«نفرین به من و دردِ من و شعرِ من و تو...
نفرین به منی که از اَزَلْ شکسته بیْ تو!»
‹ پناهگاه شعر ›
میشود مثل دوتا کوه به هم تکیه کنند
موج موهای منو ، شانهی مردانه تو :)
‹ پناهگاه شعر ›
هر نگاهت درس عشق و خندهات درس وفا ،
تا تو استادی چه شیرین است دانشجو شدن :)
نازنین آمد و دستی به دلِ ما زد و رفت ؛
پردهٔ خلوتِ این غمکده بالا زد و رفت.
‹ پناهگاه شعر ›
چنانت دوست میدارم که گر روزی فراق آید . . .
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم
تو را نگاه میکنم که دیدنیترین تویی
و از تو حرف میزنم که گفتنیترین تویی🫀