همه‌چیز برای فروش.

من درو قفل کردم اما کلیدو زیر پادری گذاشتم.

من واقعا اونایی که برای اعضای خانواده و دوستاشون خرج سنگین میکننو درک میکنم... خودت بیشتر خوشحال میشی... واقعا خوشحال میشی از اینکه اون آدما به آرزوهاشون میرسن.

ولی خب امان از بی پولی.

خوشحالی خیلی باارزشه.

موقعی که همچین show هاییو میبینم این ذهنمو درگیر میکنه که ایا کسی که زجر میکشه و بعد رو همه خالی میکنتش قوی و خفنه، یا کسی که زجر میکشه ولی زجر نمیده

خیلی از ظالم ها و قاتل ها و متجاوز های کنونی ایدشون اینه که برای من فلان اتفاق بد افتاده بود پس منم... .

کسی که زجر میکشه و بدی اون کار رو درک میکنه هرگز خودشو توی اون کثافت نمیکشه. اما کسانی هستند که فقط از موقعیت مظلوم بدشون میاد. از اینکه قدرت در دستان اونها نیست. اونها از ظلم بدشون نمیاد فقط از اینکه خودشون ظالم نیستند متنفرن.

حالا اگه اینو به دنیای خودمون تعمیم بدیم مفید ترم میشه. میبینیم که خیلیا واقعا دنبال عدالت نیستن؛ فقط ناراحتن که دست برتر با اونا نیست. اینکه پول و قدرت و پارتی بازی مال دیگریه عصبیشون میکنه. و گرنه اگه مال خودشون بود هرگز دم از عدالت خواهی نمیزدن.

رپ فارسی جدیدا نه رپه و نه فارسی