ببین همه ما به نوبه ای خوبیم و بد. ولی مطلقا همه سطل آشغال نیستن یکی که شعور و اخلاق داره آدم اوکیه چه نیازی هست مثل بقیه کتاب بلد باشی؟ کل مشکلات ملت از همین مقایسه کردنا نشات میگیره. یاد بگیرید بس کنیدش چون سودی توش نیست چرا، بعضی جاها باعث پیشرفت میشه ولی در حقیقت یه خود تخریبی درشته هزارنفر در طول روز و دور و اطرافم دارن اینکارو انجام میدن، باعث میشه من گیج بشم و ندونم بلاخره این وسط باید چه فکری به حالشون کرد بعد به این نتیجه میرسم که چطوره عقب بکشم و بزارم خودشون درک کنن؟ اگه درک و شعورت بالا باشه، کاملا صادقانه به این نتیجه میرسی که همه ما آدمایی هستیم و هرکدوم چیزایی برای ارائه از خودمون داریم

دوست داشتم عوض بشم دوست داشتم بفهمم اون چیزی که بقیه بهش میگن امید رو درک کنم امید واسه من اون لحظه ای بود که وقتی رفیقم داشت وصیت میکرد و میخواست خودشو بکشه اونقدر گریه کردم و زجه زدم تا به خودش اومد امید واسه من اون لحظه ای بود که رفیقم داشت میمرد ولی زنده موند امید واسه من همونایی بودن که وقتی حالم از وجودم و زندگیم بهم میخورد ازم تعریف کردن، مثلا خود تو هم جزو امیدهای زندگی منی

خوشحالم که اینطوری دیده میشم... اینجا بحث من نیستم شمایی! خیلی ازت ممنون~ و این امید... ببین مفهوم انتزاعی عجیبیه. برای من همینکه بدونی این میگذره، اونم میگذره امیده هر وقت تحت هر شرایطی بودی که ناراحتت میکرد بدونی تو برای زندگی توی این دنیا ساخته شدی امیده. اینکه بدونی اینم بهرحال میگذره و هیچی پایدار نیست امیده هیچی پایدار نیست مگه اینکه خودت توی ذهنت اینطوری بهش شکل بدی

کاملا میدونم ولی من این چیزایی رو که میگم اصلا خثد تخریبی نمیدونم، فقط درکم از مثلا وجود خودمو میگم بحث اصلا درک کردن نیست من هیچی واسه ارائه نداشتم و ندارم نه نقاشیم خوبه، نه بلدم بنویسم، نه بلدم قشنگ بخونم، نه قد بلندی دارم و نه درسم اونقدرا خوبه، نه باهوشم، هیچ استعدادی ندارم هیچیه هیچی نمیخوام ناشکر باشم چون هر گوهی بخورم کارما بالا سرم وایساده و منتظره برینه بهم

دقیقا امید هم ناپایداره بخاطر همین نمیتونم اعتماد کنم چون همه چیز ناپایداره و من واقعا هیچ چیز نمیدونم

خوبه که اینطوری فکر میکنی ^^ در بین این جریان ناپایدار از آدما و اتفاقات و احساسات فکر میکنی آخرین و تنها چیزی که همیشه هست کیه؟ خودت ^^

پس به خودت اعتماد کن

خب پس بزار چشمتو روشن کنم. اول از همه اینکه اگه استعداد نقاشی نداشتی آرت کلاب با بقیه نمیرفتی و آرت نمیزدی و سبک نداشتی. دوم اینکه من شخصا نوشته هات رو تایید کردم و قلم خوبی داری سوم اگه باهوش نبودی تیزهوشان درس نمیخوندی

میدونم قبلا درموردش حرف زدیم، ولی مشکل من همینه که خودم از همه واسه خودم غیر قابل اعتماد ترم

میتونم بخاطر تمام حرف هایی که زدی گریه کنم هلن ولی متاسفانه امروز به اندازه ی کافی عر زدم و نمیخوام به صدای گرفته و چشمای سرخ برم سر کلاس.

و در نهایت بازم خودت این وسط تنها کسی هستی که میمونی پس مجبوری

گریه چرا عزیزم ^^ بیا بغلم خوشحال میشم اگه موفق شم یکی رو سر عقل بیارم🫂