پیر طریقت گفت : زندگان سه کس اند : یکی زنده به جان یکی زنده به علم یکی زنده به حق او که به جان زنده است ‍، زنده به قوت است و به باد او که به علم زنده است ، زنده به مِهر است و به یاد او که به حق زنده است ، زندگانی خود بدو شاد ! الهی ... او که در راه تو به امید وصال تو کشته شود زنده جاودانی ست ... ... در کوی تو کشته بِه که از روی تو دور ! ... #کشف_الاسرار https://eitaa.com/TAMASHAGAH

📚 معرفی کتاب سفرنامه ی ابن بطوطه یکی ازکتابهای ابن بطوطه مراکشی سفرنامه ی اوست. نوشتن این سفرنامه از دوم ماه رجب ۷۲۵ شروع می شود‌ و در تاریخ سوم ذی حجه سال ۷۵۶ هجری قمری به پایان می رسد.. اگر بااین سفرنامه همراه شوید. می توانید در قرن هشتم هجری قمری به مصر،تونس،طنجه،بیت المقدس، بیروت ،دمشق،مدینه ،مکه. ،‌نجف ،اصفهان ،شیراز،یمن،عدن بخاراوچین وهند و....‌‌ سفرکنید شرح این سفرنامه بسیار جذاب وخواندنی است. ابن بطوطه مورخ نیست گرچه سراسرسفرنامه اش نقل وقایع ورویدادهای تاریخی است. اوداستان خود را می گوید. داستان مردمی که با آنها دیدار کرده است. مردمی که جوانمردی هاوشوخ طبعی ها وزیرکی ها ووارستگی ها ومهربانی آنان شیفته اش می ساخته است. این سفرنامه هم شرح گرفتاری به دست راهزنان وهم شرح بحث وبررسی با علمای آن زمان را نشان می دهد. وهم از صدر نشینی واحترام وآسایشی که برایش بزرگان شهرها فراهم می کرده اند سخن گفته است . به قول استادمحمدعلی موحد(سفرنامه ی ابن بطوطه شاهدی است گویابر نفوذگسترده ی فرهنگ و زبان ایرانی درسراسر اقطار اسلامی آن عصر) حتی درکشور چین هم ملوانان اشعار سعدی رابا آواز می خوانده اند. واصطلاحات دیوانی فارسی به کار می رفته است . درمقدمه ی کتاب استاد موحدتعدادی از این اصطلاحات را نوشته است. وقتی با سفر نامه همراه می شویم درمی یابیم که.مهاجران ایرانی اعم از بازرگان ،صوفی ،فقیه،ودیوانی درهند شبه قاره هند راشکوفاترین تجلی گاه نفوذایرانی ساخته اند. خواننده درمطالعه ی این کتاب وضع کلیه ی ممالک اسلامی را درحساس ترین وبحرانی ترین اعصار تاریخی یعنی درفاصله ی بین ایلغار مغول ویورش تیمورمجسم می بیند. ترجمه ی عالمانه وادیبانه ی استاد موحد هم شاهکاری است . استاد موحداز تمام ظرفیت های زبان فارسی برای ترجمه ی کتاب استفاده کرده است.. 🍂🍂🍂🍂🍂 https://eitaa.com/TAMASHAGAH

شراب شوق مینوشم به گرد یار میگردم سخن مستانه میگویم ولی هشیار میگردم گهی خندم ، گهی گریم ،گهی افتم ، گهی خیزم مسیحا در دلم پیدا و من بیمار میگردم #مولانای جان https://eitaa.com/TAMASHAGAH

"نو مريدی داشت اندک مايه زر کرد زر پنهان ز شيخ خود مگر" حکایت نومریدی که مقداری زر با خود داشت و آن را در سفر از پیر خود پنهان می داشت تا اینکه در راهی که می رفتند به یک دوراهی رسیدند. "واديی شان پيش آمد بس سياه و آشکارا شد در آن وادی دو راه" آن نومرید لحظه‌ای ترسید و با تردید به پیر خود گفت اکنون به کدام راه باید برویم. "شيخ راگفتا چو شد پيدا دو راه در کدامين ره رويم اين جايگاه؟" پیر که از حال او باخبر بود گفت：زرت را بینداز پس به هر راهی که میخواهی رو. "گفت معلومت بيفکن کان خطاست پس به هر راهی که خواهی شد، رواست" مادامیکه با سیم و زر جفت باشی به گمراهی خواهی رفت. این حکایت ها کهنه نیستند بلکه واقعیتی هستند که هر روز در حال وقوع می باشند. منطق الطیر_# عطار 🌿🌿🌿🌿🌿 https://eitaa.com/TAMASHAGAH

آهِ زندانیِ این دام بسی بشنودیم حالِ مرغی که بِرَسته‌ست از این دام، بگو سخنِ بند مگو و صفتِ قند بگو صفتِ راه مگو و ز سرانجام بگو #مولانا https://eitaa.com/TAMASHAGAH