میگن زندگی دنیا در مقابل زندگی بعد از مرگ مثل یه خواب میمونه. هم از نظر کیفیت هم از نظر زمان. ذهن آدم درگیر میشه که واو. یعنی کیفیت اونور چطوریه؟

به صدای درونمون گوش بدیم. بعضی وقت‌ها می‌پرسه "از زندگی چی میخوای؟" و آیا اجازه دادیم که به جواب سوالش فکر کنیم؟ گاهی جوابش نا امید کننده‌ست. انگار که یهویی هیچ چیز خواستنی نیست. یعنی یک چیزی می‌خوایی ها، ولی در عین حال خواستنی هم نیست. شاید هم از خودمون بپرسیم اصلا که چی؟ اونجاست که باید فکر کرد اساساً چرا داریم زندگی می‌کنیم؟ چرا به دنیا اومدیم؟ هوم؟ چطور ممکنه این همه ماجرا و داستان سر به وجود اومدن ما باشه و بعد همینجوری الکی و اتفاقی به دنیا اومده باشیم؟ و برای همه‌ی این سوال‌ها جواب‌هایی وجود داره. و این هم یک #ماجراجویی در زندگی همه‌ی ماست. "ماجراجویی حرکت در مسیر پیدا کردن جواب‌ها"

‌ بابونه قشنگ گفت درباره بعل https://eitaa.com/babooneh0/1694 https://eitaa.com/babooneh0/1695 + پیامای پایین‌تر

حتما مطالعه کنیم که چیزی از این مسئله تو ذهنمون مبهم نمونه. آتش زدن بعل دیروز جزو قوی ترین کارهای رسانه‌ای و مفهومی بود که دیده بودم. فرق بت پرستی و بت ستیزی رو با هم قاطی نکنیم!

تصور من این بود که عبارت کنایه وار "اینجا ایرانه" رو فقط کسایی استفاده میکنن که یا از ایران بدشون میاد یا میل چندانی بهش ندارن یا به خاطر تصوراتی که از خارج از کشور دارن فکر میکنن که ایران تو وضعیت خیلی فاجعه‌‌ای هست و خلاصه از این سبک افکار دارن.