https://eitaa.com/satsojen/4184 چچچ چه آتوییییی

حس می‌کنم عشقمو به بسکتبال از دست دادم، انگار از تلاش کردن خسته شدم. انگار برام مهم نیست بد باشم، حس دویدن و توپ جا به جا کردن ندارم، دیگه با گل زرن خوشحال نمیشم. نیاز به هیجان دارم نیاز به شماره ۲۶ و بازیکن پارا دارم... نیاز دارم بچه‌های قدیم رو ببینم اینا... اینا خیلی جدیدن. نیاز دارم مربیم رو نا امید نکنم، که به خاطر نا امید نکردنش عذاب وجدان بگیرم ولی هیچی نیست منتظرم ساعت باشگاه تموم شه، دیگه برام مهم نیست اول صف وایسم یا دیگه برام مهم نیست یار دو نفر باشم. از تلاش کردن خسته شدم... شایدم هیچوفت تلاش نکردم. شاید مسئله همین باشه

نمیدونم... همه چیز خیلی سخت و پیچیده‌ست.

این استیکرای لعنتی یه لبخند خسته کم دارن. اگه پیدام کردید بهم سلام برسونید🖐

اگه از تو ناشناس گزارشت کنم فقط دیگه تو ناشناس من نمی‌تونی پیام بدی یا واست دردسر میشه...؟

جوابمو بده یارو

بیر اسکین خیلی خوشگل شده میرم بمیرم وایب اون روزی رو میده که بنی رفت پیش رامونا واسه استخدام

دیشب یکی اومد پیویم بهم شب بخیر گفت، دلم خواست بخورمش مردم خیلی ناز شدن و جالب اینجاست که اون فرد اصلا ناز بودن مناسبش نیست_ (گنگستره_)

🤣🤣 از کجا مطمئن شم_ بیا مسدودت کنم ایشالا که فقط تو ناشناس من نمی‌تونی بیای بعد اگه یه وقت دردسر دیگه‌ای واست ایجاد شد... می‌تونیم سرمونو گِل بگیریم_

آه راستی بهم بگو که مثل سری پیش گپو پوخ نکردی_