عاااااشقشممممم

خدایا منو عاشق خودت و امام‌حسینت کن، تا من همه آدم‌هایِ دنیا رو عاشق شما بکنم..

این شب‌ها مثل همه طهلیلگرهای ایتایی و بعضا بله‌ای دلم میخواست بیام بنویسم. منم نقطه نظرمو بگم. ولی، خستم بچه‌ها، نمیدونم از چی. از فکر کردن؟ از زندگی کردن؟ از حرف زدن و نوشتن؟ نمیدونم والا...

متنفرم از اینکه کسی رو ناامید کنم، قصدمم این نیست هرکیم کسی رو نا امید کنه کتکش میزنم.. ولی الان یکم گم شدم..

و عرض تبریک دارم خدمت تندرو‌ها و پایداری‌‌چی ها

این احتمالا جرقه بود ولی واقعا از شنیدن این دوتا کلمه توی این چند روز و چند هفته از زبون هر ادم جالب و ناجالبی، متنفر شدددم.

متنفر و ناامید حقیقتا.

قبل از صبحت‌های آقا پایداری‌ها آدم بدی بودن چون توهم داشتن، صحبت‌های آقا اومد تاییدشون کرد، بازم فوش میخورن و آدم بدین داستان خیلی جالبیه : )

و آقای شهید یه سخنرانی دارن، مربوط به چندسال قبل، که توش کاملا درباره تندروی و کسانی که بهشون تندرو گفته میشه صحبت میکنن و در نهایت میگن اگر این تندرویه، منم تندورعم : ) ببخشید شرمنده واقعا آقا هم پایداری‌چی از آب در اومد..

بحث عبثیه، اما خب☝️🏻 خوندن توهین‌ها و تیکه‌ها و طهلیل‌ها افرادِ صاحب تریبون به ظاهر باسواد این چند روز، خیلی حرصم رو در اورده بود. باید یه جایی تخلیه‌ش میکردم و می‌گفتم اگر پایداری‌ها نبودن و پای حرفشون نمی‌ایستادن آقا اینقدر نمی‌تونست محکم به مردم تکیه کنه و از راضی نبودنش با توافق صحبتی بکنه.. مثل اقای شهید که خیلی وقت‌ها نتونست. و اینقدر مطمئن بودن همه آقا راضیه که وقتی فهمیدم علی‌الاصول نظرش این نبوده جا خوردن که عه، چه بد شد که پایداری‌ها راست میگفتن.. از یه ور دیگه بهشون حمله کنیم حالا : )

بسه واقعا بحث مسخره و مضخرف.

دیگه چی تو دلم سنگینی کرده... عام نمیدونم ولی فردا یکی بزنه پَس کلم کا یودم بیاد و بنویسم درباره همه چیز‌های دنیا.