امروز به جا متن فقط شعر میزارم.

-هربار دلم رفت و نگاهی به تو کردم، برگونه‌ی سرخابی‌ات افتاد خراشی.

ولی حامد عسکری تا ابدددد >>>>>>>>>

صبح یعنی وسطِ قصه‌ی تردیدِ شما کسی از در برسد نور تعارف بکند !

دکترم گفته که باید هر صبح ناشتا،شعر و غزل گوش کنم.

یا اگر شعر دم دست نبود جامی از عشـق تو را نوش کنم.

آمدی خیر سرت عشق بورزی تو به ما به همین زندگی عادی ما گند زدی

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان و دگران وای به حال دگران

دلم واسه وقتایی که تکست میدادی نمیتونستم ذوق ‌وخندمو کنترل کنم مامان میگفت باز چخبره ، تنگ شده .

شاید وقتی یه آدم که خیلی بهتون نزدیک بوده براتون تموم بشه، پیامشو دیر سین کنید، دیر جواب بدید باهاش حرف نزنید، یا حتی حذفش کنید. ولی اگه کسی واسه من تموم بشه سرعت جواب دادنم به پیامش تغیری نمیکنه، یا حتی حذف نمیشه، بجاش دیگه غر نمیزنم دیگه عکسای جدیدمو با ذوق و شوق نشونش نمیدم ، دیگه تند تند با شوق و ذوق از روزمرگیام براش تعریف نمیکنم، جواب همه ی چخبر ها میشه سلامتی، جواب همه ی چیکار میکنی ها میشه هیچی، جواب همه ی چطوری ها حتی اگه خوب نباشم هم میشه خوبم تو چطوری؟ من ممکنه آدمارو بذارم کنار و اونا هیچ وقت متوجه نشن، ممکنه با خیلیا در ارتباط باشم ولی اون آدم برای من تموم شده باشه و بلعکس.

تو را جانم صدا کردم ولیکن برتر از جانی مگر جان بی تو میماند در این تندیسِ انسانی؟!

زندگی‌زیباست‌شهادت‌زیباتر... کپی‌زیباست‌فرواردزیباتر...