ولی چشمای کاکلی رو که میبینم یاد جون دادن صدف میوفتم و باعث میشه نتونم جلوی کاکلی گریه نکنم...
ازونجایی که حیوونا هم روح دارن،
میشه برای پرنده عزیزم که امروز مرد یه فاتحه بفرستین؟ یا حداقل یدونه صلوات...
هدایت شده از 𝐈'𝐦 𝐬𝐚𝐤𝐮𝐫𝐚 ˢᵉⁿᵖᵃⁱ.
2.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آدمای اطرافم درک نمیکنن چرا انقدر دارم زجه میزنم براش
ولی من واقعا دوستش داشتم
و بدتر از همه اینه که من خودمو مقصر مرگش میدونم
و بدترتر اینکه جون دادنشو با چشمای خودم دیدم، و اون تصویر مدام جلوی چشممه.
یکی باید گوشیمو ازم بگیره که هی عکس و فیلماشو نبینم تا خودم هم جون ندادم.
الهی بگردم، از اکثر آدمایی که توی عمرم دیدم حتی بعضی از کسانی که یه عمری اشتباهی بهشون دوست و رفیق میگفتم هم با معرفت تر بود.
من از الان دلم براش تنگ شده
نمیتونم برم پایین و کاکلی رو تنها ببینم...
با این اوضاع روحیم، توی گروه کلاسی هم دعوا شده.
من احمق رو بگو اولش اومدم آرومشون کنم. خیلی راحت میتونن هرچی از دهنشون در میاد بگن و بعدم بگن نظرشونو گفتن.
تا اطلاع ثانوی خوشحالی نمونده که بفروشم، پس خوشحالی فروشی ساکورا فعلا بسته ست.
خود ساکورا هم فعلا توی افسرده ترین حالت ممکنه.
دیگه نمیکشم این همه رو باهم، حالم یجوریه که دیگه خودم هم خودمو نمیشناسم.
پس لطفاً مراقب رفتار و حرفاتون باشین.