مُردم برای نینی و مامانش "😭🎀"

شلوغه ذهنم، یه جوری که این لحظه دلم میخواد بیام یه چیزی بنویسم ولی ثانیه بعدش یادم نمیاد. چیزهای بیشتری برای پرداختن وجود داره تا نوشتن، این افتضاحه. ذهنم آشفته‌ست، شبیه بازار شام.

آرزو چندین ساله و تقریبا رویایِ کودکیم رو، اینکه یک روزی همون آدمی بشم که پدرتون بهم افتخار کنه، از دست دادم امیدوارم حداقل، بتونم در ادامه عمرم لبخندی به لب‌های شما بیارم.. امیدوارم یه روزی به این آرزو نگاه نکنم و حسرت بخورم. تولدتون مبارک.

چقدر تند تند از اینجا میرید.. حداقل آروم تر، کم‌کم ناناعت بشم:)

بهترین شبِ بارونی دنیا : )

امیدوارم پاییز تجربه‌های جالب‌انگیزناکی درون خودش برای من در نظر گرفته باشه امسال.

من شبی که‌ احتمال داره منطقه بره روی هوا:

مهم نیست، مهم اینه که آدمی به امید زنده‌ست.

برای ما از ذات انسان‌های حروم‌لقمه چیز خاصی نگفته بودن تا اینکه با شبکه‌ی ایران اینترنشنال اشنا شدیم. هربارر هرباررر که این ویدیو میبینم با خودم میگم شاید سهم اینترنشنال و شبکه های امثالهم در شهادت تک تک کودکان میناب از موشک امریکایی کمتر که هیچ حتی بیشتر هم باشه.

زندگی بدون جزئیات غیرضروری و تمرکز بر کیفیت معاشرت‌ها ⭐️