طنز یه راه فوق‌العاده برای زندگی کردن با احساسات سنگینه.

من هم همین‌طور، نیکولای.

چون اگر چیزی بهش نزدیک بشه، می‌تونه روش اثر بذاره. اگر روش اثر بذاره، می‌تونه زخمیش کنه و اگر زخمیش کنه، دیگه آزاد نیست.

گاهی chaos برام یه‌جور سپر دفاعیه. انگار اگر همه‌چیز رو تبدیل به نمایش، شوخی، اغراق و بیخیالی کنم، دیگه لازم نیست مستقیم به اون چیزی که زیرش قایم شده نگاه کنم.

خیلی از آدما آزادی رو دوست دارن، ولی تا جایی که هزینه نداشته باشه. اما بعضی‌ها حاضرن برای حفظ استقلال و اختیارشون، حتی از چیزهایی که واقعا براشون ارزشمندن فاصله بگیرن.

چطور میشه آزاد بود، بدون اینکه از هر چیزی که می‌تونه مهم بشه فرار کرد؟

Bernadette, you are my liberty I celebrate the day that you changed my history Life and death will always lead you into love and regret But you have answers, and I have the key for the door to Bernadette 01:30

من خوب یاد گرفتم که رنج و ناراحتی نباید مانع انجام دادن کارهات بشه، و بعضی روزها با وجود خنجری که در قلبت فرورفته و بار سنگینی که روی شونه‌هات حمل می‌کنی، باید کارهات رو با دقت و جدیت انجام بدی، چون سرعت زندگی از سرعت ترمیم شدن رنج‌های تو بیشتره.

من می‌مونم چون تو برای من مفیدی، می‌مونم چون برنامه‌هام به بقای تو نیاز دارن. اگه خلاف اینو بگم، غرق در خیالیم که هیچ فایده‌ای نداره.