glass, turning each drop into a short-lived star. The world pauses for a moment, as if the light has only changed color, not been.

سارا پاستیل ماری من

این روزها حسم شبیه یک لیوان چای نیم‌گرم است؛ نه آن‌قدر داغ که دل را بسوزاند و نه آن‌قدر سرد که بی‌حس کند. فقط آرام است، ساکت، و انگار منتظرِ لحظه‌ای‌ست که کسی کنار پنجره بنشیند و با یک نفس عمیق یادش بیاورد همه چیز لازم نیست همیشه شدید و پرهیجان باشد.

دختر هنرمند 🌟