کاملا میدونم ولی من این چیزایی رو که میگم اصلا خثد تخریبی نمیدونم، فقط درکم از مثلا وجود خودمو میگم بحث اصلا درک کردن نیست من هیچی واسه ارائه نداشتم و ندارم نه نقاشیم خوبه، نه بلدم بنویسم، نه بلدم قشنگ بخونم، نه قد بلندی دارم و نه درسم اونقدرا خوبه، نه باهوشم، هیچ استعدادی ندارم هیچیه هیچی نمیخوام ناشکر باشم چون هر گوهی بخورم کارما بالا سرم وایساده و منتظره برینه بهم

دقیقا امید هم ناپایداره بخاطر همین نمیتونم اعتماد کنم چون همه چیز ناپایداره و من واقعا هیچ چیز نمیدونم

خوبه که اینطوری فکر میکنی ^^ در بین این جریان ناپایدار از آدما و اتفاقات و احساسات فکر میکنی آخرین و تنها چیزی که همیشه هست کیه؟ خودت ^^

پس به خودت اعتماد کن

خب پس بزار چشمتو روشن کنم. اول از همه اینکه اگه استعداد نقاشی نداشتی آرت کلاب با بقیه نمیرفتی و آرت نمیزدی و سبک نداشتی. دوم اینکه من شخصا نوشته هات رو تایید کردم و قلم خوبی داری سوم اگه باهوش نبودی تیزهوشان درس نمیخوندی

میدونم قبلا درموردش حرف زدیم، ولی مشکل من همینه که خودم از همه واسه خودم غیر قابل اعتماد ترم

میتونم بخاطر تمام حرف هایی که زدی گریه کنم هلن ولی متاسفانه امروز به اندازه ی کافی عر زدم و نمیخوام به صدای گرفته و چشمای سرخ برم سر کلاس.

و در نهایت بازم خودت این وسط تنها کسی هستی که میمونی پس مجبوری

گریه چرا عزیزم ^^ بیا بغلم خوشحال میشم اگه موفق شم یکی رو سر عقل بیارم🫂

هلن...واقعا ازت ممنونم. بخاطر اینکه وقتتو میزاری و حالم رو بهتر میکنی، حرفات واقعا منطقی و درستن، منتهای مطلب یکم(خیلی) طول میکشه تا بتونم قبولشون کنم زندگیم جوریه که به خودم شک میکنم من واقعا این حرفو زدم؟ من واقعا این کارو کردم؟ نکنه من نبودم؟ نکنه اینا فقط یه مشت بلغور اضافین و نکنه من واقعا اونی که هستم نباشم و.........اه.

دچار بهران هویت شدی ^^ اشکال نداره همه چیز واقعا خوبه! میتونی بشینی راجبش فکر کنی ^^

I cant find my color