. سال ۱۰۰۰ قمری، اروپایی ها بالخصوص پرتغالی ها از راه دریایی خلیج فارس چپق رو وارد ایران کردند. اون زمان دوران پادشاهی صفویه، شاه عباس اول بود توتون و تنباکو داخل چپق گذاشته میشد و به اصطلاح کشیده میشد یعنی قرن دهم هجری دخانیات و آلات و ابزار دخانی وارد ایران شد، اما علمای طبی ما مثل زکریای رازی و ابن سینا در قرن سوم و چهارم هجری بودن. پس تو کتب طبی مرجع، چیزی درباره اینها نیست .

. قلیان هم میگن همون سالها از هندی ها یا مسلمانان تو اروپا وارد ایران شد. ابوالفتح گیلانی که پزشک دربار پادشاه هند بوده، قلیان رو وارد ایران کرده. شاه عباس مخالف قلیان بود اما متأسفانه جذابیت این ابزار به قدری بالا بود که خیلی زود جزء سبک زندگی ایرانیان شد! .

. سیگار به این شکل کاغذ پیچ، اوائل قرن نوزدهم توسط بازرگانان روسی و عثمانی(ترک) و از مرز آذربایجان وارد ایران شد. در سال ۱۸۶۹، حدودا ۳۵۰ فروشگاه سیگار در تبریز وجود داشته. کتب تاریخی میگن آغاز کشت خانگی توتون در ایران مربوط به گیلان بوده. سال ۱۹۰۰ عملا سیگار خیلی رایج شد .

. اما امان از افیون. برخلاف تنباکو و سیگار و قلیان، افیون و مشتقات آن مثل تریاک و خشخاش و... در کتب طبی کهن وجود داره. کلا تریاک سابقه طولانی داره و علما و حکمای طبی درباره ش صحبت کردند تریاق رو میگن عربی هست به معنای پادزهر، تریاک فارسی هست. تریاق یا تریاقات یه باب مفصلی هست برای خودش در کتب طبی که انواع پادزهر رو برای دفع سموم آموزش میدن. اما تریاک که امروزه بین مردم رایج هست فقط یک بویی از تریاق برده و پر از ضرر و خسارت هست #تحلیل_طبی

خب حالا بریم سراغ تحلیل طبیِ افیون، تریاک، خشخاش، بنگ، حشیش و بذرالبنج. متاسفانه یک اشتباه بزرگ بین مردم رایج هست، بعضی‌ها همین که می‌شنوند فلان ماده در کتب طبی قدیم آمده، خیال می‌کنند پس مصرف عمومی، روزانه، تفریحی ش خوب بوده. در حالی که اصلاً این‌طور نیست. در طب اصیل، خیلی از مواد قوی و حتی خطرناک در کتاب‌ها اومده اما نه برای اینکه مردم مثل نقل و نبات مصرف کنند، بلکه برای اینکه طبیب حاذق، در جای خودش، با مقدار دقیق، با مصلح مناسب، با شناخت مزاج بیمار، با توجه به قوت و ضعف بدن، و برای ضرورت خاص از اونها استفاده کنه #تحلیل_طبی .

. افیون، تریاک، بنگ و بذرالبنج در نگاه حکما از داروهای ساده و معمولی نیستند. این‌ها از جنس موادی هستند که مستقیماً با دماغ، اعصاب، حس، حرکت، خواب، درد، خیال، قوه هاضمه، قوه دافعه و نفس حیوانی کار دارند. یعنی اگر درست و دقیق مصرف شوند، ممکن است در نسخه خاصی اثر درمانی بدهند. اما اگر بی‌جا، زیاد، مکرر و به صورت عادت روزانه مصرف شوند، بدن و نفس را از ریشه ضعیف می‌کنند. خشخاش اسم گیاه است. افیون شیره غلیظ و خشک‌ شده گرز خشخاش هست. همان ماده‌ای که در منابع قدیم با نام‌هایی مثل لبن‌الخشخاش، مرقّد، مسبّت و گاهی تریاک آمده است تریاک در زبان امروزی مردم، غالباً همان افیون است. یعنی ماده مخدر گرفته‌شده از خشخاش #تحلیل_طبی

. تریاق کلا یه چیز دیگه ست. تریاق در اصطلاح طبی یعنی پادزهر یا معجون ضد سم. مثل تریاق فاروق، تریاق کبیر و تریاقات مختلف که در قرابادین‌ها باب مفصل دارند. ممکن هست در بعضی تریاقات، افیون هم به مقدار بسیار دقیق اومده باشه. اما تریاک امروزی مساوی تریاق نیست. بنگ بیشتر به گیاه شاهدانه و فرآورده‌های آن نزدیک هست و در منابع با اسم هایی مثل بنج، سکران و قنب هم بحث شده است. حشیش از فرآورده‌های قوی‌تر شاهدانه است و بیشتر روی دماغ، خیال، ادراک، اراده و حالت روانی اثر می‌گذارد. بذرالبنج تخم بنگ‌دانه یا گیاهی از جنس مواد مخدر و مدهوش‌کننده است. با بنگ شاهدانه فرق داره. این یکی از مواد بسیار حساس و خطرناک طبی است که مصرفش بدون تجویز میتونه آسیب جدی به دماغ، قلب، اعصاب، هوشیاری و حتی حیات بزنه و منجر به مرگ میشه #تحلیل_طبی

. در کتب طبی، افیون رو از قوی‌ ترین مواد مخدّر، مسکّن، منوّم، قابض، مجفّف و مبرّد میدونن. مخدّر یعنی حس و حرکت را کند و بی‌حس می‌کند مسکّن یعنی درد را می‌خواباند منوّم یعنی خواب‌آور است قابض یعنی مسیر دفع و جریان مواد را می‌بندد. مجفّف یعنی رطوبت‌ها را خشک می‌کند مبرّد یعنی حرارت و حرکت را پایین می‌آورد پس تریاک یک ماده ساده آرام‌ بخش نیست ماده‌ای هست که قوه ادراک، حس درد، حرکت روده، بیداری دماغ، تحریک اعصاب و جریان طبیعی بعضی قوا را پایین میاره برای همین فرد مصرف‌کننده گاهی می‌گه دردم کم شد، اعصابم آروم شد، خوابم بهتر شد، اسهالم بند آمد، سرفه‌ام از بین رفت و... خب میدونید که این‌ها معنی ش درمان نیست. گاهی درد کم می‌شه چون حس درد، تخدیر شده، نه اینکه علت درد برطرف شده باشه. گاهی سرفه کم میشه، چون مرکز تحریک بی حس شده، نه اینکه ریه پاک و اصلاح شده باشه گاهی اسهال بند میاد و دل درد خوب میشه، چون روده قبض شده، نه اینکه ماده فاسد دفع شده باشه گاهی خواب میاره، چون دماغ رو خاموش کرده گاهی اضطراب کم می‌شه چون قوه نفس موقتاً تخدیر شده، نه اینکه اعصاب قوی شده باشه. #تحلیل_طبی

. در طب اصیل، درمان حقیقی یعنی ماده بیماری اصلاح بشا، خلط فاسد پخته و دفع بشه، عضو ضعیف تقویت بشه، حرارت غریزی به اعتدال برگرده، قوه هاضمه و دافعه درست کار کنه و دماغ و اعصاب به آرامش برسند اما تریاک، به‌جای اصلاح قوا، قوا را تخدیر و بی حس میکنه این تخدیر، در ظاهر شاید خوب باشه و سبب راحتی باشه، ولی در باطن، بدن رو تنبل، وابسته، قبض شده، خشک، کند و بی‌نشاط و فرسوده و پژمرده می‌کنه مثل این هست که چراغ هشدار ماشین روشن شده باشد و ما به‌جای تعمیر موتور، چراغ هشدار را خاموش کنیم. ظاهرا مشکل برطرف شده، اما عیب اصلی سر جای خودش مانده. . مکانیسم طبی تریاک این‌طوری هست👇 افیون به‌سبب قوت تخدیر و قبض، اول حس درد و بی‌قراری رو کم می‌کنه بعد قوه دافعه روده رو کُند می‌کنه و یبوست میاره. بعد قوه هاضمه رو ضعیف می‌کنه، چون معده برای هضم درست، به حرارت طبیعی و حرکت منظم نیاز داره بعد دماغ رو به خواب و آرامش مصنوعی عادت می‌ده بعد اعصاب دیگه به آرامش طبیعی قانع نمی‌شه و ماده بیرونی طلب می‌کنه بعد بدن برای دفع، خواب، آرامش، تحمل درد و حتی نشاط روزانه، محتاج تریاک می‌شه این همان نقطه سقوط است. جایی که داروی قوی، تبدیل به زنجیر و اسارتِ نفس و بدن می‌شه #تحلیل_طبی

. بنگ و حشیش بیشتر با دماغ، قوه خیال، ادراک، اراده و حالت روانی بازی می‌کنند. ممکن است در ابتدا خنده، سبکی، بی‌خیالی، تغییر ادراک، کم‌ شدن غم یا حس رهایی بدهند اما در باطن، قوه ناطقه و تدبیر نفس را ضعیف می‌کنند. از نگاه طب اصیل، این مواد می‌تونن موجب تشویش خیال، ضعف حافظه، پراکندگی فکر، سستی اراده، بدبینی، ترس، وسواس، خواب‌های آشفته، تحریک سودا، خشکی دماغ و گاهی آشفتگی شدید روانی بشن. بنگ از آن موادی است که ممکن است فرد را از غم جدا کند، اما به قیمت جداکردن او از تعقل، اراده و حضور طبیعی نفس. این رو بهش نمیگن آرامش، این فرار از ادراک و تعقل هست. در مصرف بنگ و حشیش، یک خطر پنهان هست: فرد گاهی احساس می‌کنه ذهنش باز شده، فکرش آزاد شده، غمش کم شده، یا دنیا را جور دیگری می‌بیند. اما بسیاری از این حالات، از قوت عقل نیست؛ از اختلال در قوه خیال هست. قوه خیال اگر در خدمت عقل باشد، نعمت هست و خیلی خوب اما اگر با مخدرات و مسکرات از عقل جدا شود، می‌شود منشأ توهم، ترس، بدبینی، بی‌قیدی، بی‌ارادگی و سقوط تدریجی شخصیت. #تحلیل_طبی

. حالا برسیم سر وقت سیگار و ناس دو ماده‌ای که خیلی‌ها خطرشون را ساده می‌گیرند، چون یکی رو عادت عصبی میدونن و دیگری را جایگزین بی‌دود سیگار! اما از نگاه طب اصیل، این دو فقط یک عادت ساده نیستند. سیگار و ناس هر دو از خانواده دخانیات هستن. یعنی محور اصلی‌ شون تنباکو و نیکوتین هست، اما مسیر آسیب شون فرق می‌کنه سیگار از راه دود و ریه وارد بدن می‌شه ناس از راه دهان، لثه و مخاط وارد بدن می‌شه

. سیگار دقیقاً چنین ماهیتی دارد:👇 دود سوخته دارد حرارت غریبه دارد خشکی تند ایجاد می‌کند بخار فاسد تولید می‌کند خون را از اعتدال خارج می‌کند ریه را تحریک و ضعیف می‌کند دماغ و اعصاب را خشک و ضعیف می‌کند قلب را تحریک می‌کند و بدن را به نیکوتین وابسته می‌سازد. دود سیگار هزاران ماده شیمیایی دارد و بسیاری از اونها آسیب‌ زا و سرطان‌ زا هستن. سیگار تقریباً به همه اعضای بدن آسیب می‌زنه طب اصیل می‌گوید دخان محرِق و بخار فاسد به ریه، قلب و دماغ آسیب می‌زند، دود سیگار فقط نیکوتین نیست قطران، گازهای سمی، ذرات ریز، مونوکسیدکربن و مواد فاسد و سرطان‌ زا هم همراه آن وارد بدن می‌شوند. #تحلیل_طبی