آرشام بهمن نژاد پژوهشگر زبان‌شناسی دانشگاه دولتی ولادی‌وستوک ما و تشییع خامنه‌ای: چه باید کرد؟ ترور قاسم سلیمانی حذف یک شخصیت سیاسی نبود، بلکه انهدام یک نماد سیاسی بود: «نماد امنیت خلل‌ناپذیر ایران». دقیقا به همین دلیل مخالفانِ دولتیِ «نظام جمهوری اسلامی» به کرات از این واقعه به عنوان بزرگترین پیروزی خود یاد کرده‌اند. همان‌طور که بسیاری از پژوهشگران علوم اجتماعی -اعم از موافقان و مخالفان نظام- پس از این ترور گفتند و نوشتند، سکوت در برابر حذف قاسم سلیمانی بنیان حکمرانی را در ایران سست‌خواهدکرد، و چنین شد: تورم افسارگسیخته، گسست بی‌سابقه‌ی همبستگی اجتماعی که اوجش در قضایای ۴۰۱ و ۴۰۴ متجلی شد، خلل‌های روز افزون در اهرم‌های دور زننده‌ی تحریم، شکاف اجتماعی ناشی از فروپاشی شعار امنیت، تعرض به مراکز دیپلماتیک ایران در خارج از کشور، ترور سران نظام و در نهایت، دو جنگ. سوژه‌ی ایرانی نیاز ندارد طرفدار حاکمیت جمهوری اسلامی باشد تا بفهمد این رویدادها در وهله‌ی اول نه به بنیان نظام، بلکه به معیشت روزمره‌ی ملت -زندگی من و شما- لطمه زده‌است. هر فرد تیزبینِ باورمند به «لیبرالیسم» یا «ماتریالیسم تاریخی» یا «اسلام سیاسی» چون نیک بنگرد، شهادت می‌دهد که وضعیت failed state و یک حکمرانی زوال یافته در حالی که آلترناتیوی برایش تولید نشده، برای زیست مادی مردمان به مراتب بدتر از وضعیتی است که در آن یک حاکمیت مقتدر با منشی خلاف خواستِ منِ شهروند بر سر کار است. حتی اگر حکمران اهریمن مطلق باشد، «حاکمیت مستقر» بر «فروپاشی سیاسی» اولی است. از این روست که نیروهای متعهدِ منتقد حکومت، از پی آلترناتیو واقعی (ایجاب) می‌روند، ‌و نه از پی فرسودن توان حاکمیت مستقر (سلب). با این مقدمه، معتقدم آن‌چه می‌تواند وضعیت ایران امروز را بهبود ببخشد «احیای نماد» است. حاکمیت چیزی نیست جز نماد، آن‌گاه که نماد وجود داشته‌باشد، حاکمیت قدرتمند است و زمانی که نماد زائل شود، رشته‌ی حکمرانی گسسته می‌گردد. ترور قاسم سلیمانی حذف یک نماد بود لذا به آسیب‌های غیرقابل جبران منجر شد. آن موقع بسیاری افراد تیزبین، جهت احیای نماد حکمرانی از ضرورت آغازِ تهاجمیِ جنگِ تمام عیار با اسراییل و آمریکا گفتند. به این نظر اهمیتی داده نشد و ضررش را مردم و حکومت با هم متحمل شدند. همان منطق، امروز حکم می‌کند که «تشییع خامنه‌ای به مثابه یک نماد» در عرصه‌ی سیاست جهانی بازتاب بیابد. این فرصتی است برای احیای نماد سیاسی در ایران و در نتیجه برداشتن سایه‌ی جنگ، فشار اقتصادی و هجمه‌ی شناختی از سر «مردم ایران». معتقدم هر کس که طرفدار نظام است، هر کس که اپوزیسیون و ضد نظام است، هر کس که لیبرال ملی گراست، هر کس که سوسیالیست جهان وطن است، هر کس که مسلمان امت‌گراست، هر کس که به هر ایدئولوژی و مسلکی ایمان عملی دارد و در عین حال، کاستن از آلام مردم ایران برای او مهم است، باید تشییع خامنه‌ای را جدی بگیرد. اگر دلتان برای ایران و راحت مردمانش می‌سوزد، در این چند روز تمام توان خود را بر سامان‌دهی حضور حداکثری اطرافیان خود در مراسم چند روزه‌ی تشییع رهبر فقید نظام جمهوری اسلامی متمرکز کنید. تاریخ بشری باید شاهد بزرگ‌ترین تجمع مردمی همه‌ی دوران‌ها باشد تا بدین ترتیب «نماد حکمرانی ایران» دوباره احیا شود. این، بحثِ جمهوری اسلامی نیست، بحث ایران است و بحث یک منطق تاریخی لایتغیر. «نماد» ضامن امنیت و بقای ماست. 🆔@world_order

‌ما در لحظه‌ای ایستاده‌ایم که موازنه قدرت داخلی در حال بازتعریف است. رقابت میان گروه‌ها، شبکه‌ها و نیروهای سیاسی برای تثبیت موقعیت خود شدت گرفته، آن هم در وضعیتی که کشور هم‌زمان با بحران‌های داخلی، فشارهای بیرونی و نااطمینانی‌های راهبردی در رابطه با مهاجمین خارجی و مزدورانش روبه‌روست. ‌من نه مدعی قدرت سیاسی‌ام و نه سخنگوی هیچ جریان. شهروندی عادی‌ام، اما شهروندی بی‌مسؤولیت نیستم. برای خودم دو شأن قائل‌ام؛ ‌نخست، شأن مشاهده‌گر و پژوهشگر؛ کسی که می‌کوشد روابط علی سیاست را بفهمد، سازوکارهای قدرت را توضیح دهد و نشان دهد چگونه تصمیم‌ها، بحران‌ها، رقابت‌ها و خطاهای نهادی به پیامدهای سیاسی و اجتماعی تبدیل می‌شوند. ‌دوم، شأن شهروند مسؤول؛ کسی که دغدغه‌اش حقوق مردم، حفظ تمامیت ارضی ایران، مخالفت با مداخله خارجی و فراهم شدن زمینه‌های توسعه، امنیت و زندگی شرافتمندانه برای مردم ایران است. ‌نوشته‌های من از تلاقی این دو شأن بیرون می‌آید: از یک سو تلاش برای فهم علمی سیاست، و از سوی دیگر تعهد اخلاقی به مردم و سرزمین. نه تحلیل سیاسی بدون مسؤولیت مدنی کافی است، نه احساسات ملی بدون فهم سازوکارهای قدرت راه به جایی می‌برد. ‌در زمانه‌ای که رقابت‌های داخلی می‌تواند به فرسایش ظرفیت ملی بینجامد، بیش از هر چیز به عقلانیت، خویشتن‌داری، شفافیت و دفاع هم‌زمان از حقوق مردم و منافع ملی نیاز داریم. سیاست، اگر از مردم جدا شود، به نزاع قدرت فروکاسته می‌شود؛ و اگر از فهم علمی جدا شود، به شعار و هیجان. ✍حسین قتیب 🆔@world_order

🔴جنگ ایران، رؤیای هوش مصنوعی ابوظبی را به کابوس مراکز داده تبدیل کرد / دویچه‌وله 🔴شوک به جاه‌طلبی 🔴امارات از سال ۲۰۱۷، با انتصاب عمر سلطان العلماء به عنوان نخستین وزیر دولتی هوش مصنوعی در جهان، وعده داده بود به آماده‌ترین کشور جهان برای عصر هوش مصنوعی تبدیل شود. شش سال بعد، نام او در نخستین فهرست TIME100 AI قرار گرفت و ابوظبی راهبرد دیجیتال خود را با شتاب پیش می‌برد. اما پس از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در فوریه، امارات به یکی از اهداف کلیدی تهران بدل شد؛ هزاران حمله موشکی و پهپادی ایران دفاتر محلی و مراکز داده شرکت‌هایی چون آمازون، گوگل، مایکروسافت و انویدیا را نشانه گرفت. 🔴جنگ، امنیت کابل‌های زیردریایی حیاتی برای مراکز داده و زیرساخت دیجیتال را نیز زیر سؤال برد و انسداد تنگه هرمز از سوی ایران و سپس آمریکا، تحویل سخت‌افزار را به تأخیر انداخت. در چنین فضایی، مراکز داده دیگر صرفاً دارایی تجاری نیستند؛ به زیرساخت حیاتی شبیه پالایشگاه‌های نفت و تأسیسات آب‌شیرین‌کن تبدیل شده‌اند. 🔴تاب‌آوری خلیج 🔴با وجود فشارهای جنگ، مبانی راهبرد امارات به‌کلی فرو نریخته است. این کشور همچنان در تقاطع جریان سرمایه میان شرق و غرب قرار دارد و از انرژی، زمین و اراده سیاسی لازم برای ساخت ظرفیت‌های هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ برخوردار است. منطقه خلیج فارس بحران‌های پیشین، از رکود مالی اواخر دهه ۲۰۰۰ تا همه‌گیری کرونا و منازعات قبلی خلیج فارس را پشت سر گذاشته و مدل کسب‌وکار آن بارها آزموده شده است. 🔴امارات در این بحران‌ها سطح بالایی از تاب‌آوری نشان داده و راه‌هایی برای بازآفرینی خود یافته است؛ آسیب جدی زمانی رخ می‌دهد که منازعه ایران طولانی شود و ابوظبی نتواند مدل خود را سازگار کند. با این حال، مسیر کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت دیپلماسی محاسباتی جهانی امارات هنوز روشن نیست. لغو پروژه یک میلیارد دلاری ابرمرکز داده در کنیا در ماه مه، نشانه‌ای از فشار بر طرح‌های برون‌مرزی است. 🔴وابستگی پنهان 🔴راهبرد «UAE AI Strategy 2031» شاید آن‌قدر متنوع شده باشد که بحران ایران را تاب بیاورد. قلب این جاه‌طلبی، G42 است؛ مجموعه چندمیلیارددلاری ابوظبی که از ۲۰۱۸ بر هوش مصنوعی و رایانش ابری متمرکز شده است. امارات در ۲۰۱۹ دانشگاه هوش مصنوعی محمد بن زاید را به عنوان نخستین دانشگاه تحصیلات تکمیلی کاملاً ویژه هوش مصنوعی افتتاح کرد و سودای تبدیل آن به «استنفورد خاورمیانه» را داشت. ابوظبی مدتی کوشید میان آمریکا و چین نقش دولت نوسان‌گر فناورانه بازی کند، اما زیر ذره‌بین واشنگتن قرار گرفت و در ۲۰۲۳ همه پیوندهای هوش مصنوعی با چین را برید. 🔴اکنون پروژه عظیم Stargate UAE را برای OpenAI و دیگر شرکت‌های آمریکایی پیش می‌برد؛ خوشه‌ای از مراکز داده در وسعتی هم‌اندازه موناکو که قرار است بزرگ‌ترین مرکز داده خارج از آمریکا باشد. با وجود حقوق‌هایی هم‌سطح سیلیکون‌ولی، امارات هنوز در ردیف نخست مهندسان جهانی هوش مصنوعی نیست و اکوسیستم منطقه به مدل‌ها، الگوریتم‌ها و معیارهای بیرونی وابسته مانده است. کیفیت مدل‌های عربی مانند Jais «غافلگیرکننده ضعیف» توصیف شده و عملکرد K2 Think نیز اغراق‌آمیز خوانده شده است. با این‌همه، حجم سرمایه‌گذاری امارات عقب‌نشینی را ناممکن کرده است؛ داده، همان نفت تازه است. 🆔@world_order

به عنوان برادر کوچک همه شما، و به عنوان کسی که اندکی در سیاست پژوهش کرده، عرض می‌کنم: بدترین خطا در شرایط فعلی، که همچنان در وضعیت جنگی و امنیتی به سر می‌بریم، دامن زدن به منازعات سیاسی فرساینده است. ‌خاضعانه از نمایندگان مجلس و همه سیاست‌ورزان تقاضا می‌کنم سطح تخاصم و اصطکاک را کنترل کنند. این کشمکش‌ها کمکی به کشور نمی‌کند. ‌این توصیه را پیش از همه به خودم می‌کنم، و بعد به همه عزیزان. ✍حسین قتیب 🆔@world_order

ابراهیم متقی: «پیش از هر چیز باید در خودمان تغییر ایجاد کنیم. تعریف کنیم که هستیم. ما همه با هم هستیم. یک دولت-ملت وجود دارد و هیچ ایرانی خارج از این دولت-ملت نیست.» برای تماشای گفت‌وگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید: @otaqejangmedia 📺 مشاهده کامل «مذاکره با آمریکا؛ پایان جنگ یا بازآرایی برای حمله سوم» در آپارات اتاق جنگ: https://www.aparat.com/v/hajhh6b

دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم: رهبر شهید نعمت بزرگی بود که از دست مردم گرفته شد با این جنایت بزرگی که آمریکا و اسرائیل انجام دادند. اما پایان زندگی ایشان همانجوری رقم خورد که خودشان می‌خواستند. یک وقت ایشان در یکی از ملاقات‌های روز دوشنبه به من فرمود که من در سال اول انقلاب که در شورای انقلاب بودم، بعد از جلسه رسمی در جمعی از اعضای شورای انقلاب صحبت شد که اگر مثلاً ضدانقلاب شورش کند و یک روزی بخواهد کشور را در اختیار بگیرد چه کار باید کرد؟ آقا به من فرمود من به آن‌ها گفتم اگر روزی این چنین شود من یک تفنگ دارم، تفنگم را برمی‌دارم و می‌روم در خیابان می‌جنگم تا کشته شوم. گفت که وقتی این جمله را گفتم آقای بازرگان گفت که با این روحیه این انقلاب صدمه نخواهد دید. این خیلی مهم بود یعنی آقا همواره آماده بود؛ برای فداکاری، برای ایستادگی. آن روز که جنگ شد خودش رفت به میدان جنگ، آن روز که خطر بود گفت من تفنگ برمی‌دارم و می‌روم توی خیابان و می‌ایستم برای این نظام. شما ببینید کدام رهبر دنیا است که ببیند آمریکا و اسرائیل می‌خواهد به کشورش حمله کند اما در عین حال سر فرود نیاورد و با صراحت بگوید «مثلی لا یبایع مثل یزید» یعنی به ترامپ خطاب کرد و فرمود: «مثلی لا یبایع مثلک» من سرفرود نمی‌آورم من تسلیم نمی‌شوم. ترامپ هدفش مسأله هسته‌ای نبود. ترامپ هدفش کشتن این و آن نبود. هدف اصلی ترامپ، تسلیم کامل ایران بود. می‌خواست ایران برگردد به شرایط قبل از انقلاب و به رژیم گذشته. و این رهبر بود که ایستادگی کرد. در زمان رژیم گذشته اگر تَقّی به تُوقّی می‌خورد، شاه فرار می‌کرد. اما این رهبر در سخت‌ترین شرایط و در برابر بزرگترین حمله نظامی و فشارها و خطرات ایستاد تا لحظه‌ای که در راهی که خودش می‌خواست که راه مبارزه با استکبار جهانی و دفاع از کشور و از منافع کشور بود شهید شد؛ آن هم در ماه رمضان و آن‌طور که شنیدم در حال خواندن قرآن، جان به جان آفرین تسلیم کرد. «وَ سَلَامٌ عَلَیْهِ یَوْمَ وُلِدَ وَیَوْمَ اسْتُشْهِدَ وَ یَوْمَ یُبْعَثُ حَیًّا» ۱۴۰۵/۰۴/۰۸ ۱۸:۰۸ https://www.rouhanihassan.com/Fa/Service/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85#:~:text=%D8%AD%D8%AC%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%86%20%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1%20%D8%AD%D8%B3%D9%86,%DB%B0%DB%B8%20%DB%B1%DB%B8%3A%DB%B0%DB%B8

🧠 هر تجربه، یک ایده؛ هر ایده، یک گام در تقویت اقتدار دفاعی کشور امروز میدان نبرد تنها در خط مقدم تعریف نمی‌شود؛ گاهی یک ایده خلاقانه، یک راهکار عملی و یا یک تجربه ارزشمند می‌تواند مسیر آینده دفاع از میهن را تغییر دهد. اگر در جریان حوادث و جنگ‌های اخیر، به راهکاری اندیشیده‌اید که می‌تواند توان دفاعی، آمادگی رزمی، پشتیبانی، فرماندهی، آموزش، فناوری، جنگ شناختی، جنگ الکترونیک، مدیریت بحران یا هر یک از ابعاد دفاعی کشور را ارتقا دهد، اکنون زمان ارائه آن است. 🎯 جشنواره ایده‌پردازی «ایده‌رزم» فرصتی است تا اندیشه‌های نو، تجربه‌های میدانی و ابتکارهای ارزشمند شما در یک فرآیند علمی بررسی شده و زمینه توسعه و کاربردی‌سازی آن‌ها فراهم شود. اگر ایده‌ای برای حل یک مسئله دفاعی دارید، جای آن در این جشنواره است. 🇮🇷 آینده اقتدار دفاعی کشور، تنها با تجهیزات ساخته نمی‌شود؛ با اندیشه‌های خلاق نیز ساخته می‌شود. 📌 منتظر ایده‌های ارزشمند شما هستیم. 📥 دریافت فرم نگارش ایده و اطلاع از آخرین اخبار جشنواره: 🔗 https://eitaa.com/idea_battle ⏳ مهلت ارسال ایده‌ها تا ۱۵ تیرماه ۱۴۰۵ «شاید ایده شما، راهکار فردای دفاع از ایران باشد.» 🇮🇷

🎯 محورهای جشنواره: 1. جنگ الکترونیک و سایبری 2. آگاهی وضعیتی در فرماندهی و کنترل هوشمند 3. فناوری‌های نوین دفاعی-امنیتی و نظامی 4. تاکتیک‌ها و تکنیک‌های جنگ همتراز 5. پدافند عامل و پدافند غیرعامل 6. مدیریت بحران و تاب‌آوری 7. جنگ شناختی و اطلاعاتی 8. جنگ شبکه‌محور 9. آماد و پشتیبانی 10. سرمایه انسانی، تربیت و آموزش ایده‌پردازان ارجمند! حتما در هنگام ارسال ایده در فرم مصوب نگارش ایده، در بخش اول محور انتخابی خود را از بین محورهای دهگانه بالا تعیین و درج نمایید تا فرایند داوری در کیمته علمی دقیق‌تر انجام پذیرد.

جشنواره مذکور، زیر نظر دافوس است.

برنامه‌ی «شیوه» و این دست برنامه‌ها، دانسته یا نادانسته، از روی جهل یا از روی عمد، به #گفتمان_انقلاب در اذهان عمومی لطمه می‌زنند. مقابل ساسان کریمی، کوشکی؟! مقابل محمدرضا جلایی‌پور، مهدی جمشیدی؟! یعنی کوشکی حریف ساسان کریمی می‌شود؟ کریمی بالاخره یار غار جواد ظریف است، در تصمیم‌سازی حضور دارد و متخصص فن است. مقابل کریمی که منتسب به جناح اصلاحات است، باید خراتیان یا مصطفی نجفی بیایند؛ کسانی که هم باسواد و متخصص امر باشند، هم عقلانیتشان بر هیجاناتشان غلبه داشته باشد. یا گفت‌وگو در سطحی بالاتر و فنی‌تر بین حسین سلیمی (از مدافعان برجام) و دهقانی فیروزآبادی (گفتمان انقلاب) باشد. مثل آن اشتباه کذایی که درخشان را جلوی غنی‌نژاد آوردند. برخی میان باندهای لیبرال و جناح غربگرای کثیف کشور بزرگ شده‌اند؛ راستش را بخواهید شارلاتان‌اند و حقه‌باز. آدم ساده‌ی کتابخانه‌ای، یا آدمی که هیجان‌زده است، یا ساده‌انگار انقلابی، در مقابل آن‌ها و عموم مردم، مبلّغ نیست، بلکه عنصر «ضد» تبلیغ است. تخصص مهدی جمشیدی جامعه‌شناسی است و موضوعش طبعاً فرهنگ؛ اما درباره‌ی جنگ و مذاکره و در حیطه‌ی اقتصاد سیاسی بین‌الملل اظهار نظر می‌کرد و رسماً چرت می‌گفت. مثلاً: مهدی جمشیدی: «بعضی جنگ‌ها را تنها با جنگ می‌توان متوقف کرد. میوه‌ی جنگ را نباید زود چید.» محمدرضا جلایی‌پور: «دقیقاً چه اتفاقی می‌افتاد که شما فکر می‌کردید ما بازدارندگی داریم؟ من فکر می‌کنم بازدارندگی مطلق نظامی بدون بمب اتم نمی‌شود.» خب مردم مخاطب‌اند! به سمت گفتمان انقلاب و مقاومت سوق داده می‌شوند یا به سمت جریان تسلیم‌طلب؟! قوه‌ی عاقله‌ای، طراحی‌ای پشت این ماجرا هست؟! چه‌کسانی؟! به چه حساب؟! #هوشمندی 🆔@world_order

در میان سیاستمداران چند صد سال اخیر ایران هیچکس به اندازه آیت‌الله خامنه‌ای شناخت دقیق و درستی از غرب و سیاست غرب نداشت. ایشان به واسطه مطالعه در حوزه‌های مختلف ادبی و سیاسی و فکری و فلسفی جوامع غربی شناخت دقیقی از غرب و تفکر حاکم بر آن داشت و وقتی میگفت «من کسی نیستم که با لالایی دشمن خوابم ببرد» یا اینکه اجازه خرید واکسن آمریکایی و انگلیسی نمی‌دهم و یا بیان این حقیقت که سیاستمدار غربی کت شلوارا و کراوات می‌پوشد و ادکلن فلان می‌زند اما از درون وحشی و جنایتکار و مکار و دروغگوست، هیچ سخن اغراق‌آمیز و متعصبانه‌ای نمی‌‌گفت و بیان واقعیت سیاست غرب بود. #خرمگس 🆔@world_order

این بلاگر عزیزمون آقای محمود سریع‌القلم که سالهاست در بهترین دانشگاه‌های ایران علوم سیاسی تدریس می‌کند (یعنی خدا شاهد است اگر افلاطون و ارسطو می‌دانستند که چند هزار سال بعد در ایران چه کسانی خود را اساتید علم سیاست معرفی خواهند کرد به جای نوشتن کتاب جمهوری و سیاست، در کوچه‌ها سوار اسب چوبی شده و کودکان را سرگرم می‌کردند) نه تاریخ کشور را می‌داند، نه ژئوپلیتیک منطقه را می‌فهمد، نه از کارکرد استعمار چیزی می‌داند، نه دشمنان تمدنی و تاریخی ایران در منطقه را می‌شناسد، نه از منازعات ایدئولوژیک منطقه چیزی می‌داند و نه حوزه نفوذ برای پیشبرد منافع ملی و تامین امنیت را می‌فهمد. مسئله برای ایشان چیزی در حد گپ‌های دختران جوان درباره فواید دوست‌پسر و خواستگار پولدار است. #خرمگس 🆔@world_order