یکی از حکما را شنیدم که می گفت : هرگز کسی به جهل خویش اقرار نکرده است ... مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد ،همچنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند . سخن را سر است اى خداوند و بن  میاور سخن در میان سخن  خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش  نگوید سخن تا نبیند خموش #گلستان سعدی https://eitaa.com/TAMASHAGAH  

ساقی بده پیمانه‌ای،زآن میْ که بی‌خویشم کند بر حُسنِ شور انگیزِ تو، عاشق تر از پیشم کند زان میْ که در شبهای غم، بارَد فروغِ صبحدم غافل کند از بیش و کم، فارغ ز تشویشم کند نورِ سحرگاهی دهد، فیضی که می‌خواهی دهد با مسکنت شاهی دهد، سلطانِ درویشم کند سوزَد مرا سازَد مرا، در آتش اندازد مرا وز من رها سازد مرا، بیگانه از خویشم کند بِستانَد ای سروِسهی! سودای هستی از رهی یغما کند اندیشه را، دور از بد اندیشم کند #رهی_معیری https://eitaa.com/TAMASHAGAH

نابینائی در شب تاریک، چراغی در دست و سبوئی بر دوش در راهی می رفت. فضولی به وی رسید و گفت : ای نادان! روز و شب پیش تو یکسانست و روشنی و تاریکی در چشم تو برابر، این چراغ را فایده چیست؟ نابینا بخندید و گفت : این چراغ نه از بهر خود است، از برای چون تو کوردلان بی خرد است، تا به من پهلو نزنند و سبوی مرا نشکنند. 📗 #بهارستان؛ #عبدالرحمن_جامی 27 آبان ماه سالروز درگذشت عبدالرحمن جامی گرامی باد https://eitaa.com/TAMASHAGAH